Son saniye

3. Bölüm
(Eren Atlas anlatımıyla)
"Geçmiş, kapıyı çalmadan girer."
Telefonun ekranı hâlâ parlıyordu elimin içinde.
Takım arkadaşlarının sesi uzaktan geliyordu artık, sanki cam arkasındaymışım gibi. Soyunma odasının gürültüsü, zafer çığlıkları, birinin omzuma vurması... Hiçbiri ulaşamıyordu bana. Çünkü ekranda o isim yazıyordu.
Ada.
Parmağım dondu. Ne ileri gidebiliyordum ne geri.
Kaç yıl olmuştu? Saymak istemedim. Saymak, o günleri hatırlamak demekti. O günleri hatırlamak ise... Hayır. Gerek yoktu.
Mesajı açmadan kilitledi telefonu.
Soyunma odasına girerken içindeki o tanıdık soğukluk yerleşti göğsüne. Yıllardır taşıdığı o ağırlık. Alışmıştı artık. En azından öyle söylüyordu kendine.
"Alışmak, unutmak değildir. Sadece acıyı daha derin bir yere gömmektir."

(Ada anlatımıyla)
"İnsan, hazır olmadığı şeyle tam da hazır olmadığı anda karşılaşır."
Zeynep koluma girdi, hâlâ zıplayarak.
"Gördün mü o son şutu?! Gördün mü Ada?!" diye bağırdı, sesi salonun yankısıyla yarışırcasına.
Güldüm. Gördüm. Herkesten iyi gördüm aslında.
Ama "gördüm" demek için sesimi bulamadım.
Çünkü o şutu atan adam... O adam benim hafızamın en eski ve en karanlık köşesinde yaşıyordu. Yıllar önce gömdüğüm, üstüne taş koyduğum, adını bile düşünmemeye yemin ettiğim biri.
Eren.
"Ada? İyi misin?" Zeynep durdu, yüzüme baktı.
"İyiyim." dedim. Refleks gibi çıktı ağzımdan.
Salon boşalırken ayaklarım yere yapışmış gibiydi. Gitmek istiyordum. Hızla, sessizce, fark edilmeden. Ama tam döneceğim an, soyunma odasının kapısı açıldı ve içeriden bir grup oyuncu fırladı.
Ve o, tam ortasında duruyordu.
Saniyenin binde birinde gözlerimiz karşılaştı.
Dondu.
Ben dondum.
"Bazen bir bakış, yıllarca kurduğun duvarları bir saniyede yerle bir edebilir."
Sonra o soğuk, tanımadığım bakış yerleşti gözlerine. Dudakları kıpırdamadı. Başını çevirdi. Sadece... geçip gitti.
Sanki ben yoktum.
Sanki hiç olmamıştım.
Zeynep hâlâ bir şeyler söylüyordu yanımda ama ben duyamıyordum. Sadece hissedebiliyordum — göğsümün tam ortasında, o eski ve çok tanıdık sızıyı.
"En acı sessizlik, tanıdığın birinin sana yabancı bakışıdır."