Şarkının Öteki Yüzü

Not:Altı çizili olanlar geçmişte yaşananlar
İyi okumalar…

“Hey!Bu adam bana bakıp duruyor.Yardım et!”
Daha fazla rezil olmadan dolmuştan inmek istiyordum.Hemde bir an önce.
“Abi sağda durabilir misin?”
“Ne?Nereye İrem?Daha okula 3 durak var.İlk günden geç mi kalacaksın?
Sena.En yakın arkadaşım.Onunla ortaokulda tanışmıştım ve tanıştığım güne binlerce kez şükrediyordum.O benim en zor zamanımda, elimi tutmaktan asla gocunmamıştı.Bu nedenle ona minnettarım.
“Bugünlük geç kalsam bir şey olmaz”
Okulu sevmezdim hatta okuldan nefret ederdim.Okula gitme nedenlerim arkadaşlarım ve ailemdi.
Dolmuştan indiğimde hemen soldaki bakkala girip bir karam aldım.Karam sabahları en büyük kurtarıcım.Kulaklığımı kulağıma takıp yürümeye başladım ve dolu kadehi ters tutun şarkılarından rastgele birine bastım.

Dolu Kadehi Ters Tut > Madem

Madem.Dktt nin en sevdiğim ama en çok da nefret ettiğim şarkısıdır.

İkokul 2. Sınıfta hoşlandığım bir çocuk vardı.O bu şarkıyı sevdiğini söylemişti.Bende eve gelip bu şarkıyı ezberlemiştim ama ona söylemeye çekindim.Her akşam kendime sözler verdim yarın söyleyeceğim diye ama o güne asla ulaşamadım.
Yıllar geçti biz 4. Sınıf olduk.Bende karne gününde söyleyeceğim diye yemin ettim.Ama onun Tekirdağ’a gitmesi lazımmış.Karnesini bir hafta önceden vermişti öğretmenimiz.Sonra ise sıraya girdik hepimiz vedalaşmak için.Kızların hepsi ondan hoşlandığım biliyordu bu yüzden ilk benimle vedalaşsın diye beni sıranın en önüne koydular.Ona ellerimi açtım.Ama o beni yok saydı ve arkadaki kişiye sarıldı.Eve gittim.Gittiğim gibi o kadar mı çirkinim diye ağlamaya başladım.O gün kendimden nefret ettm hem de her zerremden.O gün benim dönüm noktam olmuş meğer.O günden sonra kendime hep iğrenerek baktım.Herkes kendinden neden nefret ediyorsun diyordu.Anlatamazdım.Anlayamazdılar.Bir zengin fakirin halinden anlayabilir mi?Ya da güzel ve hiç reddedilmemiş biri çirkin bir kızı anlayabilir mi?Sanmam.
Ortaokul 7. Sınıfta ilkokuldan arkadaşım Zeynep aramızı yapacağını söyledi.Yaptı.Ama onunla benim aramı değil,kendi arasını yaptı.Meğer en başından beri kıskanıyormuş beni.
Varsa,hakkımı helal etmiyorum ikinize de.

Şarkı bittiğinde bende gerçek dünyaya dönebiltim ve okula geldiğimi fark ettim.Tam okulun bahçesine adım attım ki güllerin arasından Sena çıktı.
“Böö”
Böö mü?
“Korkmadın mı ya?”
“Hayır”
“Öff tamam.Hadi gel sınıfa geçelim ders başlayacak”
Zil çaldığında o iğrenç sesi duydum.
“Hmm yine şaşırtmadınız bizi,bugünde erkencisiniz İrem hanımcım.”
Asel hoca.Fen hocam.Kendisi bana biraz takık.Onu duymamazlıktan gelip yürüyüşümü hızlandırdım ama ona arkamı dönük olmama rağmen o hırçın bakışlarının üstümde gezindiğini hissedebiliyordum.
Umursamadan bir an önce sınıfa çıkmak istedim bu nedenle büyük adımlar atarak çıktım okulun merdivenlerini.Ah tabii ya.Sena’yı unuttum.Asel Hoca nın olduğu tarafa hiç dönmeden Sena yı aramaya başladım.
“Bana mı bakıyorsun?”
Yanımda olduğunu unutmuşum.
“Evet ya.Fark edemedim kusura bakma.”
“Önemli değil”

——————————————————————

Dersin bitiş zili ile uyandım.Acaba hangi dersteydik?İnan hiç bilmiyorum.Etrafıam baktığımda insanların sınıftan çıktığını gördüm.Sanırım öğle arasındaydık.

Sena yanıma gelip;
“Yemeğe gelmiyor musun?” dedi
“Hayır aç değilim.” Yalan.Çok açım.Ama yiyemem.Çok kilo alırsam yarınki Şarkının Öteki Yüzü seçmelerine katılamam.
Sena ikna olmadı elbette ama yine de zorlamak istemedi o yüzden o da sınıftan çıktı.Sınıfta bir tek ben kaldığımda ayağa kalkıp pencerenin olduğu tarafa yöneldim.İnsanlar yemeğe gidiyorlardı.Ardından hemen yemekhanenin yan tarafında ki küçük binaya baktım.Yarınki seçmeler orada yapılacaktı.Açıkçası çok heyecanlıyım.Sesimi herkese duyurmak istiyorum bir an önce.

Arkamı döndüğümde sıramın üstündeki kulaklığı ve çantayı aldım.Sonra müdüryardımcısının odasına indim telefon dolabının kilidini almak için.Tam odaya girecekken okula yeni kayıt yaptıran birilerini gördüm.Açık kumral,kehribar gözlü,benim yaşlarımda bir erkek vardı.Onu ilk defa görüyordum.Sanırım yeni taşınmışlar diye düşündüm ve odaya girip anahtarı aldım.Tam çıkacakken müdür yardımcısı;
“İrem,okulumuza yeni kayıt yaptıran mğrenci ile tanışmak ve ona okulu gezdirmek istemez misin?”
Gözlerimi devirdim.Elimi uzatıp “İrem” dedim.O da elimi sıktı ve “Tuna” dedi.Tuna.Anlamı ne acaba?
Arkamı dönüp sınıfa tekrar dönüp dolabı açtım ama aklım hala ondaydı.Acaba nereden geldiler?
Telefonumu alıp aşağıya inerken odaya göz ucuyla bakmaya çalıştım ama yoktular.Boşver diyip çantamın tek kolunu da omzuma attım ve okuldan çıktım.Evim okula pek yakın değil ama yürüyüş yapmayı seviyorum.
Eve gidene kadar müzik dinledim.
Eve vardığımda ise dolabımın değiştiğini gördüm.Annem gülümseyerek “Artık değişme vakti gelmişti” dedi.Fazla umursamadım o dolapla pek de iyi anılarımın olduğu sayılmazdı.

Yedi yaşındayken dolabın kapağını kırdım diye elinde bir bıçak ile üstüme gelmişti.Dolabımı dağınık gördüğünde ise saçımı kökünden keseceğini söylemişti.

Küçüktüm ama hatırlıyorumAnnemi seviyorum.Beni doğurmadan önce,doğururken,doğurduktan sonra hepsinde acı çekti.Ve o çektiği acıların hırsını benden çıkarttı.

Gece beşte uyduğum için hala çok uykum bardı.Odama girdiğim gibi kendimi yatağa attım ve uykuya daldım.