Bölü:3 Tanık

Tanık ifadeleri genelde gerçeği vermez.
Ama gerçeğe giden yolu daraltır.
Tesis çalışanlarından biri, avukatı o akşam gördüğünü söyledi.
-
İFADE — Tesis Çalışanı (K.A.)
“Akşam saatlerinde, tam net değil ama hava kararmıştı. Otopark tarafında birini gördüm. Sonradan fotoğraflardan baktım, avukat beye benziyordu.
Arabanın olduğu taraftaydı. Tam yanında mıydı emin değilim ama yakındı.
Çok kısa sürdü. Durmadı gibi. Geçip gitti.”
-
İfade ilk bakışta yeterliydi.
Zaman aralığı uyuyordu.
Mesajlar gerilimi destekliyordu.
Ve şimdi fiziksel yakınlık da vardı.
Dosya, olması gerektiği gibi ilerliyordu.
Fazla olması gerektiği gibi.
Tanığın söylediği tek kesin şey vardı:
“Oradaydı.”
Ama benim için önemli olan o değildi.
Önemli olan, neyi kesin söyleyemediğiydi.
“Ne kadar süre kaldı?”
“Araca dokundu mu?”
“Tek miydi?”
Bu soruların hiçbiri net değildi.
Avukat, ilk güçlü şüpheli haline gelmişti.
Ama bu noktada dosyalar genelde ikiye ayrılır:
Ya doğru kişiye gidiyorsundur,
ya da sana doğru kişi gösteriliyordur.
Bu dosyanın hangi tarafta olduğunu henüz bilmiyordum.