Ön söz

Okul zili her zaman bir kurtuluşu müjdelerdi; dersin bitişini, eve dönüşü, özgürlüğü... Ama o gün, zil çalmadı. Onun yerine her şeyi durduran o ses geldi. Zaman kırıldı, koridorlar sessizliğe gömüldü ve biz, o enkazın altında birbirimizin ellerini bulana dek kim olduğumuzu unutmuştuk. Gökyüzü karardığında anladık: Yıldızlar sadece en karanlık gecelerde parlar.