5. bölüm · RAKİPTEN ÖTE
Kırılma Noktası
Ertesi gün.
Saat 03:58.
Alarm çalmadan iki dakika önce gözlerimi açtım.
Ama kalkmadım.
Tavana baktım.
Hiçbir şey düşünmemeye çalıştım.
Olmadı.
---
**“Senin var.”**
---
Gözlerimi kapattım.
Dün gece.
Çalışmadığım o an.
Boşluk.
Sessizlik.
Ve… garip bir huzur.
---
Bu yanlış.
---
Bir anda doğruldum.
Yatağı düzelttim.
Masaya oturdum.
Defteri açtım.
---
**“1. OLACAĞIM.”**
---
Altına ekledim:
**“NE PAHASINA OLURSA OLSUN.”**
---
Kalem bu sefer titremedi.
Ama içim…
Hiç bu kadar ağır olmamıştı.
---
Okul.
Bugün deneme sınavı vardı.
Gerçek sıralamaya en yakın sonuç.
En gerçek.
En acımasız.
---
Sınıfa girdiğimde herkes yerindeydi.
Sessizlik vardı.
Gerginlik vardı.
---
Ve o.
---
Han Ji-hyun
---
Her zamanki yerinde.
Her zamanki gibi sakin.
---
Ben de yerime oturdum.
Kalemi elime aldım.
---
“Hazırsanız başlıyoruz.”
---
Kağıtlar dağıtıldı.
---
Sorulara baktım.
---
Kolay.
---
İlk sayfa.
Hızlı.
Temiz.
Hatasız.
---
İkinci sayfa.
Aynı.
---
Üçüncü sayfa—
---
Dur.
---
Bir soru.
---
Zor değil.
Ama…
---
Zihnim durdu.
---
Nefesim değişti.
---
Bu ne?
---
Hayır.
---
Odaklan.
---
Ama o an—
---
Bir görüntü.
---
Pano.
---
1. Ji-hyun
2. Ben
---
Kalbim hızlandı.
---
“Hayır.”
---
Soruyu tekrar okudum.
---
Ama anlamıyordum.
---
Bu imkansızdı.
---
Ben böyle değildim.
---
Kalemi sıktım.
---
“Odaklan!”
---
Ama içimdeki ses daha güçlüydü:
---
**“Yine ikinci olacaksın.”**
---
“Hayır!”
---
Kalemim kâğıdı çizdi.
---
Öğretmen bana baktı.
---
Umursamadım.
---
Devam ettim.
---
Ama artık…
Her şey karışmıştı.
---
Sorular zorlaşmamıştı.
Ben zorlaşmıştım.
---
Zaman geçti.
---
“Son 10 dakika.”
---
Kalbim daha da hızlandı.
---
Kağıda baktım.
---
Eksik.
---
Yanlış.
---
Bu…
Felaketti.
---
Cevapları işaretledim.
---
Ama emin değildim.
---
Hiç bu kadar emin olmamıştım.
---
Sınav bitti.
---
Kağıtlar toplandı.
---
Ellerim soğuktu.
---
Başımı kaldırdım.
---
Göz göze geldik.
---
Han Ji-hyun
---
Bana bakıyordu.
---
Bu sefer…
Farklıydı.
---
Sanki…
Bir şey anlamış gibi.
---
Hemen gözlerimi kaçırdım.
---
Teneffüs.
---
Sınıftan çıktım.
---
Koridorda yürüdüm.
---
Ama nereye gittiğimi bilmiyordum.
---
Adımlarım yavaşladı.
---
Durdu.
---
Duvara yaslandım.
---
Nefesim düzensizdi.
---
Bu…
Bu ben değildim.
---
“Seo-jin.”
---
Gözlerimi kapattım.
---
Onun sesi.
---
Yaklaşıyordu.
---
“Ne oldu?”
---
“Hiçbir şey.”
---
Yalan.
---
Her şey olmuştu.
---
Yanıma geldi.
---
“Bana bak.”
---
Bakmadım.
---
“Seo-jin.”
---
Ses tonu değişti.
---
Daha ciddi.
---
İstemeden baktım.
---
Gözlerim dolmuştu.
---
Bunu fark etti.
---
Kaşları hafifçe çatıldı.
---
“Sen…”
---
Cümleyi tamamlamadı.
---
“İyiyim dedim.”
---
Ama sesim…
İhanet etti.
---
Titredi.
---
Sessizlik.
---
Sonra…
---
“İyi değilsin.”
---
Bu kadar net.
---
Bu kadar basit.
---
Bu kadar doğru.
---
Bir şey kırıldı.
---
İçimde.
---
“Yapamıyorum.”
---
Sözler ağzımdan çıktı.
---
Durduramadım.
---
“Ne yaparsam yapayım…”
---
Nefesim kesildi.
---
“…geçemiyorum.”
---
Gözlerimden yaş aktı.
---
İlk kez.
---
Onun önünde.
---
“Ben…”
---
Sesim tamamen kırıldı.
---
“…yeterli değilim.”
---
Sessizlik.
---
Uzun.
---
Ağır.
---
Sonra—
---
Bir adım attı.
---
Çok yaklaştı.
---
Ve…
---
Elimi tuttu.
---
Donakaldım.
---
Kalbim durdu.
---
“Saçmalama.”
---
Sesi düşük ama kesindi.
---
“Sen…”
---
Gözlerimin içine baktı.
---
“…herkesten daha iyisin.”
---
Başımı salladım.
---
“Hayır.”
---
“Evet.”
---
Bu sefer daha net.
---
“Ben birinciyim diye…”
---
Durdu.
---
“…sen değersiz olmuyorsun.”
---
Kalbim sıkıştı.
---
Bu cümle…
---
Hiç kimse bana bunu söylememişti.
---
Hiç kimse böyle bakmamıştı.
---
Elimi çektim.
---
“Bu… önemli değil.”
---
Ama içimde bir şey…
---
Bunun çok önemli olduğunu söylüyordu.
---
Geri adım attım.
---
“Ben yine de geçeceğim.”
---
Sesim zayıftı.
---
Ama kararlıydı.
---
Ji-hyun bana baktı.
---
Bu sefer…
---
Hafifçe gülümsedi.
---
Ama o gülümseme…
---
Farklıydı.
---
“Biliyorum.”
---
Kalbim yine hızlandı.
---
“Ve ben…”
---
Durdu.
---
“…bekliyorum.”
---
Kaşlarımı çattım.
---
“Ne demek o?”
---
Cevap vermedi.
---
Sadece baktı.
---
Ve o bakış—
---
Bu sefer kaçamadığım bir şeydi.
---
Ve o an anladım.
---
Bu artık sadece bir rekabet değildi.
---
Bu…
---
Daha tehlikeli bir şeydi.