PABUÇUMUN DELİSİ

PABUCUMUN DELİSİ

Elvin, aşkı kendine meslek edinmiş ama her seferinde kalbini iflas ettirmiş bir kızdı. Bugüne kadar sevdiği insanlar, ona aşkın güzel yanlarından çok, yorucu taraflarını göstermişti. Artık ne kalbini birine açmaya ne de bir başkasının peşinden koşmaya niyeti vardı.

Kararını vermişti: Aşk yok, mantık var!

Kendisine uygun birini bulacak, anlaşmalı bir evlilik yapacak ve hayatını düzene sokacaktı. Ne kalp kırıklığı ne kıskançlık ne de bitmek bilmeyen aşk meseleleri…

Ta ki karşısına Miranzer çıkana kadar.

Yakışıklı, gizemli ve fazlasıyla kendine özgü olan bu adam, geçirdiği talihsiz bir kazanın ardından zihinsel olarak beş yaşındaki bir çocuğun dünyasına geri dönmüştü. Koca adamın bedeni büyüktü ama dünyası küçücük bir çocuğun saf düşüncelerinden ibaretti.

Elvin ise tam da böyle bir adamla anlaşmalı evlilik yapmıştı.

Şimdi bir yanda aşktan elini eteğini çekmiş, sabrı tükenmek üzere olan bir kız; diğer yanda küsmeyi, sevilmeyi, kıskanmayı ve ilgi görmeyi beş yaşındaki bir çocuk gibi yaşayan bir adam vardı.

Elvin, mantığıyla kurduğu bu evliliğin içinde kendini hiç beklemediği bir savaşın ortasında bulacaktı.

Peki, aşktan vazgeçen bir kız, kalbi çocuk saflığında kalan bir adama yeniden sevmeyi öğretebilir miydi?

Ya da asıl soru şuydu:

Elvin, hayatının en büyük delisiyle evlendiğinin farkında mıydı?