GİRİŞ

Ev hâlâ aynıydı.
Kapının gıcırtısı.
İçerideki eski tahta kokusu.
Sobanın yanında duran kırık sandalye ve merdivenin en üst basamağındaki o küçük, lekeli yastık.
Hepsi yerli yerindeydi. Ama birşeyler farklıydı.
Sanki ev… bekliyordu.
Bizi.

Rüzgâr, çatıdaki tenekeleri savururken gecenin karanlığı evi yutmuş gibiydi. Her şey sessizdi ama sessizlik, güvenli değil, tehditkârdı.
Aslı pencerenin önünde durmuş, karın altında yavaşça silinmeye başlayan ayak izlerine bakıyordu.Beş kişiydiler buraya geldiklerinde. Şimdi sadece dört kişiydiler. Ve biri daha eksilmeden önce, gerçeği bulmak zorundaydılar.

Gözlerini kapattığında çığlık sesleri hâlâ kulaklarındaydı. Ve her şeyin başladığı o geceye, ilk çatlakların oluştuğu o ana dönmeden önce, kalbi göğsünden çıkacak gibiydi.

O gece, her şey değişmişti.
Ve bu gece, son gece olacaktı