2.Bölüm♡

-öbür gün.
Genelde kafasını başkaları için yoran bir kız hiç değilim. Ama aklımdan çıkmayan birisi vardı...
Draco Malfoy.
Aklımda çok dolaşıyordu ve sinirimi çok bozuyordu.
-
Bayılma hissiyle ve mide bulantısıyla uyandım. Gidip yüzümü yıkayıp dişlerimi fırçaladım. O aptal formamı giydim ve kahvaltı etmeye gittim. yine o başbelası.. Malfoy ordaydı.Onun bakışlarını üstümde hissettikçe başımı aşağıya indirdim. Tabağımdaki sosisleri karıştırarak düşüncelere daldım. Bir süre sonra derse geçtik. Ve evet, bütün rezillikler ve haltlar bana aşıklar. Çünkü profesor, beni Draco'nun yanına otturttu. Sessizce dersi dinlerken onun benim üstümdeki alaycı bakışlarını farkediyordum ama ona bakmamayı çalıstım.
-
Ders bitişinde dalgın bir aptal olduğum için daldım ve sınıftan geç çıktım.Tam kapıdan geçecekken önüme uzun bir gölge geçti.. Draco Malfoy.
"Kirli kan, ben senle sohbet etmeye bayılmıyorum. Ama merak ettiklerimde var. Niye hep dalgınsın, yoksa bana aşık olmuşta beni düşünüyormusun ¿"
Ben: "Saçmalama Malfoy. Vakti değil,bırak geçeyim."
dedim sakince.
"o kadar kolay değil Black. Aa dur, yoksa.. aa kıyamam sanaa... Babanımı düşünüyorsun¿baban nerde¿aa evet.. öldü.."
dedi alaycı bir sesle.
nefesim durmuş gibi hissettim.
Babam benim kırmızı çizgimdi. Onu her hatırlayınca gözlerimden yaşlar akardı. arkadan Goylee gülmeye başladı. Malfoyda bana alayla bakıyordu. Tam o sırada gözyaşlarımı tutamayıp kızlar tuvaletine kaçtım. O gün ölesine ağladıktan sonra gidip aynada kendime baktım. övünmek değil ama ağlamış halim çok güzel.
-
Astronomi kulesine doğru sakince yürüdüm.
Gidip otturdum ve biraz temiz hava aldım. Sonrasında ayak sesleri duydum.. kim olabilirki?-Profesor olmasın! kalbim duracaktı neredeyse. Taki onun sesini duyana kadar..
"Marlyn.?"
Sesinden tanımıştım ve ilk defa bana adımla sesleniyordu.
Draco Malfoy.
Ona baktım. ondan çok sinirlenmiştim ama sakince
"ne istiyorsun.?" dedim.
yanima otturdu.*Boyu çok uzundu*
ve sakince
"Ben.. şey.. Marlyn, özür dilemeye geldim. Sana söylediklerim için.. özürdilerim."
Malfoy, özür diledi?...
Ama beni ölesine ağlattıktan sonra, özürün pek bir önemi yoktu.
Ama nedense içimde ona karşı bir yumuşama hissettim.. her neyse.
" Beni ölesine ağlattıktan sonra ne önemi var Malfoy? "dedim ona bakarak.
" Ben.. seni ağlattığım için üzgünüm.. ben-her zaman içimdeki eksikliği bastırmak için başkalarıyla dalga geçiyorum.. "
ona şaşkınlıkla bakıp başımı duvara yaslayıp saçlarımla yüzümü kapattım. Her üzülünce öyle yapıyorum.
"Bu bir tür tatlılıkmı?"
dedi Malfoy.
"Bu bir tür kırgınlık aptal!" dedim.
sustu. sonrada yanıma yaklaştı, biraz daha, ve biraz daha..
saçlarımı yüzümden kaldırdı.
"Marlyn. güzelim. üşüteceksin. Yürü gidelim." Malfoy.. benle öylemi konuşur. şaşırdım ama sustum. Ayağa kalktı ve benide kaldırdı. kolumdan tuttu ve burlikte yürümeye başladık. ceketini çıkartıp üstüme koydu. Tamam kanka en Gentlemen sensin.
------------------------------------------------------------------
Beklemede kalın!!
-öbür gün.
Hala Draco'nun nasıl birden bire benle iyi davrandığıma şaşırıyorum ama inkar edememki bugün dünkü o gentlemen'den bir iz bile kalmamıştı.
-
Aptal Draco şahgagaya bulaşıp elini yaraladıktan sonra bir süre hastenede yattı. bu süre içinde ona ziyarete gitmeyi düşündüm. evet, onun hastalanıp peşimi biraz bırakması hoşuma gitti ama içimde ona karşı ilginç ve hafif bir merak vardı. gidip hazırlandım ve saçlarımı yaptım.
-
hastane odasının kapısı hafif açtım. Madam Promfrey yoktu. Ve evet, Draco Malfoy, yatakta yarı yatmıştı, uzaklara kızgınca dalmıştı. Yanina gittim.
Ben; "Malfoy?..."
Malfoy'un beni görünce ifadesi hemen değişti sonrada tekrar o kızgın ifadesini taktı.
"Ne var kirli kan, beni ziyaretemi geldin?"
-evet eski haline geri donmustu-
"şey aslında.. kolun yaralı diye seni ziyarete gelmiştim-"
D: "oh ciddimisin? Bana bak kızım sinirimi bozmaya geldiysen istemeyeceğin şeyler olabilir."
-bu engelli ne saçmalıyor.-
ben: "Malfoy..kolun ağrıyor diye sana ziyarete geldim. Iyi niyettimi bahane kullanırsan senin kolunu dahada kırarım."
şahsen bu dediklerimden şaşırmıştım ama gerçekten benle öyle davranmaya devam ederse kolunu dahada kırardım. Malfoy şaşırmıştı.
Ben: "Hem... Dün bana güzellim, üşüteceksin.. cart curt diyen o nazik beyefendi nerde?" dedim ona yaklaşarak.-sanırım biraz fazla yaklaştım.
Tam o sırada aptal Draco beni kravatımdan tutup kendisine doğru çekti: "Bana bak kızım, eğer dün olanları birisine anlattığını duymak istemem. Dün sadece seni üzdüğümü bildiğim için sana iyi davranmıştım. Bundan sonra kötü yüzümü görmek istemezsen kimseye anlatmazsın." dedi.
Onun elini tutup kravatımdan çektim.
"bırak aptal!-bana bak oğlum, senin gibi piç köpeklerin dedikoduları beni ilgilendirmez. Davranışlarını düzelt." diyip dışarı çıktım. Gözlerim dolmuştu. Her kavgada dolan gözlerimden nefret ediyorum.
-
Slytherin ortak salonunda otturmuştum. Elimde kitabım vardı. Ama kitabın hiç bir kelimesini okuyamadım. Aklımda sadece o aptal Draco vardı. çok kırıcıydı. Süper, hayatımı mahvedenler listesine girdi. bugün yine eskisi gibi, depresyonu iliklerime kadar çekiyordum. Küçükken yaşadığım travmalar aklıma geldikçe sahada sessizleşip üzülüyordum. Ve.. İkinci travmam Draco'da dahil.
-
Dersimiz Prof. Lupin ile birlikteydi. O kadar çok tatlı bir şansa sahibimki yanı boş olan tek kişi Draco'ydu. Yanına otturdum. Üstümde gezen bakışları beni dahada sinirlendiriyordu ama umursamadım. Ders biter bitmez çantamı alıp çıktım derken birisi bana seslendi.
"Marlyn."
arkama döndüğümde kumral, yakışıklı,gülümseyen bir beyefendi vardı.
"efendim.. siz kimsiniz?"
dedim sakince.
Çocuk bana parlayan gözlerle bakıp
"Ben Cedric Diggory. Bildiğim kadarıyla sen Marlyn Black'sın, değilmi?"
dedi.
"Evet, ben Marlyn Black. Memnun oldum Cedric."
dedim elimi uzatarak.
"Bende." dedi Cedric elimi sıkarak.
"Açıkçası geçenlerde siz ile Draco'nun bir kaç konuşmasını duymuştum. Lütfen sizi takip ettiğimi sanmayın. Ama Draco bir keresinde sizi herkesin önünde zorbalamıştı, hatırladınızmı?"
-Ah.. evet.. o gün Draco ile Harry kavga ederken odamdan yeni çıkıp onların yanına gitmiştim ve "ne oluyor?" demiştim. kavgalara pek karışmayı sevmem ama Harry'ide korumak gibi bir niyetim vardı. Henüz onunla yeni tanışmıştım ve samimiydi. "Bu aptal beni zorbalıyor." Dedi Harry. "Malfoy, çocuk bir şey yapmadı, onu zorbalayamazsın." demiştim. "duydunuzmu Slytherin, bu aptal bizden olduğunu unutup Harry'i savunuyor. Kirli kanlar bu kadar aptal olmak zorundamı?" dedi gülerek ve bütün Slytherin'lileri bana güldürerek. Hiç bir şey diyememiştim. Boğazım düğümlenmişti. Sessizce oradan ayrıldım. Arkamdan Panay geldi"Marlyn onu boşver. lütfen üzülme. "dedi." Biraz.. yalnız kalmak istiyorum. "diyip gittrim. Bu arada kavganın arasına Huplepuff ve Ravenclaw'larda kaynamıştı.-
derken dalmışım.
" Marly.... Marlynn.. "
dedi Cedric.
"affedersiniz, daldım."
dedim.
"sorun yok. Bu konuyu açarak seni üzdüysem özür dilerim. Yani o kavgadan sonra yalnızsan arkadaş olabiliriz diye düşünmüstüm. istersen tabii."
dedi. Pansy'den. sonra sonunda arkadaş edindim.Pansy zaten başka kızlarla geziyordu.*tatlı birr çocukmuş.*
"sorun yok. ve evet, arkadaş olabiliriz." dedim gülümseyerek. oda gülümsedi.