Üçüncü Yıldız - Babu

Gece 03:17. Yine uyandım. Omzum.
Ama bu sefer yalnız değilim. Sıcak bir nefes. Babu.
Yatağımın kenarına başını koymuş, bana bakıyor.

"Babu" dedim fısıltıyla. "Sen de mi uyuyamıyorsun?"
Kuyruğunu bir kez yere vurdu. "Evet" der gibi.

Onun gözleri... benim aynım. Yorgun. Ama savaşçı.
O da biliyor acıyı. Geçen sene arabadan korkmuştu, günlerce titremişti.
Ama şimdi? Şimdi benim korumam. Benim gecelerimin bekçisi.

Elimi uzattım, başını okşadım. Tüyleri yumuşak.
Omzumdaki ateş biraz söndü. Nasıl oluyor?
Doktorlar ilaç veriyor, fizik tedavi veriyor.
Ama Babu... Babu sadece "buradayım" diyor. Ve o yetiyor.

Annem diyor ki: "Hira, köpekler hisseder."
Hissediyor Babu. Benim 4'er aldığımı hissediyor.
Geo'dan kaldığımı hissediyor. Omzumun yandığını hissediyor.
Ve hiçbir şey söylemeden, sadece yanında duruyor.

"Teşekkür ederim" dedim. Ağladım. İlk defa acıdan değil.
İyileşeceğimi bildiğim için. Çünkü yanımda o var.

Saat 04:00 oldu. Babu horluyor. Ben gülümsüyorum.
Omzum hala ağrıyor. Ama kalbim? Kalbim ilk defa hafif.

Benim adım Hira.
Ve bu, üçüncü yıldızımın adı: Babu.
Bana sessizce "vazgeçme" diyen yıldız.