Bana yalan söyledin

Gelinlik zarif ve güzel duruyordu üstümde aynadaki beyazlar içindeki kendime hayretler içinde baktım. Çok çok güzeldim ama kimse vermezdi beni bı anda girmişti bu adam haytıma ne ara aşk bu kadar gızla ilerlemişti ki gerçekten benim gibi bir kızı seviyor muydu emindim seviyordu. Ben Aysima Aysima Mirza yakında kaptan olacaktım evet maçta aleminin en. Sesiz yer altı mafyasının karısı olacaktım . Ya kader bana bı şans verecekti yada başlamadan bitecekti. Kapı açıldı ve Kürsat bana hayran gözlerle bakarak içeri girdi " sevgilim bune güzellik " utançla başımınöne eydim " gerçekten olmuş mu kürşat ?" Soruma cevap olarak kulağıma fısıldadı " dünyada tek parlayan yıldızdan daha parlasın sevgilim bu güzellik deyilde ne " içim eriyordu çükleleri ile onun gibi bi adam ben gibi. Biri ile evleniyordubkorkak ürkek inanılmazdı " gidelim artık sevgilim bı an önce karım olmanı istiyorum " gülümsedim ve basımı salladım koluna girdim ve birlikte salano yani bı asagı kara indik...

" Siz sevgili Aysima. Mirza Kürşat Kaptanı Koca olarak kabul ediyor musunuz "

" EVEEET"

" Siz sayın Kürşat Kaptan sayın Aysima Mirzayı eş olarak kabul ediyor musunuz "

"Evet "

Derin bi nefes aldım içine derin bir soğunsu şelalesi akmıştı artık bu adam benim kocamdı şahitlerde soruya evet deyince imza için önümüze konulan şey her ne olursa olsun imzalamıştım ayağa kalk tık ve ona bakarak gülümsedim ama o benimle aynı fikirde deyildi "Kürsat ne oluyor "durdu ve geriledi " Kürsat deyil Karan sen karıştırdın her halde bak kocan o evlilik cüzdanındaki adam " inanmayan gözlerle baktım ne saçmalıyordu bu " Ne diyorsun sen Kü_ yani Kimsen artık herşeyi anlat çabuk ne karıştırıyorsunuz siz ". Başını iki yana salladı. " Ben anlatamam o senin ayağına gelicek zaten." Sinirle elimi. Anlıma koydum ve arkama doğru döndüm inip nikahmasasından yürürken arkasından ilerleyip koluna yapıştım " sen kimsin bilmiyorum ama beni burda bırakamazsın" büyük bir arsızlıkla gülüp basını iki yana salladı " senin yanında duramam gerçek karım beni bekler " azım kocaman açılmıştı onun bosluğuyla kolunu geri çekince yere savrulup düştüm. Arkamda bir sürü ses ve uğultu vardı nedenini ise bilmiyordum ama herşey benim için büyük bir karanlığa büründü

Sesler uğultuyla susutu hersey yok oldu ve ben zatece Aysima olmak kaldım kim olduğumu biliyordum ama artık ne olduğumu bilmiyordum . Herşeyden kopup arkadaki çığlık sesine döndüğümde dedem yerde kalbini tutmuş nefessiz bir şekilde yadıyordu bı çıkğlık koptu dudaklarımdan " DEDE" koşarak yanına gittim ve bileni tutup basıbı dizime koydum dedrim derin mefesler alarak " dede dede beni bırakma olmaz yapamam dede. Bırakma beni ". Beni duyuyordu bı elini yavaşça kaldırıp yüzüme koydu " kızım meleğim Aysimam yavrum. Bana yol gözüktü kızım kendine çok dikkat et ve intikamını al kızım sakın üzülme ben hep senin yanındayım kızım " devamı gelmedi yanağımdaki eli düştü ve tek nevesle haytı tamammen ellerimde son buldu ve ben tek nefes alabildiğin sıçak bedeni daha kollarımda can vermesini izlemekle kaldım ...

🫀

Dedemin tabutu musalla taşının üserindeydi öyle boş bakış içindeydim ki sevdiğim insanın bile celladı ben olmuştum ne kadar uğursuzdum oysa babamın dediği gibi hiç gelmemeliydim bu dünyaya onlara zehir etmemeliydim hatı. Dedemin tabutunu alıp yürüdüler arkalarından sesiz bir ruh gibi ilerledim mezara koyduktan sonra amlacalrımı. Oğullaro üzerine toprak atarrken mırıldandım " yaa Celal Mirza insanın üzerine sevdiği atarmış toprağı ben sana kıyamıyorum bile " hıçkıra kıçkıra ağlamaya devam ettim herkez dağıldı ve dedem oracıkta yanlız kaldı yavaşça yanına ilerledim " dede noğlur affet beni. Çok yoruldum ben bide senin vicdanınla yanlız bırakma beni dede " toprağına yasladım kulağımı boş ses falan yok bomboş sessizce aktı bı göz yaşı daha ve tam o anda arkamdan bı ses ". Onunda mı sen öldürdün ne kadar uğursuzsun sen Aysima " düştü cünleler sustu kelimeler herşey sustu bu oydu nasıl olurdu ...

Biliyorum kısa oldu ama bu daha baslangıç canlarım sizi seviyorum bayy ❤️🔥