6

Oguz'dan

"Benim icin arkadastan fazlasısın" dedi mert gözlerim büyürken nefesim sıkılasmıstı bir sey demeden yüzüne bakarken önce gülümsedi sonra yüzündeki gülümseme soldu. Dehşetle yüzüme bakıyordu.

"Oguz! Oguz yanakların" diye bağırdı hızla odadaki aynaya baktığımda ilaclarımı icmedigim icin alerjim azmıstı yani yanaklarım kan kırmızısına dönecek kadar kızarmıstı, basım dönmeye baslarken hızla ona döndüm.

"Tamam korkulacak bir sey yok ilaclarımı icmem gereken saat gecti bide sey heyecan olunca alerjim azdı sorun yok, sen sen asagıya in yemek hazır ben ilaclarımı içip geliyorum" bir sey demesine izin vermeden hızla odadan cıkıp odama gectim, ilaclarımı bulup içtim ve yüzüme merhemimi sürdüm dakikalar icinde biraz daha normal bir kızarıklık olunca bir agrı kesici icip odamdan cıktım ve asagıya indim. Kimse yemege baslamamıs sokla bana bakıyordu emir zeynep tugba ve tuna hızla kalkıp yanıma geldiler.

"İyi misin oguz nasılsın oglum saatini niye geciriyorsun, nasılsın" diye telasla konustu tuna, tunanın kaldığı yerden zeynep devam etti

"Ya sen salak mısın alarmların yok muydu senin cok korktum bir sey olacak diye" hızla sarıldı bana emir konustu bu sefer

"Oguz tamam anlıyorum isin basından askın ama.." kısık sesle devam etti. "Ölüm riskin var oguz sacma isler yapma" hersey kafama dank etti benim heyecan, stres, en doruktaki duyguları yasamam yasaktı, ölebilirdim. Merte baktım gülümsedi o kadar güzel gülüyordu ki bunu onlara anlatamazdım, anlamazlardı zaten.

"Abi.." aglamaklı sesiyle konustu tugba ve devam edemeden sessizce aglamaya basladı saskınca ona bakarken sarıldım ve sacını oksadım ilk defa bu kadar abartılı tepkiler almıstım.

"Sakin olur musunuz, ilk defa olmuyor bu" tuna sinirle bağırdı.

"Evet siktigim seyi ilk defa olmuyor ama ilk defa biz yanında değilken sen en etkisiz halindeyken oluyor ya oguz bilmiyor musun o sekilde 10 dakika durman bile saglıgına zararlı, herseyi bu kadar hafife alıp durma" Sinirle bana bakarken sakince konustum.

"Abartma tuna daha kötü anlarımda oldu" Tekrar bağırdı ama bu sefer daha yüksek sesle kimse cıt cıkarmadan bizi izliyorlardı.

"Amına koyayım, hay sikeyim ben mi abartiyorum siktiri boktan hastalıgın yüzünden seni kaybedebiliriz ama ben abartiyorum degil mi, sen hep böyleydin zaten bencil ukala kendinden baskasını önemsemeyen bir herifsin sen, baban bu halini görse ne derdi biliyor musun bu benim oglum degildi derdi hatta" ben hayal kırıklığı ile ona bakarken o bir anda sustu cok ileriye gittigini fark etti herkes bize saskınca bakarken hızla arkamı dönüp kapıya yürüdüm ceketimi bile almadan sadece hızla botlarımı giydim arkamdan gelen lafları umursamadan hızla arabama binip gaza bastım evet nereye gittigimi bilmiyordum buraya gelirken gördügüm bir sahil kenarı vardı oraya gidip arabamı park ettim kafamı geriye yasladım.

Tuna dostum, emirden sonra gelen en büyük sırdasım ona anlattıgım seyi suan bana kızdığı icin kullanması bile can yakıcıyken bunu herkesin icinde yapması. Telefonumu sessize alıp kafamı geriye yasladım.

Emir bilirdi ailemin dısardan ne kadarda sevgi dolu gözükse bile aslından dıslanan o cocuk oldugumu, işlerin basına gecmek istemedigim icin gördügüm köpek muamelesini ama atamıyordum icimdeki bu aile sevgisini cünkü kız kardesimin hic bir sucu yoktu, babam o gün o arabaya binerken sanki icine dogmus gibi sıkı sıkı sarıldı bana özür diledi her sey icin bunu emir haric kimse anlamazdı. Tuna yasadıklarımın sadece bir kacını bilirdi, evden attıklarında gittigim kisi hep emir olmustu bazen ona bile gidemezdim bunu ögrendiginde kızmak yerine sadece sarılırdı, emir beni hep anlardı.

Sessizce aglarken yuttugum yumruların haddi hesabı yoktu, artık gözyaşlarımı tutamıyordum hıckıra hıckıra aglamaya başladım, belki bir belki de iki saat sadece agladım, arabamdaki ignemi kullanmıştım, stresimi azaltmazdı ama alerjimi gecici olarak engellerdi. Aslında azalmıstı hastalıklarım fakat mert, okul, ailem, arkadaslarım, iki işi aynı anda yürütmek derken ilaclarımı sürekli aksatmıstım.
Dört saatin sonunda eve geri döndüm gelirken yüzümü toparladım ve arkadaşlarımın görmeyi sevmedigi mertin ve digerlerinin görmedigi o oguz oldum. Sert, duygusuz, acımasız. Arabamdan inip kapının karsısına gectim emire 'geldim' diye nesaj atıp beklemeye basladım. kısa bir sürenin ardından emir kapıyı açıp hızla bana sarıldı.

"Oguz iyi misin cok korktum aradım acmadın her yerde seni arattım, aradım iyi misin oguz" emir telasla konusurken sözünü kestim.

"İyiyim" emir önce inanmıyormus gibi baktı bana, 7 yıl önceki oguz gelmisti farketmişti. Sakince iceriye girdim botumdan kurtulup içeriye gectim, tuna bir kösede elleri basında yere bakıyordu mert tugbayla zeynebin arasında oturuyormus iç cekiyordu üçüde aglamıstı cok belliydi, digerleri ise sessizce yeri izliyordu. Adım seslerini duyunca hepsi bana dogru baktı mert hızla kalkıp bana sarıldı ellerimi beline dolayıp karsılık verdim.

"Cok korktum iyi misin" dedi mert yalnızca 'iyiyim' demekle yetindim. zeynep ve tugbaya bakıp gözlerimi acıp kapattım merak etmeyin der gibi digerlerinede sorun yok, iyiyim dedim. Tuna yavasca kafasını kaldırıp suratıma baktı ona bakarken yüzüm sertlesti kafamı cevirip bana sarılan merte baktım. Yavasca geriye cekilip konustum.

"Biraz uyusam iyi olacak, sizde kafanızı dagıtın mini dolabta bolca icki var" dedim ve alpe göz kırptım, sabahki neseli halim yoktu ama baskalarına bu tatili zehir etmeye gerek yoktu.

"Aman oguz abi sen olmazsan icmeyiz" dedi serhat hemen deniz kafasıyla onayladı onu

"Abartmayın oglum kac senelik ögrencimsiniz tamam belki son sene daha yakın olduk ama bu bir seyi degistirmez abim, hadi hadi afiyet olsun size ben dinleneyim" dedim ve arkamı döndüm. Emir yapma der gibi baktı ve kulagıma egildi.

"Oguz, kardesim yapma eski oguzu getirme" sessizce yüzüne bakıp merdivene yöneldim arkamdan gelen adım sesleriyle mertin pesimden geldiğini anladım sesimi çıkarmadan odama girip kapımı acık bıraktım. Tahmin ettigim gibi mert iceriye girip kapıyı kapattı, yavasca yataga oturdugumda kapının esiginde durmus bana bakıyordu.

"Mert istersen sende digerlerinin yanına git" dedim

"Oguz iyi degilsin en azından uyudugundan emin olsam olmaz mı" dedi elimle yanımı gösterdim hemen yanıma oturdu oturdugum yerden biraz daha geriye kayıp basımı mertin dizlerine koydum.
(dipnot: oguzun uykusu cok hafif)

"Uyuyana kadar.. böyle kalsam sorun olur mu" cekingen cıkan sesimle gülümsedi ve elini sacıma attı huzurla gözlerimi kapattım, uykuya dalmam uzun sürmezken önce mertin kalktığını ve basımın altına yastık koydugunu hissettim sonrada anlımda dudaklarını, derin bir nefes aldı ve fısıltıyla konustu.

"Öncesi veya gecmisinde ne yasadında böyle duvar ördün kendine" dedi ve elini oksadıgı sacımdan cekip üzerimi örttü ve bir süre sonra kapının acılıp kapanma sesini duydum, gözlerimi açmak istesemde bir türlü yapamadım, kendimi uykunun huzurlu kollarına bırakırken aklımdaki tunanın sözleri ve mertin sevkati vardı.

Tuna cok ayıp etti :(

Tunayla oguzun arası düzelecek miydi? Mertle oguzun arasındaki seye ad koyabilecek miydiler? En önemlisi ev haklının tunaya davranısı nasıl olacaktı??