2-GÜN BATIMI

Teoman gözünden;
Deliriyordum. Bu Aras denen herif iki haftadır krallığı ele geçirmeye çalışan suiakstçı gibi etraftaydı. Canımdan bir parça olan ikizim Leyla'yı resmen gözümün önünde peşinden koşturuyordu. Okul başkanı seçimlerinde kaybrtmem dahi an meselesiydi. Bu okul benim krallığımdı, bu krallığı ben yömetiyordum. Başından beri ve bu değişmeyecekti. Vücudum geriliyordu, şiddetli bir ısı vücudumu sarıyordu her gün.
Ancak tek bir görüntü, tek bir görüntü kalbimi deli gibi sızlatıyordu. Ellerimi saçlarımın arasına attım ve hızla yatağımdan kalktım. Ayağım ile önüme gelen ilk şeyi tekmeledim.
"Sikeyim lan! Ne oluyor bana. Sikeyim bu duyguyu!"
Bağırıyordum, tekrar tekrar Deniz ile Aras arasındaki yakınlığı düşünerek deliriyordum. Odamın hızla kapısının açılması ile başımı çevirdim ve sinirle dudağımı ısırdım. Annemdi.
"Oğlum, ne bu tantana. İyi misin!"( Şebnem)
"Anne çık odamdan!"(Teoman)
"Hayır Teoman! Ne odadan giderim ne de benimle bu şekilde konuşmana izin veririm duyuyor musun!"(Şebnem)
"Anne yeter!"

Sesim haddinden fazla yükselmişti. Yutkundum, annem karşımda dolu gözlerle duruyordu. Gözlerimi kaçırdım. Hızla odamdan çıktım, annemin bana seslenişini umursamadan hızlı adımlarla merdivenleri indim. Evden çıkmıştım, ayaklarım beni nereye götürüyorsa, bir rüzgar gibi gidiyordum.

20 dakika sonra

Sahil kumuna adım attığımda yavaşlamıştım. Gözlerimi kapattım. Güneş gözlerimi alınca kaldırdığım başımı eğdim. Kumlara oturdum ve geriye doğru yaslandım. Düşünceler kafamın içinde beni yiyordu. Gözümün önünden babamın sert bakışları, annemin yüz ifadesi, Leyla'nın drğişen tavırları... Deniz... gözlerimi sıktım. Deniz kızı.. kapattığım gözlerimi geri açtım, derin bir nefes aldım. Tepedeki güneş yavaşça iniyordu. Etrafa baktığımda tanıdık bir beden gördüm. Dikeldim ve daha dikkatli baktım, bu Denizdi. Tekti ve dalgın bir şekilde benim gibi kumlara oturmuş denize bakıyordu. Artık dalgaları olan denize bakmak istemiyordum, benim Deniz'im, benim manzaram şuan baktığım yerdi.

Olduğum yerden kalktım, her zaman ki tavrımı takındım ve Deniz'e doğru yürüdüm.

"Naber Deniz Kızı?"
Yanına oturdum.

Deniz gözünden;

Yine ve yine annem ile kavga etmiştim. Kendimi dışarı attığımda kendimi sahilde bulmuştum. Geldiğim de bile huzur yoktu, gözleri kapalı Teoman'ı görünce bıkkınlıkla bir nefes vererek fark ettirmeden önünden geçtim. Oturdum ve denize doğru baktım. Kendi düşüncelerimde boğuluyordum. Bir zaman sonra gelen bilindik ses ile başımı kaldırdım. Cevap vermedim ama nedense garip bir hisle tekrar baktım.

"Ne işin var senin?" (Deniz)
"Hiç Deniz Kızı, geçiyordum. Seni gördüm dedim ki gelmiş benim güneşim." (Teoman)
"Ya ya, kolpa sıkma buradaydın. Gördüm seni."(Deniz)
Ben dalga geçerek konuşurken Teoman'ın yüzünün düşmesi ile önüme döndüm. Yanıma oturması ile başımı tekrar çevirdim, kaşlarımı çattım.
"Ne yapıyor-"(Deniz)
"Sessiz ol biraz da umduğumuzu bulalım Deniz Kızı."(Teoman)
Buruk bir şekilde konuşması ile sustum. Önüme döndüm. İçten içe konuşma hissi ile dolup taşıyordum. Ne alakaydı, amaç neydi. Neden konuşmak istiyordum? Nefes verdim ve Teoman'a döndüm.
"Kaçış rotan mı burası?"
Başını iki yana salladı. Gülerek baktı.
"Ayaklarım getirdi, senin içindir belki?" (Teoman)
"Kes sesini. Abartma."(Deniz)

Aramızda kısa bir sessizlik oldu. Teoman birden bana döndüğünde refleks ile ben de döndüm.

Yazar gözünden ;

Teoman, Deniz'e doğru döndü. Bir süre baktı, ardından öncesinin aksine sakin ve durgun ses tonuyla konuştu.

"Aras.. Aras ile aranda ne var? Yani çabuk yakınlaştınız." (Teoman)
"Ne diye soruyorsun, sanane?" (Deniz)

Sert bir çıkış yapmıştı Deniz. Teoman başını sallayarak önüne döndü. İçinde bir sızlama hissetti ve yüzüne doğru çarpıyordu. Kısa sessizliğin bozulması uzun sürmedi.

"Hiç bir şey. Arkadaşım. Ötesi değil." (Deniz)
Teoman sanki dakikalardır nefesini tutuyor gibi nefes vermişti. İçi öyle rahatlamıştı ki gülümseme ile başını salladı.

Gün bitiyordu. Güneşin sarılığı kızıllığa bürünmüştü. Az da olsa konuşmuşlardı, hiç açılmayan, hiç konuşmadıkları konulara inmişlerdi.

"Düşündüğümden de iyi gün batırdık, hm hırt?" (Deniz)
Teoman önce batan güneşe ardından Deniz'e baktı. Gözlerinin içinde tarif edilemeyecek bir parlaklık görülmüştü. İçinden gelelenler ile konuştu.

"Deniz Kızı." (Teoman)
"Hm.?" (Deniz)
"Batan güneşin önünde yeniden doğdu bugün güneşim." (Teoman)
"Ne?" (Deniz)