Kıskançlık

Prensimiz doğduğundan beri tüm saray mutluluk içerisinde olsada,halkın durumu hala aynıydı.
Hatta halktan bazı kişiler;
"Bir kral dölü daha eksikti..."
Dediler,ama Yuta'nın(küçük prens)bundan haberi yoktu.

6 SENE SONRA...
Artık prens yaşına gelmişti ve ruh parçasının seçilme günü için koca bir tören düzenlendi.
Yuta:
Hmmph,çok heyecanlıyım.
Acaba ne seçmeliyim..?
Benim en çok özdeşleştiğim şey ne olmalı?
Ura:(Ortanca prens)
"Sakın aptalca birşey seçme olurmu?"
*Yutanın başını okşar.*
"Krallığa yakışır birşey seçmelisin."
Yuta:
Evet abi-
*Büyük prens Rento ortama giriş yapar.*
Çocuklar...
Hazırlanın.
Ura:
Tamam abi.
*Ayağa kalkar.*
Hadi Yuta,benimle gel.
Yuta:
Geliyorum abi.
*Abisini takip eder.*
(Bu arada Ura krallığın en potansiyelli kişisidir,kendisinin ruh parçası ufuk çizgisidir.
Ve tekniklerini çok üst düzey kullanır,Rento ise demir ruh parçasına sahiptir ve çok güçlü bir dövüşcüdür...
Halk Urayı kötü şartlara rağmen sevselerde,yinede krallıktan nefret ederler.)
*Yuta tören için yapılan mini boy tahta oturur.*
Kral Bahram:
Söyle evladım...
Ruh parçanı ne seçeceksin?
Yuta:
*Ayağa kalkar.*
Ben...
Ben ruh parçamı...
ARKADAŞ SEÇİYORUM.
*Derin bir sessizlik.*
(Kral gri saçı ve sakalını okşamayı bırakır, Rentonun yaralı yüzü,koyu kahve saçları ve hatta ak saçlı mavi gözlü Uranın gözleri sinirle,hayal kırıklığı ile parlıyor
Ak saçlı ve kahve gözlü anneside bir trajediye sahip olmuş gibi bakıyor.).
W askerleri bile bir anomali hissedip başlarını Yutaya çeviriyorlar.)
Kral:
Evladım ne diyorsun sen?
Ura:
Yuta...
Ciddi olamazsın.
Rento:
Senin dilin ne diyor!?
Bunun hayatını etkileyen bir karar olduğunu hala anlayamadınmı?
Yuta:
Benim hiç arkadaşım yok ve bende kendime bir arkadaş-
*Kralın tokadı Yutanın yüzüne oturur,şak sesini tüm herkes duyarken yutanın gözü istemsizce dolar ve yanağı kızarır.*
B-baba ama...
Kral:
Kes sesini!
Odana gir ve çıkma.
Krallığın yüz karası.
*Muhafızlar Yutayı odasına götürmeye çalışırken sanki arada görünmez duvar var gibi dona kalıyorlar.*
Ura:
Çekilin.
*Ura kardeşini omzundan tutarak içeri götürüyor.*
Abicim...
Bu yaptığın gerçekten aptallıktı.
Odana gir,ben babamla konuşup seni oradan çıkaracağım.
Yuta:
Peki...
*Üzgün bir suratla acınacak bir halde odaya giriyor.*