İftiranın Gölgesi ve Medrese-i Yusufiye

Sarayın hanımı Züleyha, Yusuf’un güzelliğine ve asaletine kapıldı. Bir gün kapıları arkasından kilitleyip Yusuf’a harama girmesi için baskı yaptı. Yusuf, "Rabbime sığınırım, efendim bana iyi baktı, ben ona hıyanet edemem," diyerek kapıya doğru koştu. Züleyha arkadan asılınca gömleği arkadan yırtıldı.
Kapıda Aziz ile karşılaştılar. Züleyha, suçunu örtmek için Yusuf’a iftira attı. Şahitler, gömleğin arkadan yırtıldığını görünce Yusuf’un suçsuz olduğu anlaşıldı. Ancak dedikoduları susturmak için suçsuz Yusuf, karanlık zindanlara atıldı. Yusuf isyan etmedi; "Rabbim, zindan benim için onların beni çağırdığı şeyden daha hayırlıdır," dedi. Zindan onun için bir inziva ve hakikati anlatma yeri oldu.