4.bölüm

"Ceren, Ceren” Ses telsizden geliyordu.
“Efendim?”
Ses yok "efendim,” diye tekrarladım
Dışarıda yoğun bir kar var göz gözü görmüyor.
Büyük bir patlama sesi geldi yanımdaki bina resmen yok olmuştu. Olduğum binadan hemen dışarı çıktım. Bir ağacın altıyla Batuhan, Oğuz, Açelya ve Yusuf elleri ağaca asılmış cesetler ağaçtan sallanıyor, yerler kan gölü olmuş. Bu manzarayı görünce bir çığlık kopardım.

Ter içinde yataktan kalktım gözlerimden yaşlar birikmişti. Rüya olduğunu anladım.
Allah’ım böyle rüya mı olur. Banyoya gidip yüzümü yıkadım. Cesetler hâlâ gözümün önünden gitmiyor.
Su an dördünede sarılmak istiyorum.
Kahve yapmak icin, mutfağa gittim.
Suyu çaydanlığı koyupkaynamasını beklemeye başladım.
Tezgaha yaslanıp rüyayı düşünmeye başladım bu nasıl rüya bu yoksa unutup yatakta ekmek falan mı yedim
“Cidden deli kadın olmuşum” dedim.
su kaynayınca kahve tozunu bardağıma koydum ve suyu üstüne ekledim.
Elimde kahveyle televizyonun karşısına geçtim.

Bugün izin gunumdu yüzümde vatan gulumsemesi var o kadar mutluyum ki. Televizyondan müge anlı izlemeye başladım. Kahvem bittiğinde ayağa kalktım, duş olmam lazım çünkü berbat kokuyorum. O kadar fazla oturmuşum ki popom ağrıyordu. Popomu tuta tuta banyoya gittim.

Banyodan çıktıktan sonra telefonumu kontrol etmek istedim. WhatsApp’tan bir bildirim vardı, heyecanla okudum. Acelya yazmıştı: “Müsaitsen buluşalım mı?” O rüyadan sonra Acelya ile buluşmak istek değil ihtiyaçtı. “Tabii ki, nerede?” yazdım mutlulukla. “Her zaman ki mekanda” göz kırpan emojisisi attı. İstemsizce sirittim çünkü nere olduğunu anladım.

Hızlıca hazırlanmaya başladım kot pantolon ve üstüne bol beyaz bir t-shirt giydim saçımı her zamanki gibi açık bırakıp evden çıktım. O bizim gizli meşhur yerimiz çarşıdaki terk edilmiş bina tabi ki, hızlıca oraya gittim Açelya telefona kaslari çatık halde bakıyordu küçük bir gulumseme yaptım "selamın aleyküm" Açelya bakışını bana çevirdi "aleyküm selam" gülümseyip ayağa kalktı