3. Bölüm

İyi okumalar🤍💞

🕯️🍂🎭

GEÇMİŞ~

Tarih 18/05/2008 gösteriyordu bugün benim doğumgünümdü. Doğum günümden bir hafta önce babamın düşmanları yüzünden tutsak alınmıştım. Beni dün evime geri bırakmışlardı babama bunun sadece bir uyarı olduğunu ve devamının geleceğini söylemişlerdi. Eve geldiğimi hatırlamıyodum bile saatlerce işgence görmiştüm kaşım patlamıştı, kollarımda yanık izleri vardı, ayaklarımda ve kollarımda çürükler ve morluklar vardı, dizlerim parçalanmıştı. Annemin sevmeye kıyamadığı up uzun saçlarımı kesmişlerdi saçlarım artık kısacıktı ve dağılmıştı. Bugün doğum günümdü ama ben sadece yedinci yaş doğum günümü kutlamıyıcağımı ve canım yandığı için saatlerce ağladığımı düşünsemde bilmirodumki bundan sonra hiçbir doğum günümü kutlamayıp yasla geçireceyimi. Taki onunla tanışana kadar…

🕯️🍂🎭

Evde sadece annemin bağırışları yankılanıyordu. Dün eve geldiğimde babam evde yoktu daha yeni gelmişti eve. Bütün geceyi barda geçirmişti. “ Seninle evlendiğim güne lanet olsun!” Cam kırılma sesi. “Allah belanı versin! Senin yüzünden kızımın başına gelmeyen kalmadı!Ama diyer kızımında çocukluğunu çalamıyıcaksın !Bitti boşanıyorum senden Kenan Vurgun!” Annem gerçektende babamdan boşanıcakmıydı? “Eh yeter be!” İki el silah sesiyle çığlıklarım karıştı. Kardeşim ağlamaya başladı. Hemen ayaklandım. “Anne!” Merdivenlerden koşarak indim adımlarım hızlı ve sesim edişeliydi. “Anne!”

Salon kapısından içeri girmem le olduğum yerde kala kaldım annem yerde kalar içinde yatıyordu. Gözleri açık hareket etmeden yatıyordu. “Anne…” Kendi sesimi ben bile duymakta güçlük çektim. “Anne?” Bir adım attım. “Anne?” Bir adım. Bir adım daha. Kıpırdamayıca koşmaya başladım . Hızla yanına çötüm. Kan zeminde hızla yayılıyordu. Annemin bedenine sarılmış haykırarak ağlıyodum. Evde birtek benim bağırışarım vardı.”Nolur yardım edin!Anne!Anne!Annem ölüyo…”Kalbine isabet etmişti mermiler.

Babam annemi öldürmüştü,

Babam annemi öldürmüştü.

Buna inanmak istemiydum babam annemi öldüremezdiki onu seviyordu… dimi? Babam geriledi silahı yere düştü. Kardeşimin yukardan ağlama sesleri geliyodu. Gerçek buydu kimse bunu değiştiremezdi. Babam annemi öldürmüştü… Doğum günümde benim süprizimde annemin ölümü olmuştu…
Mirastı bu kanı bozuk oyun…

🕯️🍂🎭

Günümüz

Kapı büyük bir gürültüyle açıldı. Uzun boylu, yapılı, mavi gözlü, siyah takım elbiseli, tahimi yirmi yedi yirmi sekiz yaşalında bir adam çıktı. Yakışıklıydı inkar edemem. Ne saçmalıyorum?! Bu piç benim kardeşimi kaçırmıştı. Elimi hızla belimdeki silaha atıp aldım. Başım dikdi gözümde gıram korku yoktu tereddütsüz tutuyordum silahı. Silah kullanmayı biliyordum istesem şuan onu burda öldürebilirdim.

Adam ellerini teslim olurcasına ellerini havaya kaldırdı. “Sakin güzelim daha seninle anlaşma yapıcaz.” Kaşlarımı çartım. “Siktir git!” Onunda kaşları çatıldı.”Müstakbel kocanla böyle konuşmamalısın güzelim yoksa kardeşine olucakları düşünmek istemessin.” Nededi o. “Müstakbel koca?” Dudakları iki yana kıvrıldı. “Anlaşma.” “Seninle evlenicem sonucundada kardeşime zarar vermiceksin öylemi?” Küçük bir kahkaha attı. “Bak sen şu sarışına.” Nediyo bu adam? “Ne sarışını be?” Yüzündeki gülümseme tebessüme dönüştü. “Sarı saçların… yeşil gözlerin…” Derin bir iç çekti.“Evet doğru sarışın anlaşma bu sana düşünmen için bir gün müddet. Kardeşini düşünmeyide unutma.”

Atkasını döndü ve içeri girmek için bir adım attı. “Kimsin sen?” Adımları durdu. Arkasını dönmedi. “Barlas AKAL” İçeri girdi ardından kapı kapandı. İsmini duyar duymaz gözlerim fal taşı gibi açıldı. Allah kahretmesin ben ne halta bulaşmıştım. Tabikide tanıyordum ünvanını duymayan mı vardı? Namı deyer Kesici.

İşgenceleriyle ünlüydü. Kabul edicekmiydim? Tabiki edicektim! Kardeşimi ölüme terk edemezdim. O annemden bana kalan bir emanet. O benim herşeyim tek yaşama kaynağım…

🕯️🍂🎭

Eve geri dönmüştüm yatakta öylece yatıyordum. O caniyle evlenicektim. O an aklımda bir ses yenkılandı. Kızlar annelerinin kaderini yaşarmış. Bendemi ölücektim? Benim ölümümde Barlas AKALın elinden mi olucaktı? Ne istiyordu benden? Oysa hiç böyle evleneceğimi hayal etmemeştim. Yıllarca teyzem bakmıştı bize. On sekizime basar basmaz saçımı pilatin sarısı yapmıştım. Annemin gecem diye sevdiği siyah saçlarımdan vazgeçmiştim. Sırf onu unutmak için. Eyer onu unutursam o günüde unuturum diye düşünüyodum ama olmadı ne o günü unuttum nede annemi…

🕯️🍂🎭

Penceremden yatağıma süzülen günün ilk ışıklarıyla uyandım. Saat 7:32. Tuvalette işlerimi halledip hemen üstümü giyindim altıma gri eşohman üstümede siyah sivit giymiştim saçlarımı açık bıraktım birde şapka takmıştım. Silahımı ve anahtarlarımı alıp evden çıktım. Yarım saattir yoldaydım depoya gitmeye çalışıyordum.Dün bukadar uzun sürmüşmüydü bu yol? Deponun önüne geldiğimde hemen aranadan indim. Arabadan inmemle deponun kapısının açılması bir oldu. İçeriden Barlas çıktı. Yanına ilerlemeye başladım. Yanına geldiğimde aramızdaki mesafeye baktım yetersiz geldiği için bir adım geri gittim. “ Teklifini kabul ediyorum. Seninle evlenicem Barlas AKAL.” Sadece gözlerime bakıyordu. “ Güzel. Yarın seni alıcam saat on ikide hazır ol… Evleniyoruz Yazgı VURGUN.” Burukça gülümsedim. “Evleniyoruz… Evleniyorum.” Gözlerim dolmuştu ama onun kariısında aslağa ağlamıyıcaktım. Arkamı döndim hızla arabamı bindim ve uzaklaştım.

🕯️🍂🎭

Saatlerdir araba kullanıyordum nereye gittiğimi bilmiyordum. En son dayanamayıp arabayı bir benzinliğe çektim. Öylece dışarı bakıyordum. Arabayı çalıştırdım ve eve döndüm. Eskiden babam beni nekadar sevmesede beni canından çok seven biri vardı … Arden Kasırga bir zamanlar her şeyim… çocukluğum eskiden ailelerimiz çok yakındı birlikte büyümüştük. En son annemin cenazesinde görmüştüm en ihtiyacım oldu zamanda yanıma geldi sarıldı gitti birdaha hiç gelmedi.

🕯️🍂🎭

Akşam hiç uyumamıştım siyah saten bir elbise giymiştim. Saçlarımı düzleştirmiştim. Telefonuma gelen mesaja baktım aşağıdayım yazıyodu numara yabancıydı sanırım Barlasın’dı. Aşağı indim siyah lamborghiniyle gelmişti arabaya bindim ve arabayı çalıştırdı.

Uzun bir yolculuktan sonra AKAL’ların şirketine gelmiştik. Sorgulamadan arabadan indim. Magazincilerle doluydu heryer korumalrda bize ulaşmalarını engelliyorlardı. “ Neden buraya geldik?” Yüzünü bana çevirmedi. “İşlerimi halledip gidicez.” Cevap vermedim. Normal asansör çok kalabalıktı ama ben Barlas beyin kontenjanından yaralandığım için onun için özel olan asansörden çıkıyorduk.

Bir odanın önünde durduk. Barlas kapıyı açtı. “ Gir sarışın.” “Bana sarışın demeyi kes!” Gözlerini gözlerime dikti. “Meram etme evlenince karıcım diyicem zaten.” Bu adam niye bukadar sakin? İçeri girdim. Oda genel ağırlıklı siyah dekore edilmişti. Deniz manzaralıydı.

Barlas masasına ilerlerken bende kapının sağında kalan deri koltuğa ilerledim. “Neden bu kadar az insan var?” Koltuğuna oturmuş masasındaki dosyalara gömülmüştü. Kafasını kaldırmadı. “Tatil.” “Ne tatili bu? Bildiğim kadarıyla önemli bir şeyde yok.” Kafasını kaldırdı gözlerini gözlerime dikti. “Evleniyorumda sarışın biliyormusun?” Keşke bilmeseydim.

🕯️🍂🎭

Nikah salonuna gelmiştik.Barlas önde ben arkasında yürüyordum. Barlas salona girer girmez adımları yavaşladı bende içeri girmek üzereydimki içeriden bir adam sesi geldi. “O Barlas evleniyomuşsun. Hiçte haber vermiyorsun. İnsan baş düşmanına söylemezmi?” Adımlarım yavaşladı ve salona bir adım attım. Salonda en önde ayakta duran kişiyi görünce nefesim kesildi oydu… çocukluğum… Arden KASIRGA.

🕯️🍂🎭

Bölüm sonuuuuu🎀
Nasıl buldunuz? Umarım beyenmişsinizdir. Bu sefer uzun oldu bence. Bir sonraki bölüme kadar hoşça kalın.💖🤍