5. Bölüm

AĞAMMM!
Kapı öyle bir çarpıldı ki Maral irkilip yerinde sıçradı. İkimiz birden kapıya döndük. İçeri giren bizim en güvendiğim adamlardan Selim’di. Yüzü bembeyazdı.
— Ağam… Zarip konağından haber var… dedi, sesi titriyordu.
İçimde kötü bir his yükseldi. Maral’ın yüzündeki renk bir anda çekildi. Bana değil, yere baktı. Sanki olacakları o benden önce biliyordu.
— Ne haberi Selim? dedim, sesim sandığımdan daha sert çıktı.
Selim yutkundu.
— Devrim ağa çok sinirli. “Kızımı elimden aldınız, ama hâlâ benim sözüm geçer” diyormuş. Bu gece adamlarını topluyormuş ağam.
O an odanın içindeki hava ağırlaştı. Maral’ın elleri titredi. Fark etmemek imkânsızdı. Bir adım attım, tam yanına.
— Bak bana, dedim.
Başını kaldırmadı.
— Bak dedim Maral.
Yavaşça gözlerini kaldırdı. O gözlerde korkudan çok… alışmışlık vardı. En çok da bu canımı yaktı.
— Şaşırmadın, dedim.
Sessizce başını iki yana salladı.
— Babam hep böyledir, dedi kısık bir sesle.
— Beni verdikten sonra bile bırakmaz. Çünkü o kaybetmeyi sevmez.
Dişlerimi sıktım. Selim hâlâ kapıda bekliyordu.
— Çık dışarı, dedim ona.
— Kimseyi içeri alma.
Kapı kapanınca Maral bir adım geri çekildi.
— Ben yüzünden olacak, dedi.
— Yine ben yüzünden kan dökülecek.
Bir anda sesim yükseldi.
— YETER!
O bile irkildi. Ama sonra sustum. Çünkü bağırmak çözüm değildi. Derin bir nefes aldım.
— Dinle, dedim daha sakin ama kararlı bir tonla.
— Bu evlilik bir kan davasını bitirmek içindi. Eğer biri bu davayı tekrar başlatacaksa… o ben değilim. Ve sen hiç değilsin.
Maral bana baktı. İlk defa gözlerinde çok hafif bir şey değişti. Güven değil… ama şaşkınlık vardı.
— Ama ağam…
— Babam seni dinlemez.
Gülümsedim. Ama bu gülümseme ne şakaydı ne de yumuşak.
— O zaman beni dinlemek zorunda kalır, dedim.
— Çünkü ben artık sadece bir damat değilim.
Bir adım daha yaklaştım.
— Ben Server aşiretinin ağasıyım.
Maral’ın nefesi kesildi.
— Ve kimse…
— Benim karımı korkutamaz.
O an Maral’ın gözlerinden bir damla yaş aktı. Ama bu sefer sessizdi. Kaçmadı. Geri çekilmedi.
— Ben… dedi fısıltıyla.
— İlk defa biri beni savunuyor.
Elimi uzattım ama dokunmadım. Sadece oradaydım.
— Alış buna, dedim.
— Çünkü bundan sonra yalnız değilsin.
Ve o anda anladım…
Bu evlilik benim hayatımı değiştirecek demiştim ya…
Yanılmışım.
Asıl ben, onu değiştirmeye başlamıştım.