Capítulo TRES

BÖLÜM 3

Efe'yle olan konuşmadan çıkıp telefonu kapattım. Üstüme bir şeyler geçirip odamdan çıktım. Mutfağa geçip yulaf hazırladım. Yulaf sevmem ama aç kalmamak için yemek zorundayım.

Yulafı bitirdikten sonra telefonumu yukarıda unuttuğum için geri yukarı çıkıp telefonumu alıp aşağı indim.

Aşağı inip salona geçtim. Koltuğa oturup telefonda oyalanmaya başladım. Tiktokta video kaydırırken kızlarla olan gruba mesaj geldi.

BİZDE BİRİLERİYİZ🫰🏻🌹🥰 adlı gruptan 1 yeni mesaj.

BİZDE BİRİLERİYİZ🫰🏻🌹🥰

Arya: Yazmasam yazmıyonuz olm

Siz: Ne yazalım cnm

Arya: Ne bileyim ben

Mira: Amma boş yaptınız be

Siz:

Götüm

Arya: Uf tm kesin sesinizi

Siz: Antrenmana gidiyom ben bb

Arya: Görüşürüz aşkom

Mira: Sg cnm🫰🏻🌹
(Bu mesaja '💞' ifadesini bıraktınız.)

Kızlarla olan gruptan çıkıp telefonu koltuğun üstüne attım. Odama gidip antrenman kıyafetlerimi üstüme geçirdim. Spor çantamın içine kramponumu, yedek kıyafetlerimi ve antrenman bitince giyeceğim kıyafetlerimi koyup, çantanın fermuarını çekip, omzuma astım. Aşağı inip telefonumu aldım ve evden çıktım.

Otobüs durağına doğru yürümeye başladım. Yürürken kulaklığımı takıp, listemden rastgele bir şarkı seçip telefonu kapattım. Dinlerken bir yandan da şarkıyı mırıldanmaya başladım.

"Bir yol var ama, her yerde tuzak,
Bir yol daha var, dönmek de yasak.
Deryaya yakın, dünyadan uzak,
Deryaya yakın, dünyadan uzak..."

Şarkıyı mırıldanırken birinin beni izlediğini hissettim. Kafamı kaldırıp baktığımda hem durağa geldiğimi hem de bir çocuğun beni izlediğini gördüm.

Açık tenli, yirmili yaşlarında duran genç biriydi. Saçları bal sarısıydı ama diplere doğru açık kumral tonlarında; oldukça gür, dalgalı ve katlı. Saçları alnının üzerine doğru düşüyordu ve dağınık ama şekilli bir görünümü vardı.

Gözleri açık mavi-gri tonunda ve oldukça belirgindi. Kaşları orta kalınlıkta, yüzüne doğal şekilde oturuyordu. Burnu ince ve düz; dudakları belirgin ve özellikle alt dudağı biraz daha dolgundu. Yüzü oval, çene hattı ise yumuşak ama belirgindi.

Sol kulağında küçük bir halka küpe vardı. Oldukça yakışıklı ve ilgi çekiciydi. Neden beni izlediğini anlamamıştım ama çokta kafama takmadım. Durağın bir kenarında durup otobüsün gelmesini bekledim.

Antrenmana daha bir saat vardı ama otobüsün ne zaman geleceği belli olmuyordu. Belki geç gelir diye erkenden evden çıkmıştım.

Ayakta beklerken, beni izleyen kişinin yanıma doğru geldiğini görünce ayakta olmama rağmen yerimde doğruldum. Çocuk yanımda durunca hafif tebessüm etti. Tebessümüne karşılık verip hafif tebessüm ettim.

Kulaklığımı çıkartmamı işaret edince, kaşlarımı çattım ama yine de kulaklığımı boynuma indirdim. Şarkıyı durdurdum. Kafamı 'Ne var?' dercesine sallayıp konuşmasını bekledim.

Derin bir nefes alıp konuşmaya başladı. "Selam."

"Aleykümesselam. Ne için yanıma geldiğini sorsam?"

"Bir şey sormak için gelmiştim. Sorabilir miyim?"

"Sorabilirsin."

"Konservatuvar mı okuyorsun, yoksa öylesine mi şarkı söylüyorsun?"

Afallayarak baktım.

Çocuk yakışıklı ama biraz salak galiba.

Sus iç ses.

Uf, iyi, tamam, sustum.

İç sesimle olan harika(!) sohbetten sonra karşımda ki çocuğa dönüp sorusunu cevapladım. "Öylesine söylüyorum da sesimin o kadar güzel olduğunu düşünmüyorum."

"Saçmalama, sesin çok güzel. Sana sesinin kötü olduğunu kim söylediyse sana yalan söylemiş."

Yüzümde samimi bir tebessüm belirdi. "Teşekkür ederim."

Onun da yüzünde tebessüm oluştu. "Rica ederim. Fazla samimi mi olur, bilmiyorum ama numaranı veya Instagram'ını verir misin? Yanlış anlama kötü bir amacım yok. Sesin çok güzel. Seni menajerimizle tanıştırmak istiyorum. Belki seni gruba alırlar."

"Teşekkür ederim ama ben mesleğimle mutluyum. Şarkıcı falan olmak istemiyorum ama bu kadar çok istiyorsan numaramı verebilirim."

Tebessümü büyüdü. Telefonunu cebinden çıkarıp bana uzattı. Telefonu elinden alıp numaramı girdim ve kaydettim. Kendimi bir kere çaldırdım. Telefonu geri uzattım. Telefonu alıp cebine koydu.

Elimi uzattım. "Tanışmayı unuttuk. Ece ben."

Elimi tuttu. "Milan. Tanıştığıma memnun oldum."

"Ben de tanıştığıma memnun oldum." Elimi geri çektim. Tam k sırada otobüs geldi. Milan'a döndüm. "Otobüsüm geldi. Ben kaçar. Görüşürüz."

"Görüşürüz."

Yanında geçip otobüse bindim. Kartımı basıp boş bir koltuğa oturdum. Kulaklığımı tekrar kulağıma taktım. Şarkıyı başa sarıp dinlemeye başladım. Antrenman tesislerine yakın bir yerlerde olan otobüs durağında duran otobüsten indim. Tesislere doğru giderken kulaklığımı çıkartıp spor çantama koydum.

Tesislere girdim. Hemen soyunma odasına gittim. Üstümü değiştirip, sahaya çıktım. Hocanın konuşmasından sonra antrenmana başladık.

⚽⚽⚽

Antrenman bitince hemen soyunma odasına gittim. Kısa bir duş aldım. Üstümü giyinip soyunma odasından çıktım. Kızlara kafeye gelmeleri için mesaj attım. Tesislerden çıkıp durağa gittim. Durakta beklerken Milan'dan mesaj geldi. Kaşlarım havaya kalktı.

Mesaja tıkladım.

Milan: Naber

Siz: İyi senden naber
Bir şey mi oldu?

Milan: Benden de iyi
Bir şey olmadı da şey dicektim

Siz: Ne dicektin

Milan: Bizim akşam konserimiz vardı da gelir misin dicektim

Siz: Arkadaşlarımı da getirebilir miyim?
Tek kalmamak için

Milan: Getirebilirsin
Kaç kişi olacağınızı söyle de ona göre yer ayarlasınlar

Siz: 3 kişi

Milan: Okey
(Görüldü.)

Milan'la olan sohbetten çıkıp telefonu kapattım. Kızlara kafede söylerim diyip kulağımda çalan şarkıyı dinlemeye devam ettim.

⚽⚽⚽

Otobüs durunca indim. Kafeye girip kızlarla hep oturduğumuz masaya giderken kızların benden önce geldiğini gördüm. Hemen yanlarına gidip oturdum.

"Kızlar," diye lafa başladım. Cümlemin devamını getiremeden ikisi de aynı anda konuşmaya başladı.

"Yine ne bok yedin?" dedi Mira.

"Ne oldu?" dedi Arya.

İkisine de bugün yaşadığım olayı anlattım. Mira göz devirip söverken, Arya shiplemeye başladı.

İkisininde lafını böldüm. Susup bana baktılar. Susmalarını fırsat bilip konuşmaya başladım. "Milan bana yazdı."

Arya 'ooooo' derken, Mira ona göz devirdi. Daha sonra onu kendi hâlinde bırakıp, bana döndü. "Ne yazdı?"

Telefonumu cebimden çıkartıp mesajları gösterdim.

Arya hemen lafa atladı. "Akşam kaçta?" diye sordu.

"Ne bileyim, söylemedi." dedim.

Mira bana salakmışım gibi bakıp, "Sorsana o zaman mal." diyerek beni zorbaladı.

Ona göz devirip Milan'la olan sohbete girdim.

Siz: Ya ben sormayı unuttum
Konser saat kaçta

Milan: 20:00
(Görüldü.)

Sohbetten çıkıp kızlara döndüm.

"Akşam sekizdeymiş."

"Ne duruyoruz kalkın eve gidip hazırlanalım." dedi Arya dünden meraklı bir hâlde.

Onu kafamla onaylayıp Mira'ya döndüm. "Sen de geliyorsun. İtiraz kabul etmiyorum."

Mira istemeye istemeye kabul etti.

Hesabı ödeyip benim evime gittik. Hazırlanmaya başladık. Aynanın karşısında saçlarımla uğraşırken yatağın üstündeki kıyafetlere baktım.Hangisini giyeceğime hâlâ karar verememiştim.

Arkamdan saç kurutma makinesinin sesi, diğer odadan da müzik geliyordu. Evde üç kişi olmamıza rağmen bu kadar ses nasıl çıkıyor anlamış değilim.

Telefonum yatağın üzerinde titredi.

Ekrana baktım.

Efe'ydi.

Efe: Ne yapıyorsun?

Siz: Hazırlanıyorum.

Efe: Nereye gidiyorsun?

Siz: Konser.

Efe: Tek mi?

Siz: Hayır.

Efe: Kimlerle?

Siz: Meraklısın.

Efe: Biraz.

Siz: Arkadaşlarımla gidiyorum.

Efe: Eğlenmeye mi?

Siz: Yok, konsere gidip ağlayacağım.

Efe: Senin normal olmadığını biliyordum zaten.

Siz: Daha dün tanıştığın insana böyle konuşuyorsun.

Efe: Daha dün tanıştığım insan bana rastgele numaradan yazdı.

Siz: Hâlâ onu mu kullanıyorsun?

Efe: Evet.

Siz: Çok komiksin.

Efe: Biliyorum.

Telefonu yatağa bırakıp tekrar aynaya döndüm.

Birkaç saniye sonra yeniden titredi.

Efe: Ne giydin?

Kaşlarımı kaldırdım.

Siz:Sana ne?

Efe: Merak ettim.

Siz:Bakıyorum da bugün çok meraklısın.

Efe: Sana özel.

Siz: Bana özel?

Efe: Aynen öyle.

Siz: Neyse sonra konuşuruz hazırlanmam lazım bb

Efe: Görüşürüz
(Bu mesaja '🤍' ifadesini bıraktınız.)

Saçlarımla işim bitince kıyafet seçmeye başladım. Dolabıma göz gezdirip birkaç kıyafete baktıktan sonra giyeceğim şeye karar vermiştim.

(Lip balm ve gözlük yok.)

Kıyafetleri giyip saçımı da açık bıraktım. Kızları beklemek için salona indiğimde kızların da odalarından çıktıklarını gördüm. Birbirimize iltifat ederek evden çıktık.

Aramızda sadece Mira'nın ehliyeti vardı ama Mira arabayı sürmeye üşendiği için otobüsle gidicektik. Durakta beklerken kısa sürede otobüs geldi ve konser alanına doğru gittik.

Konser alanına geldiğimizde telefonumu çıkartıp Milan'a mesaj attım.

Siz:Biz konser alanına geldik ama siz neredesiniz

Milan: Tam olarak neredesiniz gelip sizi alayım

Siz:Girişteyiz

Milan: Orada kalın gelip sizi alayım

Siz:
Tamam
(Görüldü.)

Kızlara döndüm. "Milan 'Orada bekleyin ben sizi almaya geleceğim.' dedi." dedim. Kızlar kafalarıyla onayladı ve Milan'ı beklemeye başladık.

Milan gelince kızlarla Milan'ı tanıştırdıktan sonra Milan'ın arkadaşlarının yanına gittik.

⚽⚽⚽