Fısıltı

Senin fısıltınla uyanıyorum her gece
Aynada beliren yüz… senin sesin gibi
Kalbim çırılçıplak bu sessizlikte
Korkuyorum…
Sana sahip oldum mu ben?
Kaybetmek istemiyorum
Bırakmak istemiyorum
Zaman, bize ihanet etmesin diye
Geceleri saklıyorum seni içimde
Ay ışığı seni alıp götürürse
Geri döner misin bana?
Gölgen bile yeter
Ben hâlâ seninim...
Seninim...
Ve rüzgâr duvara çarpıp durur
Yalnızlık yankılanır camda
İçimdeki aşk… bir feromon gibi
Sana doğru akar her an
Bebeğim…
Benden uzaklaşma
Kalbim, rüyaların izinde
Seni arıyor gecenin içinde
Sensiz her şey yarım…
Bir fısıltı, bir nefes…
Seninle tamam
Ay ışığı seni alıp götürürse
Geri döner misin bana?
Gölgen bile yeter
Ben hâlâ seninim...
Seninim...

Sevgilim ...
Uğur böceğim , kır çiçeğim Kara sevdam ah benim İstanbul'um , söylesene tüm İstanbul icinde olduğu için mi taştın bu kadar , alamadın beni içeri , yoksa aldın da tutamadın mı beni , kaybettin mi beni sokaklarda yoksa kendin mi saldın kapıya , başıboş sokak köpeği mi oldum İstanbul'un?
Söyle korkma geliyor fısıltıların , adımı nasıl anmadığın , benim için ağlamadığın , senin ellerinde açtım senin ellerinde soldum ben bu gece şarabımı senin için doldurdum
Yapayalnız Haliç' te dibe vurdum ...