6. Bölüm bilinmeyen mesaj

Sabah alarmıma uyandım saat 6.20 di alarmı kapatım ve ayağa kalktım. Tuvalete doğru yol aldım ihtiyaçlarımı karşıladım. Mutfağa gidip yulaf hazırlayıp onu yedim tadı her zamanki gibi çok kötüydü. Odama gidip üstümü giydim hava bugün çok soğuktu. Üstüme lacivert bir sweatshirt giydim pantolon olarakta bol bir eşofman giydim montumu aldım ve boynuma şal bağladım şalın rengi maviydi saçlarımı dağınık topuz yaptım makyaj olarakta kapatıcı, pudra ve ruj sürdüm. Çantamı aldım içine defterimi, kalem, okul kitapları ve resim defterim. ayakablığa doğru gittim siyah botlarını aldım ve otobüs durağına doğru yol aldım. Yolsa urazı gördüm:
“Günaydın”
“Günaydın”
Beraber durağa vardık kumsalda duraktaydı bizi gördü önce sinirlendi ama aldırış etmedi. Biraz bekledikten sonra otobüs geldi okul durağına kadar bekledik. Durağa vardığımızda uraz ve ben beraber yürüyorduk kumsal hemen ortamıza geçti şaşırmış bir ifadeyle baktım sonra yoluma devam ettim. Uraz hemen yanıma gelmişti kumsal bozulmuştu ama bir şey diyemiyordu. Okula varmıştık sınıfa çıktık uraz ve ben aynı masada oturuyorduk… tenefüs çaldığında ikimizde sıradan çıkmadık. Sohbet ediyorduk:
Uraz: “hangi meslek olmak istiyorsun?”
“Avukat.. avukat olmak çok istiyorum.”
“Peki hangi avukat olmak istiyorsun?.”
“Boşanma avukatı ya da ceza hukuku avukatı.”
“Vay! İlginçmiş umarım olursun.”
“Peki sen ne olmak istiyorsun?.”
“Ben cinayet savcısı olmak istiyorum.”
“Aa ilginçmiş. Umarım olursun.”
Zil çaldı yanıma baktım kumsal bize öyle bir bakıyorki anlatamam. Göz bebekleri büyümüş, yüzü kasılmıştı ona baktığımda güldü. Derse geçtik sonra… son zilde çalmıştı. Eşyalarını topladım ve urazı bekledim evi hemen benim evimin yanındaydı. Beraber çıktık… eve geldiğimde görüşürüz dedim oda
“Görüşür canım”
Dedi. Yanaklarımın kızardığından o kadar eminimki. Direkt eve girdim. Kendimi duşa attım… mutfağa geçtim kendime sarma yaptım. Pişmesi için beklerken telefonumdan bildirim sesi gelmişti bilinmeyen numara’ dan mesaja baktım. Kanım dondu mesajda şu yazıyordu:
“O senin asla olamayacak, sen ne kadar ona yakın durursan başın o kadar belaya girecek.” Direkt ekran görüntüsü aldım. Uraza attım. 1-2 dakika sonra mesaj geldi.
“Bu ne saçmalık kim yazmış?”
“Bilsem söylerim dimi uraz?”
“Sen istersen bu gece bende kal bu numarayı ben araştırıcam.”
“Yok olmaz bu gece sende kalamam”
“Niye?”
“Öyle kalamam”
“Ben gelim istersen?”
“Bilemedim ki şimdi”
“Israr etmiyorum ama seni korumak istiyorum”
“Tamam o zaman gel.”
“Tamam geliyorum.”
3 dakika sonra kapım çaldı kapıda uraz vardı eve geldi. Sarmalarda pişmişti. Sofraya oturdu bende servis ettim.
“Sarmalar çok güzel olmuş elline sağlık.”
“Afiyet olsun.”
Sonra ben odama geçtim biraz ders çalıştım urazda başka bir odaya geçmişti. Saat 02.23 dü urazı kontrol edicektim ama o oturma odasında uyuya kalmıştı. Üstüne bir şey getirdim üşümesin diye. Sonra uykusunda adımı sayıkladı. Donup kaldım. Anlamsızca mutlu oldum… yatağa uzandım ve uykuya daldım…