Prensin doğuşu

Bu dünyada ayrılan 6 krallık vardı.
Her bir krallık aşırı anomali yükseklikteki dağlarla ayrılmıştı.
Bu krallıkların her biri insanlara ait olsada insanlar elf,cüce,hayvan-insanlarla barış içinde yaşıyorlardı.
İblis,Ghoul,(insan tüketen canavarlar)orklar bilinçsiz birer hayvan gibi sadece avlanmak için mağaralarda yaşarlardı.
Bu ırktan sadece aşırı güçlü yaratıklar zekaya ve bilince sahip olabilirlerdi.
Her krallıktaki 10 W askeri cennetsel kısıtlama ile ruhu alınmış,bilinçsiz süper insan askerlerine dönüşmüşlerdi.
Sadece kralın emirlerini dinlerlerdi...
Fakat kulaktan kulağa dolaşan efsanelerde tarihin en büyük kötüsü Ryu,gizlice her W askerine kendi ruhunu verdi.
Ruhundan küçük bir parçaya rağmen 60 W askeri dünyayı yok etmek üzereydi,ancak ruh parçası küçük olduğundan tam bilinç kazanamadıkları için,kralın emriyle tereddüt ettirilip başka ruhların fedasını içeren ayinlerle durduruldular ve ruhlar ahiretteki sahibine geri gönderildi
Bunun dışında 7 tane her bir krallığın başına birer melek atanmıştı.
Bu melekler krallığı sadece dış tehditlerden koruyan varlıklardı.
İç tehditler için bir anlaşmaları yoktu.
Halk ise Ryunun soyundan,Krallıktan,W askerlerinden,canavarlardan korkarak yaşarken bir gerçek daha vardı.
Bu alem sadece dünyanın yarısıydı.
Bu yarıda sadece bahar yaşanırken,diğer yarıdan sadece soğuk bir hava geliyordu.
Aynı krallıklar gibi bu yarıda dağlarla ayrılıyordu...
İşte kalan 1 melek buranın başındaydı ve yozlaşmıştı.
Bu evrende normal birliklerde vardı,bunlara Ruh Askerleri deniyordu.
Tüm insanlar 6 yaşında ruhuna bir parça seçerler.
Bu parça kişinin en çok özdeşleştiği şey olur,ve tanrı harici herşey olabilir.
Bu seçilen parça ruhuna girdiğinde sana çeşitli teknikler verilir,bu tekniklerin ne olacağı ruh parçasıyla bağlantılı olmak zorunda olsada,kişiye görede değişir.
İki aynı ruh parçasına sahip kişi farklı yeteneklere sahip olabilir,aynı zamanda bu teknikleri ne kadar güçlü uygulayacağın tamamen genetik faktörlere bağlıdır...
İşte tamda bu dünyanın ortasına,kralın en küçük oğlu olarak doğan bir prens geldi.
Açık kahve saçlarıyla,masmavi gözleriyle tüm ortama neşesi ile selam veriyordu.
Kendisi uzun uğraşlara rağmen ağlamadı ve güldü,
Ama yinede nefes alabiliyordu çoğu kişi onun mucize olduğuna inanmıştı...
Odadaki hava o kadar neşeliydiki eğitim almış muhafızlar bile gülümsemeyi bırakamıyorlardı.