Son Haykırış

"Son Haykırışın Çaresiz Vedası
Sana bu mektubu geri dön diye yazmıyorum. Belki de bu, sana yazdığım son satırlar olacak. İçimde kalanları sessizce taşımak yerine, sana emanet edip yoluma devam etmek istedim.
Seni gerçekten sevdim. Bunu ne kadar inkâr etmeye çalışsam da kalbim izin vermedi.
En çok özlediğim şey birlikte kurduğumuz hayaller değil. Çünkü hayaller yeniden kurulabilir. "Seni seviyorum." cümlesi de başka birinden duyulabilir. Ama senin bana o ilk zamanlardaki sıcak sesinle "seni seviyorum." deyişini hiçbir şeyin yerine koyamıyorum. Ben aslında en çok o sesi özledim.
Hâlâ aklımın almadığı tek şey şu... Bana bu kadar şeffaf gelen, bana sevgisini bu kadar güzel hissettiren biri nasıl bir gün bu kadar sessizce uzaklaşabildi? Belki bunun cevabını hiçbir zaman öğrenemeyeceğim.
Bir şeyi ise sanırım ömrüm boyunca merak edeceğim.
Neden bana güvenemedin?
Neden sevgimizi yaşamaya çalışmak yerine bazen dedektif gibi davranmayı seçtin? Neyi bulmaktan korkuyordun ya da neyi bulacağını düşünüyordun, bilmiyorum. Belki geçmişinin yükü ağırdı, belki yaşadıkların sana bunu yaptırdı. Ama keşke bütün o soruları bana sorsaydın. Belki her şeyi çözemeyebilirdik ama en azından birbirimizi anlamaya çalışırdık.
Belki sana anlatamadığım şeyler de oldu. İçimde büyüyen korkularım, yaşadığım zor günler, kendi mücadelelerim vardı. Bazen kendimle bile baş etmekte zorlandım. Aileme bile bazı şeyleri söyleyemedim. Güçlü görünmeye çalışırken aslında sessizce yoruluyordum. Belki bu yüzden sana söylemek istediğim birçok şeyi söyleyemedim.
Biliyorum, ben de hatalar yaptım. Kusursuz değildim. Ama seni üzmek ya da sana ihanet etmek hiçbir zaman niyetim olmadı. Seni severken elimden gelenin en iyisini yapmaya çalıştım.
Bugün senden ne bir açıklama bekliyorum ne de geri dönmeni istiyorum. Sadece beni gerçekten sevmiş olduğuna inandığım adama son kez seslenmek istedim.
Eğer bir gün beni hatırlarsan, lütfen sadece son günlerimizi değil; sana gülen, seninle hayaller kuran, sesini duyunca mutlu olan ve seni tüm kalbiyle seven kızı da hatırla.
Sana hayatın boyunca huzur diliyorum. Umarım aradığın mutluluğu bulursun.
Ben de seni hep güzel hatırlamaya çalışacağım. Çünkü bütün kırgınlıklarıma rağmen seni sevdiğim günleri inkâr edemem.
Hoşça kal, Kaan
Bu, sana son haykırışım...
Ve çaresiz vedam."
Gerçekten veda edebildim mi ?