2 Bölüm

Ter içindeyim saçım yapış yapış terden, elimde mpt-76 var yorgun gözlerle etrafı izledim yorgunluktan hiç pişman değilim gayet memunum önemli olan vatan üstünde gezmek nasıl değilse altında yatarım. Diyarbakır'da nobetteyiz timdeki arkadaşlarımla sohbetler çok güzel onları gülümseyerek dinliyorum ama onların birgün şehit olacakları aklıma geldi, hayır bu çok güzel şehit olunca ailelerimizin gurur duyacakları günleri düşünüyorum.

Kolumdaki saate baktım, bu saati genelde görevlerde kullandığım için kırılmıştı ama işimi görüyor. Saat gece 02.53 uykum gelmedi buna çok şaşırdım normalde uyumaya düşkün biriyimdir. Bir süre dalgın gözlerle etrafa baktım disarida kar yagiyor. Karı çok severim kar yağdığı gün doğum için "soğukta açan çiçek" derler bana. Soğukta burnum kızardı şu an beni tek ısıtan şey vatan sevgisiydi. Üç hafta sonra benim doğum günüm yirmi bir aralık hem en uzun gece hemde evime Antalya'ya gidiyorum.

Ben düşüncelere dalmıştım ki bir erkek sesiyle irkildim "Ceren" şaşkınlıkla sesin geldiği yöne doğru baktım. Oğuz'du bu yeşil gözleri bana odaklanmış "Ceren iyi mısın?" Diye sordu kibar ve endişeli bir sesle "evet komiserim" dedim başımı sallayarak. Bir süre beni süzdü "gozlerin yalvarıyor sana resmen" dedi bu sefer sesi soğuktu ve haklıydi gözlerim kapanmamak icin benimle savaşa girdi resmen. Başımla onayladım "daha iki saatim var komiserim dayanabilirim" iç çekti hiç bir şey demeden geri gitti. Bari cevap verseydin be adam!

Bir süre sonra bir ses duydum "hassiktir" hızlıca arkama döndüm Açelya mayina basmış. Dikkatli ve hızlı şekilde Açelya'ya yaklaştım "kipirdama" Açelya tüm dikkatini mayına odakladi. Her timde bir mayin ve bomba uzmanı bulunur, bizde ise bu uzman Batuhandir. Batuhan sakın bir şekilde Açelya'ya yaklaştı tüm tim Açelya'nin başına toplandik "siktirin gidin kendinizi öldüreceksiniz" dedi Açelya sinirle "ölüceksek beraber" dedi Yusuf. Batuhan mayının yanındaki toprağı kazmakla meşguldü, Açelya bildiği tüm küfürleri saydirmaya devam etti Batuhan en son dayanamadı "Açelya misin nesen bir daha konuşursan yemin ederim ki" sustu bir anda, meraklı gözlerle Batuhan baktık yalnız devamını getirmedi topragi kazmaya geri döndü. Ne diyeceğini anlamıştık gerçi mayinla seni baş basa bırakırım diyecekti ama diyemedi çünkü şehit olmak hepimizin haliydi ve birbirimizi hiç bir zaman birakmazdik. Şimdi ortam sessiz.

Uzun bir süre sonra Açelya kurtuldu. Tekrardan görev yerlerimize dağıldık.

Nobetimi, bitti özel harket şubesine gelir gelmez kendimi ilk buldugum kanepeye attim.