1.bölüm★Hogwarts ile tanışma.

Ana karakterler;
Marlyn Black.
Draco Malfoy.
-
Bugün Hogwarts'a gidecektim. Açıkçası çok heyecanlı değilim. Ama bir mutluluğum vardı, oda dayım Leo'dan kurtulma mutluluğuydu. Dayım Leo çok gıcık ve sinir bozucu bir insan. Duyduklarıma göre babam ölmeden önce beni ona emanet etmiş. Babam beni yetimhaneye imanet etse daha iyiydi..
o zehir duvarlardan geçtim. ilk denememde korkmadığım için hemen geçebildim. ve sonra..Hogwarts treni.
-2 saat sonra.
sonunda bu Hogwarts denilen büyük okula geldim. Şekli güzelmiş. umarım içndekilerde öyledir..
düşüncelere dalmıştımki birden adımı duydum.. "Marlyn Black!"..
içeri girdim. Açıkçası pek utanmamıştım. sanki Hogwarts öğrencileri tanıdıkmış gibi. o sandelyeye otturdum ve başıma o şapkayı taktılar.
-" Hmm.. cesur.. sakin.. .. zeki ve güçlü.. birazçık ilginç.. SLYTHERIN! "
Heh, işte hep öyle oluyor zaten. Kişiliğimi düzeltmeyi bile başaramamışım. düzeltseydim şimdi Gryffindor'da o sıcak gülümsemeli insanlarla birlikte olabilirdim. her neyse...
masanin bir sandalyesinde otturdum. masadakilerin bakışları, onların benı garipsediklerini belli ediyordu. Sarışın bir çocuk vardı. Yanındaki iki ayıyla bana bakıp gülüşüyorlardı. bir süre sonra siyah ve kısa saçlı bir kız yanıma yaklaştı ve:
"Merhaba, ben Pansy Parkinson. Tanışalımmı?"
sesi oldukça tatlıydı.
"olur. Ben Marlyn Black."
dedim tereddüt etmeden.
"tanıştığıma memnun oldum." dedi Pansy.
"bende." dedim sakince.
Tam o sırada, o sarışın çocuk bana bakıp alaycı bir tavırla konuşmaya başladı;
"oh, bakalım bu hanımefendi kim.. Marlyn Black, öylemi¿hoşgeldin Black. Slytherin'e layık görünmene şaşırdım. kirli kanlar Gryffindor'a layık." dedi.
onun bu söyledikleri kırıcı ve sinir bozucuydu. Ama sakince..
"siz kimsiniz.. ve niye beni zorbalıyorsunuz?" dedim biraz sinirli bir ifadeyle.
"Ah, Black'lar o kadarmı bilgisiz¿Ben Draco. Draco Malfoy. Bundan sonra beni zorban olarak sayabilirsin."
dedi. Ilginç, daha yeni geldim ve öyle bir zorbalık görüyorum.
Pansy: "Draco, çok ileriye gidiyorsun, daha yeni geldi."
Draco: "pek sanmıyorum. oda zorba görünüyor."
dedi bu aptal.
ona kızgınlık ve üzgünlükle bakıp masada parmağımla daireler çizmeye başladım.
-öbür gün.
teneffüstü. koridorda yürüyordum. açıkçası bir kaç gün içinde arkadaş edinmeyi başaramadım. yalnız hissediyordum ama pek umursamadım. tam bu düşüncelere dalmışken salak gibi önüme bakmadığım için birisine çarptım.. neredeyse yere yapışacaktım. başımı kaldırdığımda görmeyi hiç istemediğim o aptalı gördüm. Draco Malfoy.
"insanlar yürürken önüne bakar aptal. Öbúrüsünde dikkatli ol." dedi ve yanımdan koluma hafif çarparak geçti.