İkinci Bölüm

Ballar Hello, ben fazla bekletmek istemedim bugün yani gece üç bölüm atıcam ve bu ikinci bölüm. İkiden sonra üçüde atıcağım ama onda sonra hafta da iki bölüm atarım ve şu bakan herkes kalbe mi bassa? Fena olmaz bence… neyse sizleri seviyorum ballarım. Ben bal da çok severim.
Bölüm aşağıda iyi okumalar🫶🏼

_________________________

ASİL TİMİ

“Tim dikkat çekmek yok.” Dedi öncelerinden ilerlerken. “Tek bir sağolmayacak hepsi leş olacak.” Dedi durdu arkasına baktı. “Laga lugaistemiyorum.”“Merak etmeyin komutanım konu vatansa dilimi koparır elimiçalıştırırım.” Dedi Yiğit lafın ona geldiğini anlamıştı. Alp sadece arkasınatekrar baktı başını eğdi.“Dikkatli olun birbirinizi kollayın onları leşi çıkmazsa sizinleşiniz çıkar.”“Vatan sağolsun komutanım.” Dedi hepsi bir ağızdan Alp tekrar görürduydu. Hepsi dağıldı etraf. Kendi topraklarını düşmana vermek gibi birniyetleri yoktu. Ölümse ölüm olurdu ama toprak verip kaybetmek yoktu. KorkularıAlp değildi. Korkuları yoktu gururları vardı. Onlar vatan için canlarındanvazgeçemeye razı olup yemin etmişlerdi.İlerledi Üsteğmen BarışTunç. Aklına getirdi bu vatanda gülen çocukları, bir leş.İlerledi Teğmen Caner Demir.Aklına getirdi bu topraklarda olan anaları, bir leş.İlerledi Astsubay Kıdemli Üstçavuş Selin Sağlam. Aklına getirdisavaşa giden kadınları, bir leş.İlerledi Astsubay Üstçavuş Elif Yalçın. Aklına getirdi doğan küçükbebeleri gelecekleri için, bir leş.İlerledi Astsubay Başçavuş Yiğit Erdem. Aklına getirdi bu vatandagülenleri hepsi için ard arda dört leş.İlerledi Kıdemli Üsteğmen Alp Bozkurt. Aklına getirdi bu vatanuğruna canına feda eden babası ve nice babaları hepsi için art arda yedi leş.“Komutanım burası temiz.” Dedi Caner. Caner ve yanında ki Elif.“Burası da.” Dedi Yiğit ve Barış.“Selin ses ver.” Dedi Alp ama ses çıkmadı.“Komutanım Selin sizinle değil miydi?” Dedi Barış endişe içinedüştü. “Hayır benim sol arkayı aldı.” Aptallık yaptığını düşünmüştü. Amadüşüncesi yarın kaldı. Selin arkasında belirdi.“Beni mi aradınız Komutanım çünkü size 5 leş ile geldim.” Dedizafer kazanmış gibi Alp onla gurur duydu.“Aferin be kızım.”ses Barış’tan geldi.

DİLAN’dan

Okulda öğretmene yardıma devam ediyordum. Abim çayını içip gideliçok olmuştu. Bende öğretmen ile yarın için yaptıracağı etkinliklerihazırlıyordum. Öğretmen ile hazırlamaya devam ederken sınıfın kapısı açıldı.Başımı çevirdim gelenler geçen sefer gördüğüm askerlerdi. En başında uzun boyluolanı girdi. Alp. “Hocam müsait misiniz?” Dedi Alp bir am bana bakıp bakışını çekip.“Evet komutanım tabi buyrun.” Dedi eli ile içeriyi gösterdi hepsisıra ile girdi.“Hocam bir mesele var konuşmalıyız?” “Konuşalım tabi.” Diğerleri de içeri girip yerini aldı.“Aa Dilan nasılsın?” Dedi Selin. Sarı kuş çok güzel kızdı.“İyiyimsen ve Elif di değil siz nasılsınız?”“Evet evet Elif. İyiyim çok şükür.”“Bende iyiyim seni görmek ne güzel çok sevindim.” “Bende çok sevindim.” Aynı samimiyetle gülümsedim onlara.“Ooo Dilan sende mi buradasın ya ne haber kanki?” Diyen serseriçocuk Yiğit’di.“Erdem az sessiz bir şey konuşuyoruz.” Ses komutandan çıktı. Yiğitkomutu aldı başını salladı.“İyi kanki iyi.” Dedim güldüm.“Barış ben arkadaşlar sen ile tanışmış ben tanışmadım.” Uzattığıeli sıktım.“Dilan ben evet dün tanıştık.”“Yani hocam derslere kısa süre ara vermeniz lazım okul dağlara çokyakın güvenli değil.” Dedi Alp yanımıza yaklaşırken.“Anlıyorum komutanım anlıyorum. Allah sizden razı olsun.”“Sizden de hocam dediğim gibi yarın ders olmazsa iyi olur siz deokula uğramayın.”“Peki tamam komutanım.” Dedi başıyla. Pek birşey anlamadım.“Ne oluyor öğretmen?” Dedim.

ALP’ten

“Kısa süre dersler olmayacakmış Dilan.”dedi hoca.“Ama neden öğretmen?” Dedi Dilan. Saf bir güzelliği vardı. Amankendine gel Alp yemini unutma.“Çünkü düşman artık daha yakın seni ve öğretmeni güvendetutmalıyız. Ve öğrencileride.” Diyerek olaya el attım. İlk defa gözlerininiçine bakıyordum. Ela zehirli gözleri.“Ama öğretmen ben buraya geliyordum ne güzel okuyordum.”“Dilancığım evine kitap gönderelim orada oku.” Ses Selin’den çıktı.“Evde olmaz Baran abim ve babam bırakmaz.” Demek abisi vebabasından bu kaşar çok korkuyordu kitap okuyamacak kadar.“Neden okuyamazsın ki kitap okumak çok güzel.” Dedi Elif utanmışbir ifadeyle.“Bizde okumak yasaktır. Çünkü sözlümüz vardır elbet evlenirizokumayı hor görürler. Yoksa ben okumak çok isterim.”“Ne olmak isterdin peki?” Selin dedi acımış gibi baktı.“Öğretmen olmak çok isterdim. İnsanlara bir şeyler katmayı çokisterdim.” Dedi bende acımıştım. Ama çok da hevesliydi okumaya.“Anlıyorum Dilan çok istiyorsun ama güvenli değil bak komutansöylüyor.” Dedi hoca. Gayet haklıydı.“Peki tamam.” Yenilgiyi hemen kabul etmiş olamazsın değil mi? …

DİLAN’dan
Okuldan çıkıp eve geleli çok olmuştu. Demek kısa bir süre okulyoktu. Bana ne engeller konulduda ben kaçtım. Ben o okulda gidecektim. Okumayıseviyordum sörf bazı engeller yüzünden kısa bir sürede olsa bırakmayacaktım.Odamda dört dönerken bir yolunu bulmaya çalışırken. Yengem geldi içeri.“Yengem bir şey soracaktım.”“Sor yenge.”“Yengem şimdi bu internette alışveriş çok popüler olmuş herkesistiyor biz demi alsa birşeyler ama ben istemeyi bilmiyorum. Sen belki bilirsinöğretmen sana göstermiştir.”“Yenge bilmiyorum da be isteyeceksin?”“Kız çok güzel elbiseler var bizim Fadik dedi baktım nasılgüzeller.” Telefonu elime uzattı birkaç resim vardı. Elbiseler güzeldi güzelolmasına ne ben bunları istemeyi bilirimdim ne de yengem. Okumam henüz o kadarilerlememişti.“Yenge inanki bilmiyorum nasıl yapacağız”“Neyse kız bizim çarşı da vardır. Yarın benle gelecen mi? Birbakınalım sıkıldım evden.”“Olur gelirim gideriz kahvaltıdan sonra bende sıkılırım. Okulagidemeyeceğim kısa bir süre.”“Hayırdır yengem ne oldu? Babam mı öğrendi?”“Yok yenge ağzını hayra aç.”“Eee ne oldu yengem çatlatma?”“Okul dağlara yakın ya düşmanlar fazlasıyla varmış bu aralar dağdaaskerler geldi uyardı bugün.”“Vah başıma gelen demek yaklaşıyorlar.”“Demek ki yenge demek ki.”“Neyse ben çıkayım. Sabah kahvaltı eder gideriz. İyi geceleryengem.”“İyi geceler yenge.” Dedim ve o çıktı. Bende pijamalarımı giyindim.Yatağıma girdim. Aklıma geldi Alp komutan. Neciydi acaba? Tek bana mı böylesert davrandı acaba? Merak etmiştim. Yakışıklıydı,heybetli,uzun boyulu,yapılı…Aman Dilan adama ödüllerde ver ne taktın kızım o adama. Diye geçirdim içimden.Ve gözlerimi yavaş yavaş kapadım.

ASİL TİM’i

“Kızım sen nesin be öyle beş leş ne?” Dedi Caner.“Eee kolay mı öyle biz Alp komutana layık olmalıyız. Vatana layıkolmalıyız.” Dedi Selin gururlu bir şekilde. Kendi ile gurur duyuyordu. Gözucuyla Alp’e baktı gülümsemişti.“Komutanım yarın ki plan ne acaba?” Dedi Yiğit.“Ne istersin Erdem?” Dedi Alp.“Komutanım az çarşıyı mı yoklasak ya hem bakınırız.” “Erdem.”dedi sert bir ifadeyle.“Hiç Erdem demeyin belki kızlarımızın bir ihtiyacı falan var?” Alpkızlara baktı.“Aslında komutanım iyi olurdu.”dedi Elif başı eğik bir şekilde.“Tamam Erdem biz yarın gidiyoruz. Sen gelmiyorsun. Odanın temizliğisenden.”“Hiç kusura bakmayın komutanım tıpış tıpış geliyorum.”dediduraksadı etrafına bakındı “çok istiyorsanız siz gelmeyin.”“Erdem haddini aşma.”“ Komutanım izniniz varsa ben yarın sizinle olamayacağım.” DediBarış.“Hayırdır bir mesele mi var?”“Yok komutanım. Timin şehiti Uzman Çavuş Mert Tören ve nişanlısıUzman Onbaşı Asya Erel’in mezarına gideceğim. Bilirsiniz kimseleri olmadığıiçin buraya defnedildiler.” Dedi ve hüzünlendi. Mert onun en yakın arkadaşıydıaltı ay önce bir savaşta kaybettiler onu ve nişanlısını.“Olur Barış bana sorman bile hata.” Anlayış ile karşıladı. Mert veAsya’nın birbirlerinden başka kimseleri yoktu. Çocuk esirgeme kurumunda büyüyüpasker olmuşlardı. Kaderleri ta küçüklükten beraber yazılmıştı.“Komutanım.” “Efendim Selin.”“Sizce Dilan niye bu kadar tepki gösterdi.”“Bence ailesi okumasına izin vermiyor o da arada gelip okuldaokuyor ondan.” Ses Caner’den çıktı.“Kimin ne yaptığı ile ne zamandır ilgilenir olduk biz.” Dedi Alp.“Yok komutanım ondan değil sadece yani öğretmenden fazla vardıtepkisi.” Dedi Selin sanki yanlış iletişim kurmuşta düzeltmek ister gibi.“Bizi ilgilendirmez Tim kendine gel saat dedikodu saati değil.”“Af buyrun komutanım.”dedi başını eğdi Selin.“Merakını anlıyorum ama buranın aile şartlarını az çokbiliyorsundur artık değil mi?”“Biliyorum komutanım.” Dedi Selin. Alp göz kırptı. “İyi geceler Tim.”“İyi geceler komutanım.” Dedi hepsi bir ağızdan. Yiğit hariç.Birşeyler anlatıyordu Elif’e.“Şey videoları var ‘Bir kombin yapmışım slay aşko.’”dediği sıradaherkes güldü.“Ulan Erdem o neydi şimdi?”“Komutanım ekran süreniz yetmediyse ben napabilirim.”“Ah Erdem ah. Seni alan karı iki güne boşar.” Demesiyle Elif’ingözleri büyüdü. Barış Elif’e baktı.“ Yok komutanım onu alan boşamaz. Siz relax olun.” Sesin sahibiBarış’tı.“Lan değişik değişik kelimeler çıkarmayın başıma.”“Komutanım ekran süresi ekran.” Diyen Yiğit’di“Hay ekran sürenize…”

DİLAN’dan

“Dilan yengem kalk.” Tak..tak..tak.“Sabah sabah ne oluyor ya?” Kim dadandı kapıma sabahım köründe.Kapıya doğru ilerledim. “Yenge ne oluyor sabah sabah?”“Kalk kız hadi kahvaltı hazır daha çarşıya gideceğiz. Babam seniaşağıya çağırıyor”“Tamam geliyorum git sen.”“Gel ha.”“Yenge tamam dedim.”“Bak gel.”“Yenge çıldırtma beni tamam dedim.”Yengem gittikten sonra üzerime giyeceklerimi aldım. Giyinip aşağıavluya kahvaltıya indim.“Günaydın.”“Günaydın Dilan geç.” Yerim babamın yan tarafıydı. “Kızım yengenile hazır çarşıya gidiyorken düğün için de bak gelinlik.”“Tamam baba bakarız.” Dedim başka çarem yoktu. Kahvaltımızı yaptık.Yengem yangından mal kaçırır gibi çıkardı bei evden. “Yenge az yavaş çarşıkaçmıyor.”“Kızım Baran abin çıkmadan yetişek o bıraksın.”“Yenge bak am bizi bekliyor gibi arabanın içinde Allah rızası içinyavaş.”“İyi bekliyor bizim tamam yavaş olalım.”“Çok şükür.”“Ee kızım hadi ama hem götür dersin hem bir saat gelmezsin.” Diyebize seslendi Baran abim.“Geldik Baran.”“Az hızlı.” Zaten arabanın önüne gelmiştik. Konu alışveriş iseyengem için akan sular dururdu. …Çarşıya gelmiştik. Yengem birkaç dükkana girip çıkmıştı. Şimdi birtezgahın önünde inci kolyelere bakıyordu. Ama arkadan biri koluma dokundu vedöndüm.“Dilan nasılsın şansa bak burada karşılaştık.” Bu asker kadınlardanSelin’di yanında Elif. Arkasında ise Barış ve Caner hariç diğerleri vardı. Alpve Yiğit.“Eee kader işte karşılaşıp duruyoruz.”dedim gülümsedim. Tabi yengemfazla susmadan sordu.“Kız bu askerleri nereden tanıyorsun sen.”“Yenge bu askerler okula gelmişti demiştim ya sana ben.”“Ha evet hatırladım merhaba.” Dedi duraksayıp devam etti. “Sidarben, Dilan’ın abisinin eşiyim.”“Öylemi memnun oldum. Selin ben.”“Elif bende.”“Yiğit ben.”En son Alp’e baktı ama Alp oralı bile değildi. “Komutanımız Alp.”Dedi Selin. Ama Alp hâlâ bakmıyordu.“Anladım hep böylemidir.”“Gereksiz konuşmayı pek sevmem. Genelde konuşmam da zaten.” Sonundayaşam belirtisi verdi Alp. Soğuk nevale.

ALP’den
Bu kızın sürekli karşıma çıkması artık değişik gelmeye başlamıştı.Kasten yaptığını düşünecektim. Ama nerden bilebilirdi ki çarşıya gideceğimi.Aklımı fazlasıyla kurcalıyordu bu kız.“İyi canım konuşma.” Yengesinin verdiği tepki kalp kırıklığı vardı ama ilgilendirmezdi.“Konuşmasın yenge zaten soğuk nevalenin teki.” Dedi Dilan bana kafatutmak istercesine.“Senin için bunu mu ifade ediyorum?”“Soğuk nevalenin tekisin Alp.”“Aynen öyleyimdir. Ekip toparlan gidiyoruz.” Dedim ve daha fazlabir şey demesini beklemeden gittim.“Komutanım çok mu sert çıktınız bir şey demediler oysaki.”“Erdem bir daha konuşursan sana bu çarşıda kefen alıp döneriz.”Ah Erdem ah. Bu çocuk hiç akıllanmayacaktı. Çok konulup asabımıbozuyordu. Erdem’e bakıp kafamı çevirdiğim sırada telefonum çaldı. EkrandaBarış Tunç yazısını gördüm.“Efendim kirvem.”dedim Selin ve Elif merakla gözlerimebakıyorlardı. Erdem yine etrafa bakınıyordu. “Tamamdır geliyoruz.” Dedi vekapadım.“Komutanım ne diyor Barış komutan?”“Etrafa bir yerde yemek yiyorlarmış bizide çağırıyorlar. Orayagidiyoruz.”Caner’in arabasına doğru gittik. Caner ve Barış. Barış’ın arabasıile gitmişlerdi. Bizde Caner’in arabasını aldık. Arabaya bindik.“Komutanım şarkı açalım mı lütfen.” “Bak Erdem saçma salak şarkılar açarsan fena olur.”“Yok yok söz açmam.”“Aç peki.” Gittiğimiz yer pek uzak değildi ama istemişti.“Açtım.” Dedi telefonunda bir tuşa bastı.
“İndim dere ırmağa hoy nanaydaCilveloy nanaydaZeytin dalı kırmaya hoy nanaydaCilveloy nanayda…”Erdem’in açtığı şarkıyı dinleye dinleye gittik. Geldiğimiz yer birkebapçıydı. Urfa da kayağı nereye çevirsek zaten bir kebapçı vardır mutlaka.“Komutanım Caner ve Barış Komutanım yukarı terasta oturuyorlarbakın.” Kafamı kaldırıp baktım evet oradaydılar. İçeri girdik. Bizi karşılayançalışana gülümsedim. Yukarı çıktık. Yanlarına doğru ilerledik.“Komutanım siz şaka mısınız?”“Ne oldu ki Barış.”dedim.“Giydiğiniz gece mavisi gömlek çok yakışmış. Ve şuan herkes sizebakıyor.” Dediği kelime ile kafamı çevirdim. Gerçekten bana bakıyorlardı.Özellikle iki tane yan yana olan kız. “Kirvem ne giyseydim yani.”“Ne giyseniz yakışır komutanım geçin şöyle.” Ben Barışın yanına.Caner Barışın öbür yanına. Benim karşımda Erdem vardı, Erdem’in yanında Selin,Selin’in yanında da Elif vardı. Yanımıza bir garson yaklaştı.“Ne istersiniz?”“Sen bana bir ciğer kebap ver.” Dedi Barış.“Ciğer kebap sayısı 4 oldu komutanım.” Dedi Erdem. Ben,Barış,Erdemve Selin yiyecektik büyük ihtimalle hep böyle olurdu.“İki tane de Urfa kebap ve herkese ayran ama Barış komutanımaşalgam getir.” Garson elindeki deftere not alıyordu. “Tamam başka isteğiniz var mı?”“Bide donat böyle salata sosu falan sen anladın koçum.” Dedi Barış.Garson başını sallayıp gitti. Kendi aralarında konuşmaya başladılar. Ve osırada mekana girdiğimde bakan kızlardan biri yanımıza doğru geldi.“İstemeden kulak misafiri oldum asker misiniz?” Bana bakarak dediben kafamı çevirdim.“Evet.”dedi umursamaz bir tavırla Barış. Sonra Selin ve Elif’ebaktı.“Siz arkadaşları olmalısınız sizin mesleğiniz?”“Asker.” Dedi gururla Selin.“Kadın asker mi olur ya.” “Oluyor demek ki.”“Kadınlara yakışır mı bilmem ama erkeklere fena yakılıyoraskerlik.” Dedi iç çekti bana bakarak. Ne akıl vardı da yaptım bu kadar vücut.“Kadınlara daha çok yakışıyor biz gurur duyuyoruz.” Dedi Elif. Kızfazla hadsizleşmeye başlamıştır. Korktuğum şey biraz daha devam ederse Selinonu döverdi. Selin dolardan bakıldığında barbie gibi sevimliydi ama içinde kihırçın kız fenaydı.“Tamam sen gurur duyarsın. Ben Berfin.” Dedi göz ucuyla baktığımdaeli bana doğru uzatmıştı. Ama uzattığı eli Masanın öbür başındaki Selin uzanıpsıktı. “Ya bende Selin tanıştığımıza memnun oldum.” Dedi Selin. Kızşaşırdı ve bana bakmaya devam etti.“Ben de Elif.” Dedi ve Selin’in bıraktığı eli sıktı. Bizim kızlarçok fenaydı. Berfin bize baktı. İlk beni süzdü sonra Barışı sonra Caner’i enson Erdem’e baktı ve elini onun omzuna koydu. O omzuna elini koyduğu gibi Erdemomuzlarını silkti ve Selin kızın eliniz çekti.“Sizler söylemeyecek misiniz isminizi?” Daha fazla dayanamadımolaya dahil oldum.“Be gereği var dememin daha fazla rahatsızlık verme yoksa seniaskere saldır ve hakaretten jandarmaya şikayet eder içeri attırırım edebinibil.” Çok sert çıkıştım. Kız bir şey demeden gitti. O kadar lafın üstünedememesi lazımdı. Kız gitti yemeklerimiz geldi. Yemekleri yiyip kalktık. …DİLAN’dan Eve geleli epey vakit olmuştu. Akşam yemeği için yardım ettiktensonra odama çıkmıştım. Bugünü düşündüm. Onunla tekrar karşılamamızı düşündüm.Düşünmem ne kadar doğru oluyordu sözlüydüm ne de olsa. Ama Alp değişik hissettirmiştibugün sürekli karşılaşma onla az da olsa laf dadaşına girme. Ona karşı içimdeolan duyguların bir adı henüz yoktu. Olmamalıydı da salak salak düşünceleregerek yok ben sözlüydüm bunu unutmamalıydım. O an annem geldi odama.“Kızım Dilan.”“Efendim anne.”“Sofra hazır in aşağı baban kızmasın.” Doğru diyordu babamkızabilirdi.“Tamam annem geldim.” Kalkıp üstüme çeki düzen verdim. Aşağıyaindim. Yerime geçtim. “Birazdan Altunlar kahveye gelecekler düğün işini konuşacağız enyakın zaman da olsun istiyorlar haklılar.”“Tamam bey.”dedi annem. Yemeğimizi yedik. Oturduk ki Altınlargeldi. Oturdukar kahveleriniz verdik. Zagros Ağa ve biricik nişanlım Boran tekgelmişti. Onlar avluda epey konuştular. Sonra gittiler annem geldi odamakonuşmaya benle. “Kızım anlaşmışlar bu cumartesi günüymüş düğün.” Demek son ikigün. İki gün sonra okul hayatım bile olmayacaktı. Her ne kadar gitme deseler deyarın son kez gidecektim o okula. ASİL TİMİ“O kız çok arsız davrandı bugün kendimi çok zor tuttum.” DediSelin. Evet çok zor tutmuştu gerçekten.“Evet kendi hem cinsini küçümser görmüştü.” Bu sefer sesin sahibiCaner’di.“Alp komutana içi gitti kızın ama.” Dedi Yiğit.“İsteyenin içi gitsin isteyenin dışı benim tavrım belli. Aşkyolculuğuna çıkmadım ben varan yolculuğu bu.” Dedi kendinden emin bir tavırlabe telefonu çaldı arayan Güldeste’ydi kız kardeşi. Hemde görüntülü biraramaydı. Tim’in yanından kalktı. Odasına geçti. Aramayı açtı.“Abi.”dedi Güldeste bal kumralı saçlarını geriye atarak.“Abim güzeller güzelim nasılsın?”“İyiyim abim. Sen nasılsın?”“İyiyim hamdolsun annem nasıl? Mehmet abim nasıl?”“Herkes çok iyi abi. Abi ne oldu biliyor musun?”“Ne oldu abim?”“Mehmet abim aşık olmuş.”“Aşık mı olmuş kime aşık olmuş bizim mualim bey.” Abisi Niğde debir lise de Coğrafya öğretmeniydi.“Bir öğrencisinin teyzesiymiş kız. Bulşmuşlar. Abi kız çok güzelben çok beğendim.”“Öyle mi küçük görümce annem ne diyor peki?”“Annem kızla bugün kahve içmeye gitti hatta abiciğim kız çok güzelannem kızı çok sevmiş.”“Öylemi ne güzel.”“Evet abi sen kimseyi beğenmiyor musun?”“Abiciğim bazı insanlar tek kalmayı tercih ederler kimseyiistemezler.”“Sen o insanlardan mısın abi?”“Evet ben hayatımda seni, annemi ve abimi tek istiyorum.”“Bende tek seni istiyorum abiciğim.”“Neyse güzelim saat geç oldu uyu bakalım yarın okulun var.”“Evet iyi geceler abiciğim seni çok seviyorum.”“Bende seni seviyorum prensesim.”Telefonu kapatıp uyumak için hazırlandı.