Onunla yalnızım

-onunla yalnızım

Ceydanın kanını temizlemem saatlerimi aldı , neyseki gazeteler kanı çok iyi emmişti ve kan zemine bulaşmamıştı.

Ceydayı babamın bana hediye ettiği yemek masasına kaldırdım , içinde kan olmayınca adeta hafiflemişti bir tüy kadardı
yemek masasının üstünde ağzı adeta , ağzını açan bir canavara benziyor
kafatası ve çene kemiğnin ayrılmaması için arka kafa derisi adeta bir savaş veriyor ,
Sağ göz kapağı yarı kapanmış durumda sol gözü ise aşağa kaymış durumda
Mutfağa gidip bıçağmı alıyorum ve tek bir hamleyle kafa ve çenesini bir arada tutan eti kesiyorum , kafası yuvarlanarak yere düşüyor ama kandan ağırlaşmış saçları fazla ilerlemesine izin vermiyor,
Şimdilik yerde kalsın
Bıçağmı temizleyip mutfağa geri bırakıyorum ve tekrar ceydanın yanına dönüyorum ,
sırt derisini almak için onu karın üstü yatırmam gerek buyüzden iki elimle altından tutup tüm gücümle yukarı doğru kaldırıyorum ,
bu sırada Ceyda garip bir ses çıkıyor hırıltı sesi gibi bu ciğerlerinden geliyor olmalı cesetler hareket edildiklerinde bu tür sesler çıkartabilirler ki iki ay önce öldürdüğüm bir adam sanki benimle konuşuyor gibi sesler çıkarıyordu,
herneyse Ceyda karnı üstüne düşüyor,
Çekmecemden makas alıp kazağnı boylamasına kesiyorum
Ardından mangal bıçağı ile sırtına büyük bir kare çiziyorum sonra sıyırma bıçağımı alıp çizdiğim karenin ucundan deriyi soymaya başlıyorum , bıçağım zorlanmıyor , derinin altındaki beyaz ve sarı renkli yağlar ortaya çıkıyor ,
Deriyi sonunda çıkartıyorum ve banyoya götürüp nemli kalması için suya koyuyorum tabi çürümemesi içinde suyun içine buzlar döküyorum
Tekrar salona geçip üzerimdeki kanlı yağmurluğmu çıkartıyorum ,
Ve kanın kokusunu içime çekiyorum kanepeye uzanıp gözlerimi sabah ceydanın çürümekte olan bedeninin kokusuyla açmak için kapatıyorum