20.bölüm

Fadime isonun yanlış anladığını fark etmiş ama o anın şokuyla ne yapacağını bilememiş ve sadece arkasından baka kalmış isonun bıraktığı gitarı ve hopörlöre baktı onları görünce küçük bir tebessüm yayıldı yüzüne ama yaşadıklarını hatırlayınca solup gitti gitarı ve hopörleri alıp eleni ve oruçun yanına gitti ondan önce iso ağlayarak gelmişti küçük bir kağıt çıkarıp not yazmıştı
“ tutamadım kendini daha doğrusu senin tepkinin bu olacağını düşünmemiştim ben çok farklı düşüncelere kapılmışım özür dilerim bir daha karşına çıkmam..”
Fadime noru okur okumaz yere düşer hıçkırarak ağlamaya başlar sadece bir yanlış anlaşılma yüzünden onu kaynedemezdi çadırdan telefonunu aradı ama çalmıyordu telefon kapalıydı kenardaki eleni ve oruça ilişdi gözü hemen oruçun telefonunu aradı ama onada bakan olmadı yürüyerek uzaklaştığını düşündü ve çadırdan çıkıp yürümeye başladı hiç bir yerde yoktu ardından telefonu çaldı yabancı numaraydı açtı
“Alo”
“Merhaba sürmene devlet hastanesinden arıyoruz ismail beyin nesiniz acaba”
Fadime ismail adını duyunca yere çakılmıştı 2.kez arkadaşıyım diyecekti ama onca şeyden sonra ağzından tek kelime döküldü”sevgilisiyim nokdu isoya neyi var”
“Sakin olun ufak bir kazaydı rahat bir şekilde atlattı 2saate uyanır ama yanınızda olsanız iyi olur narkozluyken adınızı sayıkladı birazcık”
Kaza olduğunu duyunca endişelenmiştim kazanın büyüğü küçüğü olmazdı ama narkozluykenki hali bir an gözünde canlandı fadimeeğğ fadimeeeem diyen iso bir an kahkaha attı ama kısa sürdü
Hemen bir taksiye bindi hastanenin önüne geldi oruça mesaj attı ve içeri girdi girer girmez
“İsmail fırtına hangi odada”
diye sordu görevlinin ağzından osa sayısı çıkar çıkmaz asansöre bindi ve odaya daldı
İso masumca uyuyordu yanına yaklaştı eli tutacaktı ama cesaret edemedi