Son saniye

2. Bölüm
(Eren Atlas anlatımıyla)

Zincir sesleri, temiz ve anlamlı bir zaferin sesiydi. Salon bir patlama yaşarken, takım arkadaşlarının coşkusu onun iç dünyasını sarmalıyordu. Ancak o, hala oracıkta duruyordu. Gözlerini kaçırılmaz hedefine dikmiş, sadeBu anı hiç unutamam, saha ışıklarının parlamasıyla başlayan gerilim dolu dakikalar. Benim için artık alışılmış bir durumdu, ancak bu sefer her şey farklıydı. Top avucumun içinde, skor eşit ve sadece son 10 saniyemiz kalmıştı. Salon çılgınlar gibi coşarken, içimdeki sessizlik beni sarıyordu. Sanki sadece top ve pota varmış gibi hissediyordum, bir de içimdeki o garip boşluk...

Nefesimi tuttum ve kendime sakinleştirici bir telkinde bulundum: "Bu sadece bir maç değil, kaçtığım her şeyi sonlandırmalıyım." Gözlerim istemsizce tribünlere kaydı, kalabalık, bağıran insanlar, heyecan... Ama orada olması gereken biri eksikti. Onun desteği ve bakışları her zaman beni güçlendirirdi, geçmişte olduğu gibi bu sefer yoktu.

Rakibimle karşı karşıya geldiğimde onu düşündüm ve içimdeki cesaret alevlendi. Sağa doğru bir hamle, sola kırılma ve hızlanma... Kalbim adeta deli gibi atıyordu, zaman durmuş gibi hissediyordum. Ve o an, onun sözlerini işittim zihnimde, "Son saniye... en cesur olanındır, Eren."

Dişlerimi sıktım ve kendime söz verdim, bu sefer kaçmayacağım. Topu bıraktım ve havada süzülürken sadece potaya odaklandım. Ve sonunda...

Swish.

File sesi.

Temiz.

Salon coşkuyla çığlık atarken, ben sadece potaya bakıyordum. Kazanmıştık, ancak içimde bir boşluk vardı. Takım arkadaşlarım sevinçle üstüme atladılar, fakat içimdeki his değişmedi.

Tam o sırada telefonum titredi, şaşkınlıkla ekrana baktım. Kim bu mesajı atar ki maçın ortasında?