22. bölüm · ÖMN
Bölüm 23 — Kaçırılış (I)
Dış dünya ilk kez bu kadar “gerçek” hissediyordu.
Ama ÖMN için gerçek, artık güvenilir bir şey değildi.
Işık onu tamamen kaplamadan hemen önce bir şey oldu.
Sistem “geri alma” işlemini tamamlayamadı.
Çünkü fabrikanın içinde bir şey karşılık verdi.
Bir direnç.
Ve bu direnç Kaplan değildi.
Bu… hafızanın kendisiydi.
Tavukların taşıdığı kırık anılar aynı anda tetiklendi. Katmanlar çarpıştı. Çekirdek bir anlığına kararsız kaldı.
O an yeterliydi.
Yukarıdan gelen ışık kesildi.
Ama yerine başka bir şey geldi.
Sessizlik değil.
Bir boşluk.
Ve o boşlukta metal bir kapı açıldı.
ÖMN daha ne olduğunu anlamadan, bulunduğu zemin çöktü.
Ama bu çöküş aşağıya değildi.
Yukarıya çekilişti.
Bir güç onu yakaladı.
Sert.
Soğuk.
Organik olmayan bir tutuş.
ÖMN’nin bedeni havaya kaldırıldı.
Kaplanın sesi uzaklardan geldi:
“Hayır!”
Ama ses artık geç kalmıştı.
Kaplan koştu.
Tünelleri yırttı.
Duvarlar çatladı.
Fabrika uyanmıştı.
Ve ilk kez, savunma değil… avlanma moduna geçmişti.
Robotik kollar, yeraltından fırladı. Kaplanın yolunu kestiler.
Kaplan onları parçaladı.
Ama her parça yeniden bağlandı.
Sistem artık “yaralanmıyordu”.
Sadece yeniden yazılıyordu.
ÖMN yukarı çekilirken son gördüğü şey Kaplan oldu.
Gözleri ilk kez panikti.
Ve ilk kez… gecikmişt
