10.Bölüm en güzel günde en kötü gün

Dün çok eglenmistik ama şuan çok yorgundum telefonumu elime alıp sosyal medyada gezinmeye başladım ve bir sürü mesaj doğum günü mesajları oha bugün benim doğum günümdü unutmuştum 2 mart pazartesi günü çok mutlu olmuştum odamdan çıktım üstümdeki pijamalarımı umursamadim halamla abim koltukta oturuyorlardı abim siritiyordu
"Lan ne siritiyon "
"Sanane" dedi
"Mal" dedim bana bakti ayağa kalktı
"Sictik" dedim
"Şşşttt defne sana yakismiyor" dedi Halam
"Hala öyle ama "
Abim kovalamaya başladı halama kaçtım ama beni korumamisti kapıyı açıp terlik giydim ve disari çıktım
"Aaaaaa caniii" diye bagiriyordum bir yandan gülüyordum ve ereni gördüm arkasına saklandım
"Eren yardım et" dedim abim durdu
"Eren çık dovecem onu"
"Abisi yazıktır günahtır bosver küçük o daha"
Onunda kafasına bir tane yapıştırdım Eren arkasını döndü
"Bittin sen" diye bu seferde o başladı kovalamaya ikisi birden kovaliyordu ve bir yere girdim ama masada pasta ve başındada efe vardı süslenmisti durup onlara baktım efe cikmisti mutluluktan ağlamaya başladım gökcede oradaydı
"Hadi hadi gel üfle sonra ağlarsın " dedi efe çok mutlu olmuştum unutmuslardir diye düşünmüştüm
"Dur dilek dile" dedi Gökçe dilek diledim ve üfledim hepsine teker teker baktım
"Hepinize teşekkür ederim " dedim abim yanıma geldi "güzelim nice yaşların olsun " dedi ve sarıldı ve bir silah sesi çığlık attım abim kollarımın arasından kaydı
"Abi" dedim
Vurulmustu nefesim kesiliyor du biri kolumdan tuttu baktım erendi
"Eğil defne"
"Neden neden" diye ağlamaya başladım
"Ne istiyor bizden kim bunlar " abime baktim

"Defne" dedi zorlukla
"Efendim abi"
"Oraya" dedi elini kalbime koydu
"İyi bak" diyip gözlerini kapattı silah sesleri durmuştu efe ambulansi aramıştı