Bölüm-2

Zamanını ayıran herkese teşekkürler 😘

________

Acaba annem ve babam hiç karşılaşmasa ve ben doğmasam daha mutlu olurlarmıydı
Mutfaktaki en keskin bıçakla kendimi öldürse miydim
Annem ve babam babaanneme gittiklerinde evden mi kaçsaydım
Belki aşıya gittiğimiz gün doktora öldürücü bir ilaç verip veremeyeceğini sorardım. Tamam bu en saçma ama en mantıklısıydı
"Jisung"
Ya da dedemden dönerken,
"Jis"
Gelen tanker,
"JİSUNG"
H:Ay ne oluyor be.
" Delimisin felç geçririyorsun sandık."
H : He aynen bende zaten oturduğum yerden felç geçiricem. İşim gücüm yok birde sabah sabah şu üç çocukla uğraşıyorum gidin okula hazırlanın.
"Ya tamam hadi çocuklar gidelim abi sinirleniryor."
" Ne diyon Hyun kreştemiyiz çocuklar ne"
Hyunjin: DİYOM Kİ hazırlanalım
"Tamam👍"
Tamam tamam bu çocuları tanıtıyorum. Hyunjin, Bang Chan, Changbin. Kısacası deliler ligi.
E ben bu üç deliyle okul dışında neden kahvaltı yapıyorum.Annem ve babam tarafından iki hafta aralıkla terk edilince biraz ortada kaldım diyebilirim.
Annem kapıyı arkamdan kapatıp babamı aldattığı adamın arabasına atınca pek seçme şansım olmadı.
Ve kendimi burada, kimsesizler yurdunda, yetimhanede buldum.
Ve doğru duydunuz okula gidiyorum ama yetim olunca okul, olduğu kadar kolay olmuyor.11. Sınıfa gidiyorum. Yetim kalalı tam 4 yıl. Aslında çok diğilmiş ya.
Ama aile işte.
Hayatının yarısı, kimisininde hayatı.Okula yetişmem lazım. Zaten intihar planı yaparken kahvaltıyı yiyemedim.
Alt kata, yatakhaneye indim. Her oda dört kişilik, benim odamda da kimlerle kaldığımı tahmin etmek çok uzun sürmemiştir. Hyunjin,Changbin ve Bang Chan.
Giyindikten sonra dolabın yanındaki çantayı alıp yola çıktım.

Okul
Herkes için farklı bir anlamı olan yer, okul. Benim kafamdada okul diyince çok parlak şeyler canlanmıyor. Önceden olsa aynı şeyleri söylemezdim, ama ..
Kaç yıldır okuldayım; ilkokul, ortaokul, lise . Ömründe kaç yıl yaşamışsın liseye gelmişsin, ama beyinsiz gibi " ailen seni terk etti, kimse seni sevmiyor " diye zorbalık yapıyorsun. Biraz aptal olsam bu dediklerine üzülecem de bunu da hak etmiyorlar.
Burası yetimhanede ki herkesin geldiği bir okul. Tahminimce diğer liselere göre daha normal gibi. Sınıfa girince ahır sesleri duymuyorsun. Ama her ortamın olmazsa olmazı beyin kapasitesi ortalamanın altında kişilikler baş köşede yerini alıyor.

Ya Hak sınıfa ayak basıyorum veeee.

"OOO yetimHan gelmiş hoş gelmiiiiş. Oğlum gözümüzü yollarda bıraktın be korktuk yani."

Evet o adı bulmak için çok uğraşmamış ama beyin bulmak için hayatının devamında çok uğraşacak gibi duruyor.
"Şşşt bak bak hareketlere. Çen görmezdenmi geliyorsun çen."

Tanrım sen kolaylık ver.
H: yok görmezden gelmiyorum da gözlerim senin mendebur suratını görmeye katlanamadı.
? :Bana bak senin o suratını parçalarım bu şahesere yazık olur.
H: O zaman yat kalk her gün bu şaheseri gördüğüne şükret.
?: YOK YOK SENİN BUGÜN ATEŞİN ÇIKMIŞ BİR DÜŞÜNELİM ONU.
Bunu söyleyince biraz mesafemdeki, önünde durduğu sıradan, ben ne olduğunu anlamadan karnıma tekmeyi geçirdi.
Gelen şiddetle yere çöktüm, eğilip kan akan ağzımdan tutarak suratımı kendine çevirdi.
?: Bak, yetimHan. Bugün iyi günündesin. Daha iyi günün bedava mezar taşını vereceğim gün. O güzel günü istiyorsan, sakın bozma böyle devam.
Doğrulup kıkırtı çıkardı ve yerine yerleşti.

Han bir eliyle ağzını silerek doğruldu. Sınıfın bir kısmı ona bakmamaya çalışarak gülüyordu. Sinirden boş bakan gözleri ve kesik nefesiyle lavoboya gitmek için sınıftan ayrıldı.
Ona değilde kendime daha çok kızıyorum. Onu engellemem, hiç olmazsa kendimi korumaya çalışmam gerekirdi. O olmazsa başka zaman bu insanlar karşıma çıkacak.
Ve ben kızarak zaman kaybedemem.
Bunu zevk aldığı için yapıyorsa o zaman zevk almamasını sağlarım

~•~•~•~•~

Oy vermeyi unutma.🤗🤗