Sevgisiz büyüyen çınar

"Abi !" Kelime bende bile yabancıydı ne işi vardı onun burda hızla ayağa fırladım " Niye geldin yüzsüz he niye geldin sen he " sertçe yakalrından tutup savurdum " canlıyke. Yoktu. Ölüyken bir geldin " hıçkırarak agladım ama göz yasım yere damlamadan sildim " bana bak. Küçük hanım sen bir sokak süprüntüsünün kızısın kendine gel bana bir daha dokunma ayrıca o benim dedem. " Dudaklarım titredi annem onun babası yüzünden sokakta bir süprüntüydü " benim annem senin babanın ayaklarında bı temizlikçiydi ama benim baş tacımfı sen sıktı. Kalbine sen öldürdün hadi inkar et dedemin başında inkar et gözlerimin önünde vurdunuz annemi be ben niye yoksa niye geleyim buraya bu adama niye bela olayım ha söylesene METE MİRZA SÖYLE ". Hıçkırarak ağlamaya devam ettim ". Evet ANNENİ BEN ÖLDÜRDÜM ama senin annen yüzünden benim annem beni terk etti lan " ikimizde mağdurduk ama onun annesi hala yaşıyorken benim annem yerin 7 kat altındaki toprakta saklıyordu kendini.

" Bak Aysima daha fazla seni dinlemiyeceğim " elini belindeki silahı a atıp bı anda kafama yasladı " bosanmayacaksın sen o adamın inine sızıp benim turnuva atım olacaksın anladın mı yoksa seni tek kurşunla ananın yanına yollarım " kafam dayanan silah ne işe yarardı ki. O. Bana hiç bişey yapamamazdı." Sen ne kadar asagılık bı adamsın ya dedem senin yüzünden orada yatıyor farkındamısın ama sende merhamet ne gezer " durdum ve basıma dayanan silahı hiç solanmadam gögsüme yasladım " sık bu silah kalktıysa bu alamede o kurşun bu namludan çıkmadan inmez ABİ sık merhametine ihtiyacım yok " arsız bı tavırla basını salladı " tabiki seve seve " dedi ve tetiği cektı gözlerimi kapattım ama arkamdan bı ses yankılandı " AYSİMAAAA" ve silah patladı tüm sesler susutu ve ben bir kulak uğultusuyla yere yığıldım...

🫀

Kürsat sinirle ilerliyordu. Şirketinin karanlık. Deposunda. Depoya girer girmez durdu " Lan Cihan nerdesin lan it". Koşarak. Geldi yanına " Buyur abi uyuyorduk " sinirle yüzüne sert bı Tokat indirdi " Ne uyuması LAN " yakasından tutup sınırlı gözlernie dikti gözlerini " Cihan siz uyurken köprü altından su akıtmışlar Al BAK "diyerek ona gelen evlilik cüzdanını yere savurdu kimdi buna cürret eden kimdi ona bunu yapabilen " Bul Cihan bana bunu yapanı bul sağ bırakmayacağım. Bırakmam" sinirle onunda yere savurdu korkuyla gericekildi Cihan abisinin gözünü sinir bürümüştü görmezdi kimseyi ne yapacaktı korkmalı mıydı intamla yanan kehribarları ne söndürecekti koşar adımlarla gitti ve bunu abisine yapanı bulup teslim edecekti abisinin adaletine o gerekeni yapmasını iyi bilirdi. Ve gerçektende yapacaktı...

🫀

Sakince oturmuş düşünceleri arasında düşünüyordu Mete. Ne yapmıştı artık herşeyi geçmis elinde kardeş kanıda vardı onun yüreğinde merhamete yer yoktu merhamet eden çabuk yıkılırdı ama neden kalbi sıkışıyordu. Vurmuştu. Küçük minicik. Bir ümit olan turuva atını artık işlem görür müydü. Görürdü görecekti zorundaydı o ona lazımdı LAZIM..

🫀

BİR HAFTA SONRA

Oturmuş ucagımın saatinin gelmesini bekliyordum evet şaşırdınız kurtuldum cünkü eğer güc abimin elinde ise ölmeme yer yoktu daha ona turuva atı rolü oynayacaktım uçağım görünür görünmez hızla asalatimin simgesi olan bordo diz altıma kadar olan bir topuklumun üstüne sıkıldım ve gözlüğümü gözüme taktım istikamet TRABZON...

Yeni bölümde görüsmek üzereee❤️🔥❤️🔥🌹