AŞKIN ÖZRÜ

Şarap kırmızısı mini elbisem , siyah uzun çizmelerim, sade makyajım gece için herşeyim hazırdı Ateş odaya girdiğinde elinde boyum kadar dosyalar vardı
"Yine mi?"
"Maalesef. Ama bu geceyi sana borçluyum"
"Bitti mı işin?"
"Bu kadar dosya ile bitmesi zor. Neyse hadı çıkalım biz"
Ateşin koluna girdikten sonra birlikte uzun limuzine bindik. Restoranda gittiğimizde karan ve karamda yemekteydi karan Ateşi gördüğünde ayağa kalktı
"Buraya geliyor ateş"
"Kim?"
Ateş arkasını döndüğünde karanın gülerek ateşe geldiğını gördü
"Oo kimler Gelmiş kimler "
"Kimler varmış kimler.. "
Ateş ağzını silerek ayağa kalktı Ateş ve karan birbirine sarıldıktan sonra karam ve karan masamızı bastı
"Yengecim sizden ne haber?"
"İyi karancım!"
Karan Ateşin tabağından yemek almaya çalışırken çaktırmamak için benimle sohbet ediyordu
"Ateş!"
"Ne?"
"Ateşle aşkım"
"Karan"
Karan olayı anlamadan Ateş elındekı tabağı karanın kucağına koyarak hızla masaya yolladı
"Goril! Ben sana öyle mi Ateşle dedim?"
"Nasıl ateşleyim acaba Çiğdem?"
"Yanı insanca eline vererek nazikçe masasına yollayabılırdın"
"Birde ağzına vereyim. Yok öyle birşey"
"Cidden sen Gorılsın!"
Ateş kendine yeni tabak isterken ben ise yemeğimi yiyordum.
"Bu gece için çok teşekkür ederim"
"Rica ederim bebeğim"
"Arkadaşlarınla beni tanıştırmadın"
Ateş sustu ama bakışları bıyık altından gülüşleri herşeyi anlatıyordu gözleri bir süre etrafi gezindi kahkahasını tutamayarak minik bir kahkaha attı
"Tanıştırmasam?"
"Hepsi mi deli"
Ateş gülerek kafasıyla onayladı
"Çok acıdım haline vallahi geçmiş olsun"
"Sağol canım."
İkimiz tebessümle yemeğimizi bitirdik
Ateşin koluna girdiğimde birlikte restorandan çıktık