"Sessiz beşik"

Odamda Ateşin gelmesini bekliyordum, odamda sadace ben değil Hazal ve Karamda vardı
"Kızım şu gecelığı giysene!"
Karam yine bembeyaz olan gecelığı üstüme tutunca karamın elinden alarak yatağın üstüne attım
"Çiğdem şonuçta geri çıkaracaksın hiçbirşey giymesende olur"
"Aaa.. O turuncu kırmızı karışımı gecelik nerede?"
"Harbi. Kızım burada sen bizi bekle asla bir yere kaçma!"
1000 çeşit gecelığın üstüne kendimi attım
Radyodan yükselen şarkının sesi kendimi dahada rahat hissetirdi, tam kendimi uykuya bırakacaktım, telefonum çaldı
"Telefonu üretenin amına koyayım ben!"
Geceliklerden üstünden kalkarak telefonumun yanına doğru yürüdüm. Telefonumun üstünde
❤️🔥Kocam❤️🔥
Yazıyordu bu Ateşten gelen bir arama'ydı telefonu açtığımda Ateşin ninni sesını duydum
"Efendim aşkım, bir şey mi oldu?"
"Ateş, bu gece erken gelebilir mısın?"
"Bilmiyorum, Eğer senlik bir durumsa her zaman gelirim"
"Bizlik bir durum"
Ateş bir süre sessiz kaldı. Kalbim hızla çarparkerken birden rüyamdan uyandım.
Bebek odasına gittiğimde Ateşle bizim bebeğı olabılır mı diye düşünüyordum.