17.Bölüm fenasin

Planı bugün uygulayacaktik bugün onlara kavuşacaktır fakat eren benim onu vurduğumuz öğrendiysem her şey bitmiş demektir

"Bugün yapıyoruz demi plani" dedi tanere

"Evet al bunu" silah uzatiyordu
Aldım elinden

"Sağol" dedim

Yukarı çıktım rahat biseyler giymem gerekiyordu
Dolabima baktım gri baggy eşofman giydim ustumede
Lacivert iç çamaşırımin üstüne ceket giyip asagi indim
Taner beni süzdü rahatsiz olmuştum abimde hazırdı

"Hadi gidelim" dedi abim

"Hadi bakalim"dedi taner ve arabaya bindik gidiyorduk hastane çıkışlarına yetişmiştir eren çok yorgun ve üzgün görünüyordu indim silah la ateş açtım tabiki bilerek ıskalıyordum efe ereni arkasına aldı oda bize doğru ateş açtı ama o tutturuyor du omzundan vurulmuştum bile kafamı çıkardım onlara göründüm eren direk saçlarıma bakti kesmiştim saçlarımı küttü

Göz kırptım onlara taner arkamdaydi ben aniden dönüp kafasına sıktım abimde arkasından vurmuştu ölmeme şansı yoktu hemen onların yanına gittik

Eren bana acıyla bakıyordu omuzdan vurulduğum için sanmıştım ama galiba değildi Gökçe bana sarıldı ama yaram acımıştı bende ona sarildım

"Kızım öldünüz sandık varya"

"Kötüler ölmez" diyip güldüm
Onlarda Güldü

Erene döndüm yanına gittim sarilcakken geri çekildi

"Eren" dedim

"Yanımızda yeriniz yok artik"
Kalbim sıkısmıştı

"Hayır bakmayın ona size kırgın tabiki yeriniz var kuzen"
Efe demisti bunu ama ben erene bakıyordum

"Hayır yok bize ihanet ettiniz hele defne sen"

"Eren zorundaydım abim ölecekti" kafasını salladı

"Bu kadarmış ayrilalim" dedi eren
Başım dönmüştü yere oturdum eren karşımdan gitmişti

"Defne polis geliyor kacmamiz lazim" abimde bu ama mecalim yoktu

Abim beni kucakladı bir yere kosuyorduk ama nereye bilmiyordum

Ama bir daha onla barışamayacagimiza emindim.

KAHRAMANMARAS VE ŞANLIURFAYA GECMIS OLSUN UNUTMADIK UNUTMAYACAGIZ