2 bölüm

Oruç’un ofisi; tavana kadar yükselen kitaplar, eski negatifler ve tozlu bir plak çalarla dolu. Fadime ürkekçe masanın karşısında duruyor. Oruç, elindeki buruşmuş fotoğrafı düzeltip masaya koyar.

Oruç: "Bu fotoğraf neden net değil Fadime? Elin mi titredi, yoksa korktun mu?"

Fadime: "Korkmadım usta. Sadece... Her şey o kadar hızlı yıkılıyordu ki, eğer netleseydim durmuş gibi görünecekti. Ben yıkımın hızını çekmek istedim."

Oruç: (Uzun bir sessizlikten sonra) "Yarın sabah 05:00’te burada ol. İso sana karanlık odayı öğretecek. Ama unutma; film yanarsa canın da yanar."

Kırmızı ışık altında İso ve Fadime yan yana. İso, Fadime’ye film banyo tankını nasıl kullanacağını gösteriyor. Aralarındaki fiziksel yakınlık İso’yu heyecanlandırıyor.

İso: "Bak, bu sabitleyici. Eğer filmi burada yeterince tutmazsan, ışığa çıkardığın an her şey silinir. Anılarını kaybedersin."

FADİME: "Peki ya çok tutarsak?"

İSO: "O zaman da simsiyah olur. Hiçbir şey görünmez. Tıpkı aşk gibi Fadime... Ayarı kaçırırsan ya silinir ya kararır."

Fadime cevap verecekken kapı sertçe açılır. Eleni içeri girer. Kırmızı ışık altında bile şıklığından ödün vermemiştir.

Eleni, Oruç ile bir sergi anlaşması için gelmiştir ama gözü Fadime’nin üzerindedir.

ELENİ: "Oruç Bey, bu kızı Galata’daki çekimlerime 'gözlemci' olarak göndermenizi istiyorum. Modern bir set görsün. Belki o zaman neden 'net' çekmesi gerektiğini anlar."

Oruç: (Bıyık altından güler) "Git bakalım Fadime. Bakalım kim kimden ne öğrenecek."

Fadime, İso ve Eleni Galata’nın dar sokaklarında bir moda çekimine giderler. Eleni’nin elinde son model dijital makineler, ışıkçılar, asistanlar... Fadime ise köşede eski Leica'sıyla sadece bekler.

Eleni, çekim bittiğinde İso ile teknik bir konu üzerine konuşurken aralarında entelektüel bir flörtleşme başlar. İso, Eleni’nin bilgisine hayran kalmıştır. Fadime bu yakınlığı uzaktan izler, göğsünde bir sızı hisseder.

O sırada ara sokakta eski bir kapının önünde oturan yaşlı bir kadını fark eder. Işık kadının yüzüne tam 45 derecelik açıyla vurmaktadır. Fadime deklanşöre basar. Klik.

Eleni: (Yanına gelerek) "Yine mi o eski makine? Bak Fadime, şu ekrana bak. Çektiğim an görüyorum. Hata payı sıfır. Senin makinenle ancak geçmişi çekersin, ben geleceği çekiyorum."

Eleni, sergi için eski İstanbul fotoğraflarını tararken babasından kalan kilitli bir kutuyu açar. Kutunun içinden 1980’li yıllara ait, banyosu yarım kalmış bir rulo film çıkar. Üzerinde bir not vardır: "Oruç’a verilmeyecek." Eleni şaşırır. O sırada telefonuna bir mesaj gelir: İso’dan bir teknik dosya. Eleni gülümser ama aklı o gizemli filmdedir.

İtiraf ve Şüphe
Fadime, gece vakti İSFAD’ın balkonunda İstanbul’a bakmaktadır. Oruç yanına gelir.

Oruç: "Eleni’nin babasını tanırdım Fadime. Büyük bir koleksiyoncuydu. Ama bazı şeyleri toplarken, başkalarının hayatlarını dağıttığını bilmezdi."

Fadime: "Usta, İso... O Eleni ile çok mutlu görünüyor. Şehirli gibi..."

ORUÇ: "İso ışığı tutmayı bilir ama kimin için tuttuğunu karıştırıyor bazen. Sen makineni sıkı tut kızım. Yakında buradaki herkesin maskesi düşecek, o an senin o 'flu' fotoğraflarından daha gerçek bir şey kalmayacak elimizde."

Oruç uzaklaşırken Fadime makinesini kaldırır ve karanlıkta uzaklaşan Oruç’un fotoğrafını çeker. Flash patlamaz. Sadece karanlığın içindeki bir silüet kalır.

Bölüm yorumlarınızı bekliyorum 🫶🫶❤️💗