Göz Hapsi

İstanbul’un o boğucu ama büyüleyici gece trafiğini arkalarında bırakarak Boğaz hattının en tekinsiz ama en lüks caddelerindeki o devasa siyah mermer kaplı binanın önünde durdular. Burası, yeraltı dünyasının genç ve acımasız ismi Barlas Barkına ait olan, sosyetenin ve karanlık isimlerin akın ettiği meşhur kulüptü. Kapıdaki takım elbiseli, kulaklıklı korumaların sert yüzleri ve içeriye sızan ağır bas ritimleri, mekana ürkürücü bir asalet katıyordu.Simay Arven, Boran’ın kapısını açmasını beklemeden arabadan kendi indi. Üzerindeki o simsiyah ve asil elbiseyle gecenin karanlığına karışırken çok net, bir o kadar da güçlü görünüyordu. O, Türkiye liginde koca bir voleybol takımını parmağında oynatan başarılı bir antrenördür. Sahada düdük çaldığında yüzlerce insanı anında susturmaya alışıktı. Bu tekinsiz barın boğucu atmosferi onu korkutmuyor, aksine içindeki o meydan okuma ruhunu körüklüyordu.
"Barkın bu mekana milyonlar döktü ama bu gece burayı onun başına yıkacağım," diye mırıldandı Boran, yanındaki Mert’e dönerek. Amacı tamamen bir güç gösterisiydi.Simay, arkadaş grubuyla birlikte kulübün o gösterişli kapısından içeriye doğru kararlı adımlarla yürüdü. İçerisi hıncahınç doluydu, yüksek tavanlardan sarkan kristal avizeler ve tamamen siyaha bürünmüş localar göz kamaştırıyordu. Grubun yerleştiği lüks masa salonun tam ortasındaydı, ancak Simay’ın gözleri anlık bir refleksle üst kattaki cam korumalı devasa VIP locasına kaydı.
Orada, loş ışıkların altında bir gölge gibi oturan o adamı gördü. Barlas Barkın.
Barlas, üzerinde jilet gibi duran siyah takım elbisesiyle tam bir yırtıcı gibi görünüyordu. Hemen yanında ise kırmızı, iddialı elbisesiyle ona doğru eğilmiş olan sevgilisi Selin Karaca oturuyordu. Selin, Barlas’ın kulağına bir şeyler fısıldayarak dikkatini çekmeye çalışıyordu ama Barlas’ın gözleri Selin’de değildi.Barlas, mekanına giren ezeli düşmanı Boran’ı gördüğü an bakışlarını o masaya dikmişti. Ve tam o saniyede, Boran’ın hemen yanında duran siyahlar içindeki o kadını, Simay’ı fark etti. İki güçlü irade, İstanbul’un en kalabalık barının tam ortasında göz göze geldi. Barlas’ın koyu renk gözlerinde tehlikeli bir parıltı belirdi. Boran’ın yanındaki bu kadının duruşu, diğer şımarık zengin kızlarına hiç benzemiyordu. Bakışlarında kırılmaz bir sporcu disiplini, yüzünde ise adeta asil bir meydan okuma vardı. Barlas, elindeki kadehi yavaşça masaya bırakırken gözlerini Simay’dan bir an bile ayırmadı, onu tam anlamıyla göz hapsine almıştı.