3. 𝐁öᥣüꭑ // 𝐂ᥱkіk 𝐆özᥣᥱrіᥒ

ᯓ★ 3. 𝐁öᥣüꭑ
Mavi'nin gözünden::

Havadaki bütün oksijeni içime çeker gibi bir nefes aldım. Kendi kendime konuşmaya başlamıştım.
— Tamam sakin... annem akrablara söylese bile normal bir şekilde ayrıldım diyebilirim! Onlara ne zaten? Boşver gitsin onu Mavi.
Elime telefonu geçirdiğim an yazmaya başladığım ilk kişiler Yağmur, ben ve Petek ile açtığımız grup oldu.

M; — Ya siz yarın sen getirecek misiniz şu projeyi? Yaptınız mı?
Y; — Ney? Proje ödevi mi vardı!
P; — Vardı tabii akıllım. Yaptım benn!
M; — Of akşam akşam sana gelsek ayıp olur mu? Yağmur'da yapmamış zaten belli. Bende yapamadım... 3'ümüz beraber yapsak projeyi?
P; — Saçmalama hatunum?! Gelin tabii sabah akşam gece fark etmez!

Hatunum diyince Yağmur grubu kahkahalarıyla doldurdu. Sesli mesajlar, randomlar doldu taştı. Böyle olunca Yağmur'a sinirlendim.

M; — Yağmur, gitmiyoruz Petek'e falan. Ne yaparsan yap evde nerede karton bulacaksan artık? Ben tek başıma yapacağım!
--- 👍🏻
Petek 👍🏻 emojisi atmış, Yağmur ise hiçbir şey yazmamıştı. Gruptan çıktım. Kenarda duran proje ödevini gördüm. Kafama elimle hafifçe vurdum.
— Ay salak Mavi, Yapmışsın... Alemsin ya!
Bildirim sesi gelmişti. Telefon diğer elimde durduğu için hemen baktım.

-- "Çilekli Süt Deposu" adlı kişiden 1 yeni mesaj!
-- "Çilekli Süt Deposu" adlı kişiden 2 yeni mesaj!
Of! Yine ne yazıyor bu ucube bana?

— Sen neden ig hesabımdaki son gönderiye yorum yapmadın? Yap demiştim!
— Sanane. Özel bu durum ile ilgili sanane?
— Kızım bak beni deli ediyorsun ha! Ne özel durumun varmış yorum yapmakla ilgili? Önüne gelen videolara yorum yapıyorsun!?
— Abim vardı benim!
— Ee? Yani!
— Abim bana bir mektup göndermişti ve ig hesabında paylaşmıştı telefonu eline geçirdiği ilk ve tek anda. Ona yorum yapmıştım ben. Senin mektubuna yapmak istemedim. Anılarımız geliyor aklıma?!
— Abin gurbette sanki! Karşı evdedir falan?
— Askerdeydi abim. Öldü mü kaldı mı bilmiyoruz. 6 senedir dönmedi, komutan 2 sene boyunca bizi oyaladı dönecek diye. Biz kanmayınca telefonları açmayı bıraktı son 4 senedir. Yok artık benim abim. 6 yıl sonra da ortaya çıkmak fantastik kitap işleri zaten, Dünya burası.
— Birşey diyeceğim?
— Nw var Tuğfan?
— Ağlıyorsun değil mi? Yanlış yazmışsın hep. E yerine w, i yerine ş.
(Yazım yanlışı yaptığı halini yazmadım okuyamazsınız diye, normal yazdım.)
— Eqwt.
— Lütfen, ses kaydı? 1 tane.

▶︎ •၊၊||၊|။|||| |

— Ağlama!
— Nedwn?
— Ağlayınca çekik gözlerin garip duruyor.
— Ona mı takıldın ya! Dköslsç
— Hee? Yüzünü güldürdüm. Ben abin olurum ya!
— Yavaş gel adamım!
— Gelmem mi kadınım?
Görüldü ✓✓

Atakan'ın evi, Atakan'ın gözünden::;

Hafif adımlarla içeri yürüdüm. Kavga için hâlâ bana kızgındı.
— Özür dilerim baba.
Babam telefon konuşması yapıyordu.
— Ahmet gardaşım ben seni birazdan arayayım mı?
Telefonu kapatıp mutfak masasına koydu. Birden bağırınca ne olduğunu anlayamadım.

— BİRDE UTANMADAN ÖZÜR DİLİYOR P@ZEV@NK!
Suratıma tokadı yapıştırdı. İçim içime sığmıyor, yüreğim darlanıyordu. Ama bu tokat için değil, babam için olan bir sızlamaydı.
— ŞİMDİ DEFOL GÖZÜMÜN ÖNÜNDEN!
İstediğim de buydu zaten. Kitabıma bakacaktım ama, okumak için değil. Elim acımayan yanağımda değil, sızlayan yüreğimdeydi. Odama doğru yürüdüm.
Odama girdim ve gözlerim dolu şekilde hafifçe fısıldadım.
— Keşke annem yerine bu ş@refs@z &lseydi.
Gözyaşlarımı kolum ile silerek hafif bir nefes aldım. Kitabı elime aldım, bir sayfada Mavi'nin fotoğrafı vardı, diğer sayfada Yağmur'un. Mavi'nin fotoğrafını görünce gülümsedim ve sayfayı çevirdim. Bu sefer yüzüm düşmüş, fakat o turuncu saçlara hayran kalmıştım.

Hey! Noluyor sana Atakan? Sen Mavi'yi seviyor!- ..... musun?
Büyük bir sinir ile kitabı yere fırlattım. Kitap yatağın altına doğru sürğklendi fakat içindeki o iki fotoğraf... Mavi'nin fotoğrafı yatağımın dibindeki Tuğfan'dan ödünç aldığım ayakkabıların yanına, Yağmur'un fotoğrafı ise ayağımın ucuna fırlamıştı.Yağmur'un yerdeki fotoğrafına uzun uzun baktım. O zaman daha da kafam atınca, ayağım ile Yağmur'un fotoğrafını fırlattım.
— Bu kız benim aşk'ım mı?! Aşkım'ın arkadaşı mı!? Off! ( Y için diyor )

Yarın sabah // İshak, hastaydı. Ama bugün sonunda okula gelebildi.
Mavi'nin gözünden::;

Yavaş bir şekilde Okulun kapısına doğru ilerledim, girer girmez, Tuğfan ve İshak yanıma geldi.
— Ana... bu mu bizim yenge! Sen neden Atakan'a söylemedin ki?
Tuğfan, İshak'a kaş göz yaptı. Kısık sesle,
— Ya biliyorsun işte, Atakan Mavi'yi- Öhöm yengen burada bak ayıp oluyor!
İshak, bana elini uzattı. Sadece adının İshak olduğunu biliyordum. Elini tuttum ve sıktım, büyük bir kabadayılık ile kafalarımızı çokuşturdum. Kafalarımızı çokuştururken,
— Uuuiy!!! ASLAN YENGEM BE! BEN BU YENGEYLE KAYNAŞTIM HA?
Tuğfan gülümsedi. Kolunu İshak'ın omuzuna attı.
— Ee Güzel kız, senin grup nerede?
— Benim grup?
İshak öne atıldı.
— Senin Yağmur ve güzel bir arkadaşın var ya...
Kahkaha atmaya başladım. Sanki Ferdi Tayfur! Derde bak?
— Sen daha kızla diyalog bile kurmadın! Nasıl sevmeye başladın?
— Öyle işte yengem... bizde birileriyiz.
Kahkaha atmak içimden o kadar çok geliyordu ki... ağzımı tuttum. Tuğfanla göz göze geldik. Tuğfan, arkası dönük olan Dertli Ferdi Tayfur'a bakıp bakıp kontrol ederek, kızmasın, üzülmesin diye eli ile "sessiz" işareti yaptı. Oanda içeriden Yağmur önden, arkasındaki köle Atakan'dan haberi olmadan şıkıdım şıkıdım geliyordu. Atakan yanıma koşturdu.
— Tuğfi'm? Napıyorsun sen benimkinin yanınd-
İshak ortaya atıldı.
— Ne seninkisi agam! o ikimizin yen-
— Biz Mavi ile sevgiliyiz Atakan.
Atakan kaşlarını çattı, Tuğfan'ın üzerine atladı.
— DEMEK BU YÜZDEN YENGE KİM DEDİĞİMDE CEVAP VERMEDİN!
— NAPIYORSUN LAN G@RİZ@KALI!
Yağmur Atakan'ı, ben Tuğfan'ı çekiştirirken İshak oradan keyifli keyifli izliyordu.
— Durun biraz kantinden mısır alıp geliyorum!
İki elimle Tuğfan'ın ağır bedenini çekemezken bile, bir elimle İshak'ı kolundan, bir elimle Tuğfan'ı kıyafetinden çekiştirdim. İkiside, ben çekince yan yana çarpıştılar, Yağmur hâlâ Atakan'ı tutuyordu.
— MANYAK MISIN OĞLUM SEN DUR! NE SALDIRIYORSUN ÇOCUĞA IIYH!!!
— Mavi nasıl yaparsın bana bunu ya? Seviyordum kızım ben SENİ!
— Hah?! Seviyordun beni hee, Yağmur'dan başka görmüyor kimseyi gözün!
Yağmur utanmış olmalıydı ki,
— Ben Petek'in yanına gideceğim ehe! Beni çağırmıştı sınıfta...
Atakan, uzun uzun gözüme baktı. Sağına döndü.
— Onu sonra hallederiz, önce...
— Önce ney Atakan? Bu arada unutma yengenm ben.
— DAMARIMA BASMA MAVİ! ÖNCE BUNA ATLAYACAĞIM?!
Atakan, yeniden Tuğfan'ın üzerine atladı.
— HOP HOP? ATAKAN BAK BİZ KARDEŞ GİBİYİZ YAPMA!
— Tutamaz kimse beni oğlum... kurtaramaz, SENİ!
Atakan, Tuğfan'a yumruk attı. Utancından dolayı Petek daha okula bile gelmemişken yanına çağırdı yalanı atan Yağmur, kapı döşeğinden izliyordu. Bir Tuğfan yumruk atıyor, bir Atakan yumruk atıyordu. Yağmur dayanamadı. Hızlı şekilde yürüyerek,
— ATAKAN! Yapma lütfen canın acıyor!
— KİM LAN O CANIM ACIYACAKMIŞ?!

𝒮 on || 3. 𝐁öᥣüꭑ
Görüldü ✓✓

İstendigi icin sona bu sefer Yağmur ve Atakan'ı koydummqw