Davet

Ya sabır! içimden sabır çeke çeke duruyordum gerçekten aşırı sıkıcı bir görüşmeydi! benim hayalimdeki görüşmede çatışma falan olsun isterdim gerçi daha o malum şeyi demedim şu Karan Miraç denen kişiye gelirsek oda tam bir gözlemci gibiydi,çok konuşmuyordu ama özelikle benim tepkilerime bakıyor gibiydi tuhaf biriydi. yine dediğim gibi çok tanıdık geliyordu nereden tanıyordum ki? O an bunları düşünürken Karanın gökyüzünü andıran gözlerine kenetlendiğimi fark etmemiştim beni kendime getiren ise Ayçanın öksürüğüydü hemen irkilip boğazımı temizledim ve artık konuya giriş yapmak istedim dik duruşa geçtim
"ɴᴇᴅᴇɴ ʙᴇɴɪ ꜱᴇçᴛɪɴɪᴢ?" tuhaf bir şekilde Ayça bazen Rusça konuşuyor bazense Türkçe Türkçesi biraz tuhaftı mümkünse Türkçe konuşmasın o,ama asıl dikkatimi çeken her Rusça konuştuğunda Karan'a bakması ne alakaydı ki? ben bunlari düşünürken 1 dakika geçmişti ve ne Karan nede Ayça bana cevap vermişti ya sabır! dikkat çekmek için hafifçe öksurdum "neden cevap vermiyorsunuz? ɴᴇᴅᴇɴ ʙᴇɴɪ ꜱᴇçᴛɪɴɪᴢ? yani suç dosyasınız epey kabarık ve sizi nasıl aklayacağımı düşünüyorsunuz? aynı zamanda senin bu kadar suçun varsa nasıl dışardasın" Ayça o alaycı tavrını tamamen terk edip bana baktı "Aslında şöyle ki ben Ayça değilim,Ayça benim ikizim benim adım Aslı. Zaten Ayça şuan cezaevinde ve biz senin onu aklayacağına sonsuz derecede inanıyoruz. Ayçada inanıyor Karanda" NEY? bu konuştuğum kişi Aslı mıydı? ne alaka be! bozguna uğramış gibiydim ama ifademi hemen düzeltmek adına kafamı iki yana salladım "Anladım, anladım" deneyecektim bir şekilde başaracaktım tam o sırada Karan konuşmaya başladı ses tonu soğuk gibiydi "Kendine güveninin tam olduğunu söylerlerdi,bencede oylesindir yanılıyor muyum?" kafamı hayır anlamında salladım yanılmıyordu. "O zaman Ayçanın ve bizim seni neden seçtiğimiz açık. Bak biz üçümüzde sana güveniyoruz bence yapabilirsin inanıyoruz sana" bu bana güven verdiği için gülümsedim"Teşekkürler ellimde geleni yapacağım" diye kısık bir tonla konuştum ardından telefona baktım ve saatin geç olduğunu fark edince hafifçe doğruldum "artık gitsem iyi olur tanıştığıma memnun oldum" elimi ilk önce Ayça'ya aslında daha doğrusu aslıya uzattım elimi sıkınca Karan'a uzattım elimi haddinden fazla sahiplenici bir şekilde sıktı yarım dakika sonra elimi çektim ve ikisinede gülümseyip kabanımı giydim hava bir hayli soğuktu onları arkamda bırakıp BMW'me doğru yol aldım ayakkabılarim zeminde tok bir ses tonuyla yankı ediyordu sonra aniden durup kafeden çıkmadan önce tuvalete gidip makyajımı tazelemek istediğimi fark ettim makyaj yapmayı severdim,her kadın gibi. Tuvalete yol alıp kadınlar tuvaletine girdim aynadan kendime baktım makyajım hafiften silinmiş saçlarım biraz kabarmıştı hemen ellerimle saçlarımı düzelttim ardından beyaz küçük çantamdan rujumu çıkarıp sürdüm,rimel, alık,siyah göz kalemi sürüp son kez aynadaki halime baktım siyah dalgalı saçlarım omzuma dökülüyor,hafif buğday cilt tonum ışıkla birlikte daha koyu bir ton gibi duruyordu aynadaki kendini süzen yeşile kaçan ela gözlerim ise siyah göz makyajı ile hoş duruyordu göz makyajım elbisem uyum içindeydi bugün gayet güzel olmuştum kendime gülümsedim ve çantamı alıp tuvaletten çıktım biraz ilerlemişken bir el beni kavradığı gibi duvarla kendi arasına aldı bu 2 saniye içinde olduğu için şaşkınlığı üstümden atana kadar o kişi hamlesini yapmıştı ortam karanlık olduğu için yüzünü secemiyordum,tek anladığım boyunun epey uzun olduğuydu. hemen onu ittim ama çok az geriledi kolumu tekrar kavradı kısıkca inledim kolumu acıtıyordu! "Sen kimsin be kolumu bırak!" kolumu sertçe silkip kolunun esaretinden kurtardım tam secemesemde sanırım hafifçe siritip beni tam duvarla kendi arasına sıkıştırdı ardından elini duvara iki yanıma yasladı ve yüzüme eğildi resmen bana kısa muamelesi yapiyodu be! ben gayet uzundum o çok uzundu. yüksek çıkan sert sesimle "Sen kimsin be bay gizemli!" Soğuk kahkahasını duydum ardından önüme gelen bir tutam saçı kulağımın arkasına sıkıştırdı elinin tersi yanagımı hafifçe okşadı,elini çekip üzerime eğildi ve kulağıma doğru fısıldadı sesi belirli birşey değildi sanırım ses değiştirici kullanıyordu çünkü ses tonu kalın ve yapay çıkıyordu "Tekrar görüşeceğiz Avukat..." ürperdiğimi hissettim ardından diğer kulağıma doğruda eğilip fısıldadı "Çok güzel olmuşsun" ardından aşırı hızlı bir şekilde çekilip gitti ben donakalmış bir şekilde öylece durdum 2 dakika boyunca öyle kaldım ve sanki o gittikten sonra özelikle ışık geldi ve ben kendime gelmeye çalıştım
ne demeye çalışıyodu o?
kimdi bu?..