1. Bölüm

Ben doğru mu duymuştum yoksa kabul mü etmişti?
“Kabul mü ediyorsunuz?”
“Ne o beklemiyor muydunuz, bu teklifi sunan kişiyi hatırlamak ister misiniz?” Diye alaycı bir üslupla sorunca hemen ifademi değiştirdim.
“Hayır, sadece bir an duyunca şaşırdım. Peki şartlarınız nelerdir?”
“Öncelikle bunun gerçek bir evlilik olmadığını söylememe gerek olduğunu düşünmüyorum İkincisi, yaptığım şeylere karışılmasından hoşlanmam.Üçüncüsü halkın önünde olduğumuz anlar dışında herhangi bir yakınlık istemiyorum.”
“Merak etmeyin bende çok meraklı değilim bu saydıklarınıza.Ayrıca nasıl bu kadar sorgulamadan kabul ettiniz, krallıklar arası anlaşmalı evliliğin yasak olduğunu biliyorsanız bu nasıl olacak, kardeşlerimizin ve saray halkından da saklamalı mıyız?”
Ard arda sıraladığım kelimelerden sonra hala suratıma donuk bir ifadeyle baktığını görünce beklentiyle ben de bakmaya devam ettim.
“Paragraf niteliğindeki sorularını cevaplamadan önce lütfen nefes almayı unutma.Yanımda ölürsen bunun üstüme kalmasını istemem. Sorgulamadan kabul etmemin sebebi bu ihtimali düşünüyor olmam ve kabul etmek istemesem de tek çare bu gibi duruyor olması.Yasak olduğunu bildiğim için maddelerin arasında ‘halk arası dışında yakınlık olmayacak’ diye bir kural koydum. Ve kardeşler konusunda ben de emin değilim… Leander bu konularda çok katı ve yayma ihtimali yüksek.”
Ben de ondan korkuyordum. Ophelia bunu kabul etmez üstüne olay çıkartırdı.Bütün ülkenin karışmasını hele ki şu zamanda istemiyorum.
“Bence de haberleri olmamalı, en azından bir süre.”
Stresten elim istemsizce ağzıma gidecekken son anda engelledim.
“O zaman anlaştık.” Deyip elimi uzattım, başta elime geldiğinden beri baktığı gibi tek bir mimik oynatmadan duvar gibi baksa da en sonunda sıktı.
“Anlaştık.”

_______________________________

Bunu yaptığıma inanamıyordum.Düşmanıma evlenme teklif etmiştim!
Şimdi bunu kardeşlerime nasıl açıklayacaktım? Peki ya halk nasıl tepki verecekti.Ben bile bunu kendime yediremiyordum.Onun babası benim babama ihanet etmişti, ölümüne sebep olmuştu! Gözlerimin dolduğunu hissettiğim an hemen kendimi tuttum düşüncelerimden kurtulmak için hemen uyumayı düşünüyordum.Aniden odamın kapısı çaldı.
“Size beni rahatsız etmeyin demiştim, ne cüretle emirlerime..!”
Tam o sırada yemyeşil gözleri ile bana bakan Vivienne’ı görmeyi beklemiyordum, genelde bu saatlerde çoktan uyumuş olurdu.
“Ablam, rahatsız mı ettim? Özür dilerim.”
Onu üzmek hayatta en nefret ettiğim şeydi o benim en masum ve neşeli yanımdı bu yüzden yüz ifademi hemen daha neşeli bir hale getirdim.
“Hayır tabii ki de Viv, gel yanıma. Beklemiyordum sadece, bu saatlerde hep ‘Güzellik uykunda’ olursun.”
Bunu dememle kıkırdayarak yanıma gelip kendini adeta yatağıma fırlatmıştı.
“Yavaş Vivienne, Yatağımı bozdun!”
“Kusura bakmayın sayın bayan Leydi düzen takıntılı ablacığım.”
Derin bir nefes alarak kırışan çarşafı düzeltmeye başladım
“Abla Kral Alistair neden buradaydı?”
Kısa bir an durakladım bunu bilemezdi.Yani bilemezdi değil mi?
“Sen nereden biliyorsun?”
“Gördüm çünkü, sen odaya girerken kapı açıldığında.”
Şimdi ben bu olayı nasıl açıklayacaktım?
“Vivienne..Benim onunla buluşma sebebim… Viv ben evleniyorum.”
“Sen mi evleniyorsun? Aynen tavuklar da twerk atıyo.”
“Hayır Viv, ben evleniyorum hem de Alistair’la.”
“Tamam sizin kadar zeki olmayabilirim ama gerizekalı da değilim.”
“Hayır ben ciddiyim Vivienne.Ayrıca prensesler nasıl konuşur bildiğini sanıyordum.Ve evet ister inan ister inanma ben evleniyorum.Krallıklar birleşiyor artık, düşmanlığı bitireceğiz.”
“Nasıl yani! Düşmanlığı bitirmek için mi? Ama bu yasak, sırf düşmanlığı bitirmek için evlenemezsin!”
“Aşık olduğum için evleniyorum Vivienne. Başka bir sebebi yok.”
“Sen düşmanına mı aşık oldun daha doğrusu sen aşık mı oldun! Benim bildiğim Victoria Elara hayatta aşık olmaz.Hele ki babamıza ihanet eden bir adamın oğluyla?”
“Niye Vivienne ben vebalı mıyım? Taş kalpli miyim ben?Ayrıca babası o daha çocukken öldü onun konu ile alakası yok.” hayır vardı ama bunu bilmesine gerek yoktu.
“Hayır da, ben… Ben odama gidiyorum sanırım bu olayı sindirmem lazım.”
“Vivienne sakın kimseye söyleme, Viv!”
“Görüşürüz ablam, iyi geceler.”
Ardından koşarak odadan kaçınca ben de peşinden gitmek yerine dolaba ilerleyip geceliğimi giydim.Saçlarımı tarayıp hemen yatağa gittim.Her zaman hızlı uyuyabilen biri olmuştum fakat geceleri uyuyabildiğim söylenemezdi, deliksiz bir uyku uyumayı umarak gözlerimi kapattım.

_______________________________

Alistair
Bu teklifin geleceğini zaten biliyordum.Bunun farkında olarak gitmiştim. Ama yine de çok garip hissettirmişti. Elara ile olan en son anım dokuz yaşında oyun oynadığımızdı.
“Ben kazandım ve sen bunu kendine yediremiyorsun.”
“Sen mi kazandın? Ben senden öndeydim!”
“Abi şu varlığa bir şey der misin? Ben kazandım ve kabul etmiyor kaybettiğini”
Tek derdim onların yarışıydı sanki.
“Lysander anla artık sen bu konuda iyi değilsin, Tristan sen de zorbalamayı bırak artık Leander’ı çağır size bir şey söylemem lazım.”
Bunu dedikten sonra Tristan sözümü kafası ile onaylayarak kapıya doğru ilerledi.Çıkar çıkmaz hizmetçilere söyleyip kendi gitmeyeceğine emindim.
“Eee bakışları ile ateş atan sevgili kral abim.Bize ne söyleyeceksin?”
Suratına aynı ifadeyle baktığımı görünce her zamanki ‘çok sıkıcısın’ bakışını atmaya başladı.Tam o sırada Leander ve Tristan’ın içeri girmesi ile yerimde dikleştim,oturmalarını bekleyip herkes yerleşince konuşmaya başladım.
“Bu gün hem bizim hem de krallıkların kaderini değiştirecek bir karar verdik” dedim.
“ ‘verdik…’ sen ve?”
“Visvires Kraliçesi Victoria Elara”
Hepsinin yüzlerindeki o ifadenin aynı olması ayrı komik bir olaydı, kesinlikle DNA testine gerek yoktu.
“Biz evlenmeye karar verdik, yakında halka da duyuracağız. Bunu size şimdiden söylemek istedim yakında krallıklar birleşecek.”
“Bu ne demek oluyo! Nasıl düşmanla evlenme kararı alabilirsin?Bunu bize nasıl yaparsın?!” Diye ayağa kalkıp bağırmaya çalışan Leander’ı durdurmak için her zamanki sakin ses tonumla konuşmaya başladım.
“Karşında kim olduğunu unutma Leander, Ben sizin sadece abiniz değil bu ülkenin hükümdarıyım, kiminle evleneceğime de ne yapacağıma da ben karar veririm!”
Bunu der demez kalkıp hiçbir şey demeden gitti.
“Bu konuyu yarın daha sakin kafa ile konuşalım abi.Gel Lysander.”
Bunu der demez Tristan ve Lysander da hızlı adımlarla odadan ayrıldı.
Onlar çıkar çıkmaz arkama yaslanıp ellerimle yüzümü sıvazladım.Bunu yapmazsam element yetersizliği ile hepimiz ölecektik.Ve sırf kardeşlerim ve halkım için düşmanıma katlanabilirdim.
1.BÖLÜM SONU

Evetttt ilk bölümümüzün sonuna geldik
Açıkçası hiççç içime sinmeyen bir bölüm oldu ama yine de atmak istedim
Bir dahaki sefere daha da güzellerini yazmaya çalışacağım umarım beğenirsinizz💋💋💋