Giriş

“ Bana deli diyorlar anne, bana kimse inanmıyor. Kendi aralarında konuşurlarken duydum. Dinlemediğimi sanıyorlar ama hepsini dinliyorum anne. Şizofreni hastası diyorlar bana ama bu doğru değil. Sen gerçeksin anne. Kimse inanmasa da sen gerçeksin, yaşıyorsun. Bana gönderdiğin mektupları benim kendi kendime yazdığımı söylüyorlar anne. Ama bilmiyorlar ki sen burada olmasan da bir yerlerde yaşıyorsun. Her sabah uyandığımda bana ilaçlar veriyorlar anne seninle konuştuğuma inanmadıkları için. İlaçların hiçbirini içmiyorum, onlar gittikten sonra her seferinde kusuyorum. Gereksiz ilaçlarla beni zehirlemelerine izin vermeyeceğim anne. Bir gün ben de buradan kurtulacağım, yanına geleceğim anne. Bunun için her şeyi yapmaya hazırım sadece biraz daha ayağımın iyileşmesi gerekiyor. Yarı sakat bir ayakla koşmam komik olurdu değil mi?
Seni çok seven kızın…”