Bölüm 2

“Ne oluyor?” diye sorarken içeriye giren adamla bakıştık. Adamın gözlerinde öfkeden başka bişey yoktu. Oda Bora’nın yaşlarındaydı ve yüzünde birsürü çizik vardı. Ben bunları düşünürlen kolumdan tuttu ve arkasındaki adamlarda Denizi tutarken kimse adama engel olmadan adam beni evden çıkarttı. Dilimi yutmuş gibiydim çünkü adamdan gerçektende korkmamak mümkün değildi. Beni dışarı çıkardı ve kafasına silah tutulmuş, beni gördüğünde yanımdaki adama öfkeyle kilitlenmiş olan Bora’ya baktım. Bora’nın bu şekilde tutulmasını bende beklemiyordum. Ne yapmıştı da bu adamlar Boradan bu kadar nefret ediyorlardı?
“Anıl, senin derdin benimle. Bırak lan kızı!”
“Ahahah, bırakırmıyım sence? Hayır. Sen benim değerlimi aldın. Bende senin en değerlini alacağım.”
Ne bahsediyordu bunlar? Ne değerlisi? Ben mi Bora için değerliydim? Susmaya devam ediyordum çünkü muhtemelen konuştuğumda silahın kafamda patlamasına neden olacaktım. Sadece ağlamakla yetindim.
“Ne değerlisi lan şerefsiz! Oda benim için gereksiz esirlerimden biri!”
“Gereksiz mi” gülmeye devam ediyordu. “Gereksizse neden onu kurtarmaya çalışıyorsun?”
“çünkü onun işini ben görüceğim. İşime el koyulmasından nefret ederim. Eğer ona bişey yaparsan-“
Adının Anıl olduğunu düşündüğüm adam kafamdaki silahı havaya doğru 2 kere sıkıp tekrar kafama doğrulttu. Hıçkıra hıçkıra ağlamaya devam ederken;
“Ağlama lan! Senide kardeşimin yanına göndereceğim. Hem iki kız Bora’nın kurbanları olarak buluşursunuz işte!”
Anıl bunları söylerken Bora kendini tutan adamlardan kurtulup, Anılın elindeki silahı tutarken, çekiştirmeleriyle bana patlayan silahtan sonra zaman durmuştu sanki.
===
Gözlerimi açtığımda, hastanede olduğunu düşündüğüm odaya baktım. Sezin kafasını üzerime koyup ağlıyor, Deniz koltukta öylece oturmuş bekliyor, Bora ise odadaki camı açıp sigara içerken bana diklenmişti. Sezine doğru
“Birazdaha üzerimde ağlarsan gerçekten de öleceğim!”
Bunları duyan sezin bana sarıldı ve;
“Salak, sana bişey olacak diye çok korktuk!”
“Kendi adına konuş, ben hiçte merak etmedim. Zaten ciddi değildi durumu.” dedi Bora
Demesinin ardından çıkıştım ve “Senin yüzünden buradayım. Bilmem farkında mısın?”
“Ama bunlara sebep olan tek kişi baban!” dedi ve beni taklit edercesine; “bilmem farkında mısın?”
dedi.