2.Bölüm

Tepe zaten çok yakın olduğu için oraya hemen varmıştım ve arkası dönük olduğu için beni görmemişti.Anlık bir arabasına bir de ona baktım. Evet,arabasını çizecektim çünkü kendi arabam ondan değerliydi.
Yavaşça arabadan indim ve belli ki dalmıştı çünkü beni fark etmedi.Yavaşça arabamın anahtarını elime alıp arabasını çizmeye başladım anlık arabanın markasına bakınca durdum.
Araba ferrariydi, sıçmıştım
Neyse artık başladık diyerek Allah ne verdiyse diye devam ettim.Sesi duymuş olmalı ki bir anda silahla arkasına dönünce korkup anahtarı fırlattım
"Ananı sikim" diye fırladım ödüm kopmuştu. Bana "Leyal?" Dedi bende "Iıı şey arabana renk kattım işte nolmuş?"dedim.
Beni düşündüğümün tam tersi olarak hiç sınırlı bakmıyordu yavaşca bana ilerledi ve arabaya baktı ve "He vallahi, fena olmamış. Arabaya bi' hava katmışsın."
Ne?
Tarz mı olmuş?
"Sen ne dedin?"ne demişti o "Tarz mı olmuş?" Dediğimde boğazını temizledi çünkü şivesi kaymıştı ve çok tatlı olmuştu Ne? Tatlı mı olmuştu saçmalama Samira!
"Oğlum kaç milyarlık arabanı çizdim tarz mı oldu yani?" Dedim ve bana
"Bence baya havalı olmuş,arabaya farklı bir hava katmış." Dedi. Bu kafayı yemiş olmalıydı.
"Kızmıyacak mısın yani şimdi?" Dedim dilini damağına vurarak "Tıı hayır." dedi.
"Peki arabanı ezsemde mi kızmayacak mısın?"
"Hayır yenisini alırım" dedi. Şaka mıydı bu "Senin kafan falan güzel mi ne bu vurdum duymazlık?"
"Kendi param ve harcıyorum nolmuş?" dedi. Bende ona "Yaya eminim sende o baba parası yiyen erkeklerdensindir." dedim.
"Emin misin? Çünkü ben İtalya da inşaat mühendisliği okudum ve bir mütahitim." Dedikten sonra dona kalmıştım çünkü bende İtalya'da peyzaj mimarlığı okumak istiyordum ve belki bu sayede bir şansım olabilirdi,ona kendi yararım için iyi davranabilirdim değil mi?
Sonra daha sakin bir sesle devam ettim belki benimde okumama izin verebilirdi.
"Aa öyle mi bende İtalya'da Peyzaj Mimarlığı okumak istiyorum biliyor musun?" dedim.
"Yaaa senin adına üzüldüm hayalin sadece istemekle kalıcak."diyince küplere binmiştim. Pardoonn! O kimdi de benim okumama karışıyordu.
"Ya bende senin adına üzüldüm çünkü tercihlerimi çoktan yaptım ve bu hafta cuma açıklanacak ve ben o İtalya'ya gideceğim." Diyince kaşları çatılmıştı ve sinirlenince bana benziyordu.
"Yaya öyle mi küçük hanım bensiz sen artık bir yere gidebileceğini mi sanıyorsun?" dedi ve bende ona bağırmaya başladım:
"Pardon sen kim oluyorsun da bana karşıyorsun?"
"Bir kaç gün sonraki kocan."
Diyince susmuştum, haklıydı ama bana asla karışamazdı.
"Sen küçük aklındaki fikri bir çıkar ben senin dediğin hicbirsey yapmicam." Dedim
"He bide sen bize eve iç güveyisi olarak geliceksin çok kaşınma bence." Deyip kahkaha attım bir an bana bakışını görünce duraksamıştım.
Bana aşık gibi bakmıştı, saçmalama Samira yanlış gördün sen ve o düşmansınız.
"Göreceğiz küçük hanım kim kaşınıyor kim kaşınmıyor." dediğinde yanimdan geçip arabasına bindi ve gitti. Bu ne demek istiyordu şimdi?

Aktan, en son yanımdan çekip gitmişti ve gitmeden önce "Göreceğiz küçük hanım kim kaşınıyor kim kaşınmıyor."demişti.Bu ne demekti şimdi? Gorocegiz kucuk honum kum kasunuyur kim kasunmiuor, tamam sensin Karabey.
Bu cümlesi ne kadar boşvermiş gibi dursam da aklıma takılmıştı yanına gittiğimde saat akşam 21.00'a geliyordu ve şimdi ise saat 23.00'a geliyordu,saatlerdir tepenin kenarında oturup Mardin'in müthiş manzarasını izliyordum ve Gülce'yi unutmuştum siktir. Hemen arabama atlayıp konağa gitmiştim,babama Gülce'nin nerede olduğunu sormuştum ama gittiğini söylemişti ve yıkılmıştım.Bana haber vermeden mi gitmişti?
Babam bana Gülce'nin mesaj attığını söylemişti,telefonumu açıp baktım;gerçekten yazmıştı

"Samira'm benim İtalya'ya geri dönmem gerekiyor yine yanına gelicem ve müsait olduğumda aricam,öptümmm görüşürüzzzzzz💞💓💗💖💝💘" yazmıştı.Özür dilerim Gülceeee dedim içimden. Sonra odama gidip yatmıştım,zaten bütün gece uyuyamamıstım bu yüzden erken yatmamın bir sıkıntısı yoktu.

AKTAN
Leyal'in yanından 1,5-2 saat önce ayrılmış,sakin bir yere gitmiştim.Ben o bira,rakı gibi şeyleri sevmem ve tadı da hiç güzel gelmiyor.Bu yüzden sade soda almış, bir uçurumun kenarında onu yudumluyordum.Yine ateş sesleri geliyordu gene kim çatışıyordu acaba?
Artık sıkılmıştım ama o hapishane gibi eve gitmek istemiyordum bu yüzden en yakın arkadaşım Keskin'i çağırmaya karar verdim. Aradım çaldı, çaldı ve çaldı açmadı.Çok şaşırmıştım çünkü telefonlarımı asla açmamazlık yapmazdı.Babasını da severdim onu da aradım ama babası Haşim Ağa'da açmamıştı. Şüphelenip konağa gitmeye karar verdim. Arabama binip yolda ilerlemeye başladım.
Yol biraz taşlıktı ama Keskinler'in eve varmıştım.Fakat yaklaştığında beri silah sesleri geliyordu ve bu beni tedirgin ediyordu,ya Keskin'e birşey olduysa?Arabamdan yavaşca inliyordum ve bir elim silahıma gitti ama yerinde yoktu çünkü bir daha o şeyi kullanmayacaktım.Keskini gördüğümde çatışmanın içinde olduğumuzu anlamıştım.Arabamın içinden koşarcasına çıkıp Keskin'i yanına gittim
"Ne oluyor burada,neden çatışma var?" diye sorarken bile ateş etmeye devam ediyordu
"Bilmiyorum,bir anda başladı bende anlamadım." dedi.
"3,2,1 deyince benim arabama koşuyoruz tamam mı?" diye sordum Keskin'e
"Tamam ama babamlar?" diye sorunca"Merak etme adamlarımdan da destek göndericem." deyip yanından hafif uzaklaştım
"3,2,1 koş!" dedim o da arkamdan koşuyordu ta ki bir ateş sesi duyana kadar. Keskin vuruldu sandınız değil mi,hayır ben vurulmuştum.Evet, bunca zaman çatışmalardan sıyrık bile almadan kurtulan Aktan Karabey tam göğsünün ortasından vurulmuştu.
Bir anda yere yığıldım ve bütün sesler benim için susmuştu,yerde yatıyordum.Keskin telaşla beni arabaya taşıdı ve bişey olmayacak diye kendini avutuyordu. Bende bunu biliyordum, Allah'tan ümit kesilmezdi ve bende böyle düşünüyordum Keskin hızlıca kurşunların arasında arabayı sürüyordu ve bana birşey olmaması için Allah'a dua ediyordu
"Allah'ım sen yardım et yarrabim,dostuma birşey olmasın!" diyordu.Evet son duyduğum buydu çünkü sonrasında bilincim gitmişti.
SAMİRA
Haber geldiğinde dona kalmıştım.Bir kaç saat önce konuştuğum, o bana rest çeken adam bir kurşunla yere yığılmış yani öyle duymuştum.Babamla birlikte hastaneye gidiyorduk çünkü diğerlerini istememiştim bana birtek babam iyi gelirdi ama ne olacaktı ki zaten Aktan'ı sevmiyordum.
Hastaneye gelmiştik ama kolidora baktığımda çok şaşırmıştım.Evet, annesi oradaydı,kardesi oradaydı,yengesi ve yengesinin kızıda oradaydı ama amcası ve en önemlisi babası yoktu.Herkes perişan haldeydi ama babası yoktu.Galiba babası ile amcası dendiği kadar kotu insanlardı.
Yavasça onların yanına doğru ilerledim ve Narin hanımın yanına oturdum.Annem edasıyla ona sarıldım,oğlunu ne kadar sevmesemde kadının haline üzülüyordum
3 Saat Sonra...
Saatlerdir hiçbir haber gelmiyordu ve sadece bekliyorduk.O anda içeriden bir doktor çıktı. Yüzünde güzel bir gülüş vardı, yanlış anlamayın doktor kadındı hsshshshshshhs.Doktor hanım konuşmaya başladı.
"Geldiğinde çok kötü bir durumda değildi ama yine de riskliydi." diyip sözüne devam etti.
"Oğlunuz belli ki çok güçlü bir adam, çünkü riski atlattı ve onu sabaha karşı normal odaya alacağız şimdilik bu kadar." deyip kolidorda ilerledi.
Narin Hanım anlık bir sevinçle bana sarıldı.Evet, uzun zaman sonra biri bana anne şefkati ile sarılıyordu bu yüzden şaşırmıştım ama yinede hem kadına karşılık verdim.Sonra herkes birbiriyle sarılmaya başlamıştı bende babamın yanına gidip onun kollarının arasına girdim.
Sabah 07.30
Birazdan Aktan'ı odaya alacaklardı.Aktan'ı ne kadar sevmesem de yine de kardeşi,annesi için mutluydum. Aktan bir hastane yatağında uyanık bir şekilde kalacağı odaya doğru geliyordu.Beni görünce dudağının kenarı kıvrıldı ve benimde otomatik olarak yüzümde bir gülümseme belirdi.Bunu yaptığımı fark ettiğimde hemen somurtuk halime dönüp, kafamı başka bir tarafa çevirdim.Ben başka bir tarafa bakarken çoktan Aktan odaya girmişti.Herkes içeride olduğu için ben başta odaya girmedim.Sonra herkes çıkınca annesi beni içeri alıp,hepsi dışarı çıkmıştı.
O kısa kolidorda ilerleyip Aktan'a baktım oda bana bakıyordu,ona ne var? diye bir baş hareketi yaptım.Bana bakarak
"Ya yataklara düştük hala gördüğümüz muamele aynı, şaka gibisin kızım." dedi. Bende "Bizde böyle,yerin hala aynı." deyip ona doğru ilerledim.
Yanına oturup konuşmaya başladım "Evet,senden ne kadar nefret etsemde merak ediyorum,durumunu soruyorum."Dedim ve bana sordu:
"Neyi?"
"Seni."
Dediğimde dilimi ısırmıştım,hayır beni çok yanlış anlayacaktı şimdi .Hemen düzelterek "Yani nasıl olduğunu,durumunu sormuştum.Yanlış anlama." Diyerek düzelttim galiba. Yavaşça bana doğru dönerek konuştu
"Ben şimdi anlamadım sen nişanlın olan adamı mı, çocukluk arkadaşını mı merak ediyorsun? Yoksa merak ettiğin ben değil durumum mu?"Öyleyse çok üzülecektim ve az önce gerçekten demek istediğini anlamamıştım ve belli ki son dediğim doğruydu.
Bana bunu sormuştu, bir an duraksamıştım.Saçmalama Samira,tabii ki sorunun cevabını biliyorsun kendine gel! Hemen sonra ona:
"Ne kadar saçma bir soru ben seni napim, tabii ki zorla nişanlı olduğum adamın durumunu soruyorum ve merak ediyorum"
"Yani beni?"
"Hayır ,seni değil onu!"
"O kim?"
"Sen."
Dediğim de kahkaha atmıştı.Bir an anlamadım, sonradan dediğimin farkına varınca gözlerim yuvalarından fırlamıştı.Ben bunu gerçekten demiş miydim yoksa kamera şakası falan mıydı?Başımı ona doğru çevirip ne gülüyorsun dercesine ona bakacaktım ki bana bakışını yakalamıştım,bu bana aşık olamazdı dimi? Ben böyle düşünürken konuştu:
"Ne dedin sen?"
"Ne demişim ben?"
"Sen beni mi merak ettin?"
"Nereden çıkardın bunu?"
"Sözünden,tepkinden ve en önemlisi bakışından."
"Pardon nasıl bakıyormuşum sana?"
"Derin."
Dediğinde dona kalmıştım,gerçekten öyle mi bakıyordum ki ? "Öfff seninle daha fazla uğraşamayacağım,sen boş yapma kotanı fazlasıyla doldurdun." Deyip gidiyordum ki kolumdan tutup gitmeme izin vermedi:
"Gitme..."
"Pardon, sen bu oyuna kendini fazla mı kaptırıyorsun? Bizim ki bir zorlama sonucu gerçekleşen bir evlilik olacak. Bu kadar,daha fazlası yok." Deyip koşarcasına odadan çıktım.
26 AĞUSTOS/CUMARTESİ
Tercihlerim açıklanalı yaklaşık 1,5-2 hafta olmuştu ve ben istediğim bölüme yerleşmiştim . Tabii ki sıkıntı ben değildim, o pis bozuntu Karabeylerdi. Ben istediğim bölümü kazanmıştım ama hiç mutlu değildim çünkü istediğim okula büyük ihtimalle gidemeyecektim.Neymiş ilk dini sonra da normal nikahlanacakmışız. Ben asla böyle sinirli bir insan değildim,hepsi o karabeyler yüzünden ama bende Samira isem istediğim bölümden mezun olup o diplomayı alacağım.
AKTAN
Dün hastaneden çıkmıştım, en yakın zaman da ise nikahlanacaktım. Bugün bütün nikah işlemlerini bitirip hazır etmem gerekiyordu ve bunu Leyalle birlikte yapacaktık. Yani sonuçta ben onunla evlenecektim, nikah memuru ile değil jsjsjdjsjs. Birazdan Samira' yı alamaya gidecektim odamdan aşağı doğru iniyordum ve annemin bana doğru gelen adımlarını görünce durup ben ona doğru gittim. Annemin yanağından öpüp,konuştum:
"Valide Sultan, nasılsın,yorgun görünüyorsun?"
" Amaaaan, sen beni boş ver. İyiyim ben. Sen gidiyisen Samira’nın yanına?"
"Evet,şimdi onun yanına gidiyordum da, ya sen iyi olduğuna emin misin sultanım?"
"Yav, iyiyim Ak. Hadi sen kızı bekletme. Zaten senden hiç haz etmiy, Haydee!'
"Öyle olsun Valide hanım gidiyorum ama dönüşüm muhteşem olacak."
Deyip koşar adımlarla inmiştim. Annem arkamdan eşek sıpası diye bağırarak gülmüştü. Neyse bu güzeldi ama şimdi büyük noktaya geliyorduk Samira'yı almak...
SAMİRA
Sabah Aktan beni arayıp nikah işlemleri için belediyeye gideceğimizi söylemişti. Bende mecburen kabul etmiştim ve şimdi gelecekti. Kendim gideceğim diye tutturmuş, bağırmış, ve çağırmıştım ama bana bir şekilde kendisinin beni almasını kabul ettirmişti. Aktan bana kendi isteğim dışında birşey yaptıran ilk kişiydi, belki de son...
AKTAN
Arabanın sağ kapısına yaslanmış Leyal'i beklerken bir yandan da telefona bakıyordum. Kapı açılma sesi gelince telefonu cebime atmıştım. Kafamı kaldırdığımda dilim tutulmuştu,fazla güzeldi. Bana doğru seslenerek " Ne bakıyorsun?Çekilsene kapının önünden." Deyince kendime gelmiştim "E e şey tamam yani çekiliriz Allah Allah." Deyip kapısını açmıştım ve arabaya binip bana ters ters bakmaya başlamıştı.La havale vela kuvvete illa billahil aliyyil azim,neyse deyip arabaya binmiştim.İlerliyorduk ve konuşmaya başladı:
"Şu işlemler bitsin sonra beni AVM'ye bırak alışveriş yapıcam."
"Bende geliyim zaten almam gereken şeyler var."
"Sakın benim peşinde dolanma,zaten gıcık oluyorum sana."
"Allah Allah, o niyeymiş?"
"Dedim ya, gıcık oluyorum diye!"
"Hdhjahsjshsjsbsj tamam öyle olsun canım."
Demiş ve yola devam etmiştik. Nikah işlemleri için belediyeye varmış ve işimizi halledip yola çıkmıştık.
Pazartesi 28 Ağustos 'ta nikahımız var.Şimdi ise avm ye doğru ilerliyorduk ama araba çok sessizdi. Bende radyoyu açıp bişeyler dinlemek istedim ve bir şarkı çaldı.
"Muhtemel Aşk"
Bu şarkı benim şarkımdı,bana biri kendini hangi şarkı gibi görüyorsun dese yani bu ve "Sesinde aşk var" olurdu. Yani ne kadar Leyal'e uymasa da sjdhsjhhshsh. Şarkı hala devam ediyordu,bende söylemeye... Kafamı leyal'e doğru çevirdiğimde Leyal'in bana bakışını görünce kaskatı kesilmiş,dilim tutulmuştu. Leyal bana öyle bir gülümseme ve hoşnutlukla bakıyordu ki... Anlatılmaz yaşanır, onun bir gülüşü için dünyayı yakardım zaten. Ona baktığımı yeni fark ediyordu belli ki dalmış. Hemen kendini sarsıp önüne döndü ve konuştum:
"Noldu ya,niye modun düştü?"
"Yok bişey, yanlış anlarsın sen diye önüme döndüm. Malum sen yanlış anlamaya çok müsait bir insansın."
"Ben mi? Ne münasebet jssjjssjsj."
"Ay güldürme beni Aktan Bey."
"Gül, bi sen gül, bi sen gül bana o da yeter."
Deyince dona kalmıştı ve gülüşü durmuştu. Lan ben ne demiştim ki şimdi. Off şimdi söylenecek bana diye düşünürken cevap geldi:
"Belki bir gün..."
"Bir gün ne?"
"Sana böyle gülecek biri olur, belki de daha güzeli...Kader bu bilemezsin."
"Daha güzeli zor ama başka güleni bulabiliriz,belki."
"Anlamadım?"
"Yok bişey yaa..."
Dediğimde önüne dönmüştüm,zaten avmye de varmıştık.
Arabadan indiğimizde X-RAY cihazına doğru ilerliyordu ama tek bir kelime dahi etmiyorduk. X-RAY dan geçtikten sonra ayrılmıştık o sağa ben sola gitmiştim,zaten normalde de yollarımız kesişmezdi kader işte... Vakti zamanı yok.
Kendime aslında damatlık bakmaya gelmiştim yani aslında ne kadar zoraki bir evlilik olsa da kendime bir damatlığı bir görmek istemiyordum ve şöyle bir gerçek vardı ki Leyal zorla evleniyordu ben değil.
SAMİRA
2 saattir avm de dolanıyordum ama kafam hiç dağılmamıştı. Ben kafam dağılsın,boş boş biseyler düşünmemek için dışarı çıkmıştım ama o mükemmel kafam hiç susmuyordu ki.
Bir mağzanın önünden geçerken ayaklarım kilitlenmişti, yürüyemedim ve olduğum yerde poşetlerle birlikte dizlerimin üzerine düştüm. Belli ki tansiyonum düşmüştü çünkü başım dönüyordu. Yavaş yavaş gözlerim kapanmaya başladığında bir yandan da şaşırmıştım çünkü normalde dışarıdayken böyle birşey olmazdı. Gözlerim kapanmadan önce gördüğüm tek şey bir çift mavi göz...