2. bölüm / 3
Neden ben?0.2
Bölümler 3Şu an: 0.2
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
“Ekin hadi hazırlan gidiyorsun” abim odasından tam gaz çıkıp aynı hızla benim odama baskın atarken gözlerimi sonuna kadar açmış şaşkınlıkla ona bakıyordum.
“İnsanlık 2000 yıldır kapı çalıyor abi!” diye çıkıştım karşımdaki yaratığa.
“İnsanlıktan Banane?!” dedi yaratık.
“Doğru sanane.” diye mırıldandığımda abim bana döndü.
“Efendim?” dedi salağa yatarak.
“Hı?” diye cevapladım onu. Salaklığa aynı şekilde cevap verirsen göt gibi kalırlar ortada. Bir ara deneyin iyi yöntem.
“Neyse. Kalk lan uyuyan cadı! Dershaneye geç kalacaksın.” diye kudurduğunda gözlerimi devirdim.
“Görende hep zamanında gidiyorum sanır.”
“Lan sözümü dinlemediğin için! Şu an benimle kavga etmek yerine hazırlansaydın çıkmıştık evden.” diye konuştuğunda bir kez daha göz devirdim. “O gözlerini oyarım!” diye insana, yani bana, korku salmaya çalışıyordu.
“Çok da umurumda!” diye abimi odadan atıp üstümü giyinmeye hazırlanıyordum.
Hazırlanmam 3 saati (!) bulmuştu. Abim yine mızıklana mızıklana giderken psikolojimi bozmaya yemin etmiş gibi Beyaz Leke okuyordum.
“Gelirken otobüsle geleceksin cadı.” dedi bana hitaben.
“İlk olarak tamam, ikincisi bana CADI DEME!”
Abim ışıklarda durup ‘duymadım’ anlamına gelen o emojiyi (🙉) canlandırdı.
“İşine gelmezse duymazsın tabii!” diye çemkirdiğimde kıkırdadı.
Gelmiştik abimi öpüp arabadan indim ve dershanenin içine doğru koştum. Dışarıda bardaktan boşalırcasına dolu sağnak vardı. Sınıfıma varıp sırala oturduğumda telefonumu aldım ve mesajlara girdim.
En sevdiğim kek kişisinden bir mesajınız var.
- Gittin mi?
- Gittim canikom
- O zaman bundan sonra top sende.
- Sana yalvaracak merak etme benden çekmediği kalmayacak Elçin.
Mesajlardan çıktım. Konuştuğumuz konu çok komikti aslında. Plan benden çıkmıştı ancak Elçin’de bana engel olmadığı için tüm suç ondaydı.
Elçin geçen hafta sevgilisi ile çok boş bir konu hakkında kavga etmişlerdi. Kavga konusu ‘derste benimle konuşmak için çabalamadın’!
Ya ben ilişkilerden anlamıyordum ya da en yakın arkadaşım hakiki maldı. Oğlum adam yan sınıfta! Derste göz göze gelmeleri ve iletişimin başlaması için aynı sınıfta olmaları gerekir. E bizim okulda telefonlar da dersten önce toplanıyor, yani mesaj da yazamaz. Ne garip bir arkadaşım var ya! Çocuk da artık kızla “ilgilenemediğini ve derslerinin düştüğünü” söyleyince de Elçin ondan ayrılmış.
Benim görevim ise burada çocukla her derste dalga geçmek ve uğraşmak. Neden mi ben? Çünkü sadece çocukla aynı dershanede ve aynı sınıftayız! Benim tek hatam sanırım dershanede var olmam.
Zil çaldı ve tüm öğrenciler içeri girdi.
Okulda çok sosyalimdir ama asosyal olduğum tek yer DERSHANE! O yüzden 2 yıldır burada olsam da kimseyi tanımıyordum. Elçin’in sevgilisini de hiç görmemiştim. Tek bildiğim annesinin ölmeden önce ona verdiği, yakasında isminin yazdığı bir kapüşonlu.
Tam çantamı aldım ve yer değişikliği yapıyordum ki aptal kafam yürürken kitap okumanın iyi bir fikir olmadığını bir kere daha kanıtlamıştı bana, çünkü az önce bir yaratığa çarpmıştım.
“Özür di-“ sözümün kesilmesinin sebebi karşımda dikilen izbandut kılıklı adamın yakasındaki kart oldu.
“Önemli de-“ dedi beni taklit ederek.
Çocuğun o olduğunu anladığımdan beri, yaklaşık yarım dakikadır, çocuğa öylece bakıyordum.
“Ne bakıyon cin cin? Allah Allah çattık ya” dedi
“Çottok yo!” diye onu taklit ettim ve yerime geçtim.
Bölüm etkileşimi
