İş arkadaşımı öldürüyorum

- iş arkadaşımı öldürüyorum

Banyoya gidip duşa gizlediğim baltayı alıyorum,iki tane ağrı kasici yutuyorum,
sonra salona geçip çarşamba günü yağan şiddetli yağmurdan dolayı aldığım ucuz yağmurluğu üzerime geçiriyorum ve salonda oturarak yeni aldığım şifyonyeri inceleyen ceydaya yaklaşıyorum dairemdeki bütün elektrikler yanıyor.
Ceyda ayağa kalkıyor, ağır adımlarla geri geri yürüyor, içki kadehinden birkaç yudum alıyor, daireyi gözden geçiriyor,
ve sonunda bir sandalyeye oturuyor
ve nihayet, dairemin beyaz zemini onun kanıyla kirlenmesin diye aldığım ve yere serdiğim gazeteleri fark ediyor,
Bir elimde baltayla ona doğru yürüyorum, diğer elimlede yağmurluğun düğmelerini kapatıyorum

“Hey, merve ” diyor, dili dolaşarak

“Efendim ceyda” diyorum, yaklaşıyorum.

“Neden her yere bu erkek modası gazete sayfalarını yaymışın böyle” diye soruyor yorgun bir sesle. “Köpeğin mi var"

“Hayır ceyda” diyorum

Ağır ağır sandalyenin etrafında dolaşıyorum, onunla yüz yüze gelinceye kadar, tam görüş hizasındayım şimdi, o kadar sarhoş ki, baltaya odaklanamıyor bakışları, hatta baltanın kulak hizasına getirdiğmi bile fark etmiyor
Ya da fikrimi değiştirip bel hizasına doğru indirdiğimde de,
sanki elimdeki bir golf sopası ve topa doğru sallamak üzereyim, top da ceydanın kellesi,

Ceyda susuyor, sonra “Ne diyordum, manifest gurubundan nefret ederdim, şimdi ise onları şeyden çok daha fazla beğeniyorum, neydi-”
Balta cümlemin ortasında iniyor, tam suratının ortasına,
baltanın kalın kesici tarafı ceydanın açık ağzını yanlamasına yarıyor, sesini kesiyor,
Ceyda başını kaldırıp bana bakıyor, sonra gene bana bakıyor, birden elleri baltanın sapını kavramaya çalışıyor, fakat darbenin şoku bütün gücünü alıp götürdü.
İlk önce kan yok, titremekte olan ceydanın ayaklarının altındaki gazetelerin hışırtısı, yırtılması dışında ses de yok.
Darbeden hemen sonra kan ağzının iki yanından ağır ağır akmaya başlıyor,
baltayı suratından çekip çıkarıyorum bu arada ceydada kafasından çekip havaya kaldırıyorum neredeyse,
tekrar indiriyorum, suratını yarıp açıyorum, kolları boşlukta çırpınıyor, kan kahverengimsi ikiz fışkırtılar halinde fışkırıyor, yağmurluğuma sıçrıyor.
kafatasında, kemikle etin birbirinden ayrıldığı yerlerden bir anlığına çıkıveren o tıslama sesi gibi korkunç bir ses çıkıyor,
ardından kan köpürtü halinde pembemsi oluyor ,
Azap içinde yere yuvarlanıyor, suratı kan içinde, elinde olmaksızın kırpıştırıp durduğu gözleri hariç ,ağzı kırmızımsı ve pembemsi bir diş, et ve çene kemiği çorbası gibi ,
dili yanağındaki kanlı yarıktan dışarı sarkıyor,
Ona sadece bir kere, şöyle haykırıyorum: “senden nefret ediyorum sürtük oruspu”
Durup bekliyorum, gözlerim yeni aldığım şifyonyere kayıyor
Ceydanın ölmesi beş dakika sürüyor,
Bütün kanın akması ise otuz dakika.