Bölüm 9

9. BÖLÜM: SANA ALIŞIYORUM

Sabah — Fırtınadan Sonra

Liana gözlerini açtığında telefonuna uzandı. Ekranda Leon’dan bir mesaj vardı.

Leon: Günaydın, ev sahibem.

Liana: Günaydın. Dün geceyi unut artık.

Leon: Neden? Ben unutmak istemiyorum.

Liana: Leon, sadece fırtına yüzünden burada kaldın.

Leon: Biliyorum. Ama seninle vakit geçirmek güzeldi.

Liana gülümsedi.

Liana: Kahvaltıyı hazırladığın için teşekkür ederim.

Leon: Bir dahaki sefere daha güzelini hazırlarım.

Liana: Bir dahaki sefere mi?

Leon: Elbette. Tekrar gelmek istiyorum.

Liana cevap yazmadan önce biraz düşündü.

Liana: Bakalım.

Leon: Bu bile yeterli.

Öğleden Önce — Yeniden Karşılaşmak

Liana üniversiteye geldiğinde Leon’u kampüsün girişinde gördü. Leon onu fark edince yanına yürüdü.

Leon: Günaydın.

Liana: Günaydın.

Leon: Bugün çok güzelsin.

Liana: Teşekkür ederim. Sen de fena değilsin.

Leon: Sadece fena değil mi?

Liana: Şansını fazla zorlama.

Leon gülerek onun yanında yürümeye başladı.

Leon: Bugün derslerden sonra ne yapıyorsun?

Liana: Henüz bilmiyorum.

Leon: Benimle kahve içmeye gelir misin?

Liana: Yine mi kahve?

Leon: Seninle başka ne yapacağımı henüz öğrenemedim.

Liana: Belki birlikte yürüyebiliriz.

Leon: O da olur.

Öğleden Sonra — Birlikte

Dersleri bittikten sonra kampüsten birlikte çıktılar. Yakındaki küçük bir kafeye uğrayıp kahvelerini aldılar.

Liana pencere kenarındaki masaya oturdu. Leon karşısına geçti.

Leon: Dün gece rahat uyudun mu?

Liana: Evet. Sen?

Leon: Biraz zorlandım.

Liana: Neden?

Leon: Alışık olmadığım bir yerdeydim.

Liana gülümsedi.

Liana: Bir daha misafir odasını daha rahat hazırlarım.

Leon: Benim için sorun değildi.

Liana: Peki neydi?

Leon fincanını masaya bıraktı.

Leon: Sabah uyandığımda seni görmek güzeldi.

Liana’nın yüzü hafifçe kızardı.

Liana: Sen bugün çok konuşuyorsun.

Leon: İçimde tuttuklarımı söylüyorum.

Liana: Ne zamandan beri?

Leon: Seni tanımaya başladığımdan beri.

Liana ona dikkatle baktı.

Liana: Ben de seni tanımaya başladım galiba.

Leon gülümsedi.

Akşamüstü — Küçük Bir İtiraf

Kafeden çıktıktan sonra sahile doğru yürüdüler. Hava serindi. Liana ellerini ceplerine koydu.

Leon bunu fark etti.

Leon: Üşüyor musun?

Liana: Biraz.

Leon ceketini çıkarıp ona uzattı.

Liana: Yine mi ceketini vereceksin?

Leon: Sanırım bu benim alışkanlığım oldu.

Liana ceketi giydi.

Liana: Teşekkür ederim.

Bir süre sessizce yürüdüler. Sonra Leon yavaşladı.

Leon: Sana bir şey sorabilir miyim?

Liana: Sor.

Leon: Benden hâlâ nefret ediyor musun?

Liana gülümseyerek ona döndü.

Liana: Eskisi kadar değil.

Leon: Bu iyi bir şey mi?

Liana: Bence evet.

Leon elini uzattı.

Leon: O zaman biraz daha yaklaşabilir miyim?

Liana onun eline baktı. Sonra elini Leon’un eline bıraktı.

Liana: Belki biraz.

Leon parmaklarını onun parmaklarının arasına geçirdi.

Birlikte yürümeye devam ettiler.

Gece — Söyleyemediklerimiz

Liana eve döndüğünde ceketini dikkatlice çıkardı. Leon’un kokusu üzerinde kalmıştı. Gülümseyerek ceketi koltuğun üzerine bıraktı.

Telefonu titredi.

Leon: Eve vardın mı?

Liana: Evet. Sen?

Leon: Ben de vardım.

Liana: Bugün güzeldi.

Leon: Benim için de.

Liana: Yarın görüşecek miyiz?

Leon: Bunu senin sorman hoşuma gitti.

Liana: Cevap vermedin.

Leon: Elbette görüşeceğiz.

Liana gülümsedi.

Leon: Liana?

Liana: Efendim?

Leon: Sana alışıyorum galiba.

Liana’nın kalbi biraz hızlandı. Mesaja uzun süre baktı.

Sonunda cevap yazdı:

Liana: Ben de sana alışıyorum.

Leon mesajı okuyunca gülümsedi.

Leon: İyi geceler, güzelim.

Liana: İyi geceler, yakışıklım. ❤️

İkisi de telefonlarını bıraktı.

Bir zamanlar birbirlerine katlanamayan iki insan, artık günün sonunda birbirlerinden gelecek bir mesajı bekliyordu.

Ve belki de nefretin ardında saklanan şey, yavaş yavaş ortaya çıkıyordu.

Birbirlerine duydukları hisler artık eskisi gibi değildi.