16. Bölüm “ Daha Yeni Başlıyoruz “

Sabah uyandığımda ilk işim güzel bir duş alıp sonrasında da sert bir kahve içmem olmuştu. Dünden sonra Ali ile asla iletişime geçmemiştim. Onu nasıl pişman edeceğimi düşünüp durmuş en sonunda bulmuştum. Sürekli gözünün önünde olacaktım. O yüzden şimdi gardrobumun önünde Rüya Naz Aslaner’i en sade haline bürünmeye hazırlıyordum.

Lacivert sweatshirti elime alıp pantolonlarımda göz gezdirmeye başladım. Buz mavisi bol kot pantolonum kafamdaki kombine çok güzel olacaktı. Onu da elime alarak hızlıca giyindim. Şimdiki serüvenim Ali’yi o sandığı kişi olmadığıma inandırmaktı. Ne yaşadı bilmiyorum ama böyle sert eleştiri de bulunması geçmişinde bir şeylerin yaşadığının göstergesiydi.

Yoksa önyargılı adi bir herif olamazdı, değil mi?

Olmayacağını düşünerek makyaj masamın pufuna oturdum. Aynadan yüzüme şöyle bir şey süzdüğümde nefes almadan yapmış olduğum bakımlarımın faydasını gördüğümü fark edebiliyordum. Yoksa yüzümün böyle ay gibi parlamasının başka açıklaması olamazdı.

Gözlerim makyaj malzemelerime kaydığında onlara hüzünlü bir bakış elimin tersiyle itiverdim. Ali’ye giden yolda makyaj ve topukluluklarıma kısa bir süre veda edecektim. Bir de mini eteklerime… Oto tamircinin içinde bu tarz giyinmek biraz garip kaçıyordu. E bir de Ali’nin söyledikleri vardı. Bence giyimle alakası yoktu ama onu tam olarak tanımadığımdan şimdilik her tuşa basmak gerekiyordu.

Saçlarıma güzel bir fön çekip hemen peşine saç parfümlerinden sıktım. Sonra gelişi güzel bir topuz yapıp saç parfümümle aynı notalara sahip parfümümü kilit noktalara sıktım.

On numara olmuştum.

Gardrobumdan beyaz sporlarımı da alıp 1+1 evimin holüne geçtiğimde dün taktığım beyaz çantamı da koluma aldım.

Evden çıktığımda otoparktaki arabama doğru ilerledim. Evden çıktığıma göre planım artık aktifleşmişti. Ali ile daha rahat yan yana olabilmem için şirket ile iletişimimi kesmiştim. Onları bir anda ortada bırakmamak adına da canım arkadaşım Hazal’ı önermiştim. Onlar da seve seve kabul etmişti. Hazal iki üst komşumdu. Karakterlerimiz aşırı benzediğinden çok da iyi anlaşmıştık. Ben çok uzun zamandır tek yaşadığımdan üniversiteyi de beraber gitmiş avukatlığı da beraber okumuştuk.

Sitenin otoparkından çıktığımda içimi heyecan sarmıştı. Acaba ne tepki verecekti? Kesin kızarıp bozarır sinirden çatlardı. Çatlasındı, ben de Rüya isem bu işi yapacaktım.

Yirmi dakikalık yolun sonunda Ali’nin çalıştığı yere gelebilmiştim. Arabamı biraz uzağa bırakıp dükkanın hemen karşısındaki lokantaya doğru ilerlemiştim. Bakışlarımı oto tamirciye çevirdim.

Oradaydı. Bir müşterisi ile konuşuyordu.

Gülerek!

Bana niye hiç böyle gülmemişti? Kollarını birbirine bağladığı için kısa kollusundan taşan bicepsleri ve damarları başımı döndürmeye yetmişti.

Gri tulum niye bu kadar yakışıyordu? Tulumdu alt tarafı yahu? Acaba bu soğukta üşümüyor muydu?

Ben beynimi talan eden sorularla boğuşurken birine çarpabileceğimi hiç düşünmemiştim. Elim refleksle acıyan omzuma gitti.

Karşımdaki koca göbekli amca bıyığının altından güldü bana. “ Kızım hadi ben yaşlıyım önüme bakmıyorum, sen niye bakmıyorsun? “

“ Aşığım ben de amca bey ondan görmedim. “ Karşımdaki amca göbeğini hoplata hoplata güldü. Ben de bu görüntüye karşılık kıkırdadım.

“ Kime bakmıştın? “ Diye sorduğunda başımla dibimizdeki lokantayı gösterdim.

“ İş ilanı asılmış onun için görüşmeye gelmiştim. “ Amca bey beni şöyle bir süzdü. Sonra gözleri kısıldı ve başıyla beni onayladı.

“ Görüşmeye gerek yok aldım seni. “ Gözlerim kocaman açıldı. Nasıl yani hemen alınmış mıydım? Ayrıca bu amca bey buranın sahibi miydi? Adamı süzdüğümde önündeki önlüğü daha yeni fark etmiştim.

“ Ay siz buranın sahibi misiniz? “ Amca bey hafif bir tebessümle başını salladı.

Kocaman gülümseyerek elimi uzattım.

“ Rüya Aslaner, efendim. “ O da aynı ben gibi kocaman gülümseyerek elini uzattı. “ Veysel Topçu. “

“ Çok memnun oldum. “

Bu konuşmamızdan sonra gerekli prosedürleri halletmiş ve tamamen işe başlamıştım.

Servis, ve temizlik işi yapacaktım.

Önlüğümü belime bağlarken camdaki ilan yazısını kaldıran Veysel usta bana baktı.

“ Ali konusunda emin misin? O serttir senin bu cıvıllığın ona fazla gelebilir. “ Veysel ustanın cümlesi ile derince bir iç çektim. Prosedürleri hallederken gerçeği olduğu gibi anlatmıştım. Uzun soluklu bir çalışma hayatı olmayacağından bahsetmem gerekiyordu. Buna rağmen Veysel usta beni işe kabul etmişti. O artık en favori patronumdu.

“ Ben de keçi inadı vardır Veysel usta, bu yüzden olana kadar vazgeçmeyeceğim. “ Veysel usta gülüp bir şey demeden işine dönerken ben de hızlıca masaları silmeyle işimin ilk gününe başlamıştım. Veysel usta, Ali’lerin hep buradan yemek yediğini söylemişti. Ya kendileri geliyormuş ya da Veysel usta oraya gönderiyormuş kısacası iş yoğunluğuna bağlı oluyordu anladığım kadarıyla.

Masaları bir çırpı da sildikten sonra gözlerim dışarıya kaydı. Dükkan cam olduğundan çok rahat onları görebiliyordum. Ali, arabalarıyla ilgileniyordu. Beni hâla fark etmemişti.

O sırada lokantadan içeri giren müşteri ile yüzüme kocaman bir tebessüm kondurdum.

“ Hoş geldiniz, buyrun. “ Boş masalardan birine geçen adam mercimek çorbası istediğini söylemiş ve telefonuna gömülmüştü.

Ne kadar da suratsız bir beyefendi…

Belki kötü bir gün geçiriyordur diye düşünerek hiç umursamadan servisini yapmış ve dışarıda kalan silmediğim masalarıma hışımla dönmüştüm.

Gözüm tabi ki Ali’de olduğundan bacağımı masanın sivri kenarına vurdum. Acıyla inlediğimde birkaç saniye ovuşturup işime geri dönmek zorunda kalmıştım. Sızısını hissettiğimde moraracağını anlamıştım. Beyaz ve hassas tenli olduğumdan hasar gördüğünde kızarıklık ve morarma kaçınılmaz oluyordu.

Gelen birkaç müşteriye servisini yaptıktan sonra bir çay alıp lokantanın dışındaki masalarının birine oturdum. Dükkan şu an durağan olduğundan biraz oturmama izin vermişti Veysel usta.

Çayımdan bir yudum alıp karşımda işiyle ilgilenen adamı izlemeye başladım. Her yerine bulaşan motor yağı bile çok yakışmıştı…

Abarttığımı düşünebilirsiniz ama ben birinden hoşlanınca böyle cıvıtabiliyordum. Bakışlarım kolumdaki saate düştü, saat 12’ye geliyordu. Öğle yemeğini ne zaman yiyeceklerdi acaba? Buradan alacak olmaları muazzam bir şekilde işime yaramıştı.

Zaman çabucak geçmiş saat 12 olmuştu gelme ihtimallerine karşılık çayımın son yudumunu da tam içecekken karşı dükkandaki hareketlilikle gözlerimi kocaman açıp çıraklara eliyle el kol işareti yapan Ali’ye baktım.

Ellerini temizleyip dört kişiyle beraber lokantaya doğru gelmeye başladı. Çayımı kaptığım gibi içeri girip tezgaha elimdekini bırakarak hızlıca kendime çeki düzen verdim.

Veysel usta sırıtarak bana baktı. “ Geliyor seninki, dik dur avukat hanım, “ dediğinde sırıtıp başımla onayladım onu. Tam o sırada kapı büyük bir gürültüyle açıldı. Gözlerim Ali’yi yavaşça süzdüğünde yakından daha da fena bir adam oluşuna takıldım birkaç saniye.

“ Vay beyler hoşgeldiniz, “ diyerek Ali ve diğerlerine selam veren Veysel usta ile gümbür gümbür atan kalbimi umursamamaya çalışarak onlara odaklandım. Ali, beni hâla fark etmemişti.

“ Bize her zamankinden ver ustam, “ dediği sırada gözleri dükkanda dolaştı ve son olarak ben de durdu. Gülümseyerek yüzüne baktığımda Ali dumur olmuş ifadesiyle kalakaldı. Bu hali beni keyif haline daha çok sokarken tezgahın ardından çıkıp karşısına dikildim.

“ Hoş geldiniz. “

Ali, şaşkınlığını atmış olacak ki arkadaşlarının oturduğu masaya doğru ilerledi. Gözlerinden geçen ifadeleri okumak pek de zor değildi. Benim burada ne işim olduğunu düşünüyordu. Düşünsündü bakalım…

Yemek servislerini yaparken aynı tebessüm ile yemeklerini uzattım. Ali’nin bakışlarını üzerimde hissediyordum ve tenime dokunan gözleri beni cayır cayır yakıyordu.

Bakışlarımız Bahadır ile kesiştiğinde Ali’ye çaktırmadan bıyık altından bana güldü. Bu işi bana söyleyen kişi tabi ki Bahadır’dı. O olmasa ne yapardım, bilmiyordum. Ali hakkında her şeyi onun sayesinde öğrenmiştim.

Onlara olan ilgim son bulduğunda gelen birkaç müşteriye de hizmet etmiş kasanın arkasındaki işlerime odaklanmıştım. Ali tabi ki hâla bana bakıyordu.

Bu hali aşırı hoşuma gitse de heyecandan gerilme işini bir an önce bırakmalıydım.

Onlar yemeklerini bitirdikten sonra kasaya doğru ilerleyen Ali ile nefesimi tuttum.

“ 1.500 TL efendim. “

Kaşlarını çattı. Ben ise gülümsememden ödün vermiyordum. Ağzım yırtılacaktı biraz daha gülümsersem… Ali kartını uzattığında pos cihazını uzattım. Okuttu ve fişini almayı bekledi. Bu esnada o bana bakıyor ben ise pos cihazına bakıyordum..

O sırada Veysel usta bana seslendi.

“ Sen de öğle arasına çık Rüya. “ Kaşlarımı çattım.

“ Ama usta birkaç masa var. “

Veysel usta yanımıza geldiğinde bana gülümsedi.

“ Servisleri yapıldı zaten bir hesap alması kaldı onu da ben yaparım sen de gelince masayı toparlarsın. “ Başımla onaylayıp üstümdeki önlüğü çıkardım. Bu arada Ali hâla buradaydı. Fişini almasına rağmen.

“ Ali usta biz geçelim mi dükkana? “

Arkadan seslenen Bahadır ile gülecek gibi olsamda kendimi tuttum.

Ali gözlerini benden ayırmadan “ geçin, geçin, “ dedi.

Onlar lokantadan ayrılırken ben de lokantanın kapısına doğru çıkmaya yeltendim. Yeltendim diyorum çünkü Ali’nin sesiyle durmuştum.

“ Rüya! “

“ Efendim? “ Yanıma geldi. “ Konuşalım mı bir? “

Başımı olumlu anlamda salladım. Lokantadan çıkıp sakin bir köşeye geçtiğimde Ali etrafı kolaçan edip hışımla bana döndü.

“ Senin ne işin var burada? “

Kocaman gülümsedim.

“ Veysel usta güler yüzlü bir eleman arıyordu gerekeni yaptım. “ Gözlerini kıstı. Beni şöyle bir süzdüğünde kıyafetimdeki değişikliği fark etmiş olacak ki şaşkınlıkla kalkan kaşlarıyla bana bir süre baktı.

“ Saçmalama istersen bir avukatın esnaf lokantasında ne işi olur? “ Ona kınayıcı bakışlarımı attıktan sonra kollarımı göğüsümde birleştirdim. Gözleri sakinlikle hareketlerimi izledi.

“ Avukatlar esnaf lokantasında çalışamaz mı Ali? Ne yobazsın, “ diyerek biraz yaklaştım. “ Veysel usta bu dediğini duymasın. “ Fısıltıma karşılık yaradandan sabır dilendi. Kahve gözlerindeki siniri görebilmek için yakınına girmeye gerek yoktu.

“ Beni çıldırtma Rüya. Bilerek buradasın değil mi? Beni delirtmek için, “ dediğinde sırıtıp hoş bir cilveyle omuzlarımı silktim. Sonra kulağına doğru biraz yaklaştım. Ali, uzun boyluydu ama ben de kısa değildim. O yüzden rahatlıkla yetişebiliyordum. Ona yaklaştığımda yutkunduğunu duydum.

“ Seni pişman edeceğim derken şaka yaptığımı mı sanmıştın? “

Hafifçe uzaklaştığımda gözleri ilk önce dudaklarıma sonra da gözlerime kaydı. Ben de aynı onun gibi ilk önce kalemle çizilmiş gibi olan dudaklarına sonra da bana toprağı anımsatan harelerine baktım.

“ Sen buraya ait değilsin. “

Alayla güldüm.

“ Buna ben karar veririm, sen değil. “

Kaşlarını çattı.

“ Topuklularına ne oldu? “

Sinirle yanaklarımın içini ısırdım. Bana bir adım yaklaştığında hızlanan kalbime engel olamadım.

“ Şu zengin egona bir de? “

Ben de ona doğru bir adım attığımda bakışları yüzümün her zerresinde dolandı.

“ Hepsi hâla yerli yerinde Ali. “ Diyerek işaret parmağımı göğüsüne bastırdım. “ Ve sen her şeyi yönetebilen bir kadın olduğumu gördüğünde bu laflarını yiyeceksin. “ Tek kaşını kaldırarak bana baktığında yüzüme kocaman bir tebessüm bıraktım.

“ Umarım servisten memnun kalmışsınızdır efendim, “ diyerek omzumu omzuna vurarak yanından ayrıldım.

Onu geride bırakırken gözlerinin sırtımda gezindiğini hissediyordum.

Daha yeni başlıyoruz, Ali Karahan…