Berdel

Ömer ağa…dan

Mardin'in sabah olmak üzereydi. Ömer Ağa Karar vermek için Demir parmaklıkların ellerini arkadan birleştirdi tesbihi ve elindeydi. Korumasını arkasında onu. Dinliyordu. Öyle sert bir rüzgar savrulurken gözlerini diktim. “Karar verdim..”dedi tek kaşını kaldırdım

“Berdel olacak kız alıp verilecek.”dedi emir verdi

“Emrin olur ağam.”der şekilde söyledi

Konakta kahvaltı kimse yiyemedim bir kız neden yaptı. Annesini ve babasını kızlarını hem kızgın hemde öfkesinin Dinmeyecek bir hata yaptıklarını farkında varmadı yemek sofrasının önünde acı acı bakışlarını birbirine bakarken sanki hüküm vermişti. “Baba anne elinize bir şey sürmedin.kız kardeşim ben bulurum.. adamlar arıyorlar.”dedi sakin bir şekilde göz göze gelmişlerdi. “kızım niye kaçtı.”dedi annesi.

Yemek sofrasının acı dolu gözyaşı döktüler. Ne lokma. Boğazın geçti

Ömer Ağa konaktan çıktıktan sonra peşlerine düştü. Yol araba arkasında konvoy az ilerisinde öte de Nazdar kendi evine dönmüştür. Haberini duyar kulaktan kulağa yayılmıştır. Cihan yaşadığı yere doğru bir evde saklanıyordu. Yollar ilerledim
Park ettim Sakince sigara alır içine çektim. Ömer yorgun Ömer sırtında yük var Ömer yorgun. Bir ağa yükler çocukken taşıyorum.

Yol üzerine Çeşmeden su içtiğini sıkıntılı bir nefes aldı ardından yürümeye devam ettikten sonra arabanın çalıştırdım. Nazdar'ın Mardin çarşısı o yanan dükkan karşılığında berdel yapar mıyım? Yaparım iyice düşünmeliyim. Evini doğru arabasını bindi çalıştırdım. Bakalım kim acımasızca bir adamdı. Ömer.. kasımiye medresesi doğru yola koyuldu. İki genç orada olacağını biliyordum ve yola koyuldum siyah takım tesbih…‘ya sabır.’iç sesim kaşları çatılı bir şekilde “Bunlar olabilir?”dedim.
🌹

Kasmiye medresi
___________
Akşam üzeri iken su kanalları geçiyordum kasımiye medresesi idim. “Cihan.”dedi seslendi. “Buradayım.”dedi kısık sesle.

“Bizi bulacaklar kesinlikle.”dedi gülümsedi.

“Hoca olmasaydı ne yapardım.”dedi gülümsedi.

“Roza’nın kaçarken seccade getirdin.”dedi bakışlarını ona çevirdim.

“hahaha ”dedi güldü.

Hoca oradaydı Kur'an Kerim okuyordum. Namaz kılmıştım.

Cihan dışarıya çıktığından bir anda Karşısında beliren Ömer Ağa göz göze şaşkın ve öfke dolu bakışları arasında dibinde idi. “Ağam.”dedi ağzı açık kaldım “Roza evini götür hemen.”dedi emir vererek söyledim kan dökülmeden kız alıp vermekten iyi mantıklı kan var.

Nazdar'ın arkadaşın evine doğru üzerinde siyah uzun elbise şalı ile çantası evini çıkar çıkmaz Ömer Ağa onu iki adam yaka paça alır almaz “Elime düştün Nazdar Civan ağa kurtarmaz.”dedi sırıttı.

“Bırak beni.”dedi yalvardım Nazdar

Kendi konağından doğru “düğün dernek hazır olsun.”dedi emir verdim Ömer'in odasına genç kızı öyle bir fırlattı o yaklaştıkça kendini geri çekildiğinde “Ne istiyorsun.”dedi nazdar sözleri ile bir kez daha incindi. Anne ve babası sessizce töreye boyun eğdim

Ömer'e itaat edecek mi? Töre ne ders o denir,

Ömer şimdi o Tokat'ın intikam aldı. “Kara liste hatırlıyorsun öyleyse töreye boyun eğeceksin.”dedi sert sesiyle.

“Hayir kimse benimle evlenmez. “Dedi hıçkırıklar boğuldu.

“Sen kimsin sen.”dedi göstererek

“Hayvan herif..”dedi yüksek sesle.

Ayna karşısına geçer kendini suiletin izlercesine gözlerini devirdim kaderin boyun eğmeye niyeti yoktur. Hayatları mahvederek bir yerlere gelmeye çalışan aşiretler vardır gerçek yüz görmek için bunlar erkeklerdir.

Kırk beyaz çalan kumaşı yumuşakça yutuyordu. Omuzlarını açıkta bırakan belini aşağıya. Doğru eteğini ağır ağır yayılıyordu her adımda kumaş hafifçe yere sürünüyordu. Genç kız konağın avlusunun kalabalıkların içindeydi iki gelinlik. İki adam vardı. Mardin yöresel müziklerini oynayacak yöreselden kızların halay başında geçti. “Kilimci kızı..”dedi sert sesiyle. “çek elini hayvan herif.”deyip kısık sesle. “Mirhanlar burada.”dedi ekledi.

Aşiret meclisi oradaydı gözlerini dikmiş Ömer'e baktı baktı. Onların başında puşi dillerinde töre.. diyorlar.. berdel. Kadınların yaşam hakkı elinden almışlar töre derler boyun eğme…Nazdar boyun eğme.. Nazdar.

Masasına oturduktan gelinlik ve siyah duvak dikkat çekti. Hayatlarında ilk defa görüyorlardı. Öne doğru yürüdüm bir adım geri derin bir nefes aldım. Bir anda Reyhani çalmaya başladı.

Ve işte o an tam karşımdaydı kalbim yerinden çıkacaktı göz göze gözler. Dudaklar bir oldu için tereddütle adımlarım ritme uydurdum o bir adım yanıma yaklaştı ellerini havaya kaldırdım omuzlarını oynatma devam etti.

Etrafında dönerek ona karşılık verdim ritim uydum kendimi öyle kaptırdım ki Reyhani ile beraber acımı bir anlık unutmuştum. Hala gülmüyordu bende sırıtmıyorum. Oynadım sırtımı döndüm. Aynı anda derin bir nefes aldım yerime geçtim.

Nikah günü aceleyle olduğundan Nikah herkesin gözünden içine içine bakarken ne kadar zor. Hiç istemedi. Gönülsüzce ardından Nikah memur kadındı beni anlıyor gibiydi bayılacakmış gibi hissediyorum ellerimi titriyor. Kalbim hızlı atıyor. Kardeşim ve eşi yan yana ilk kime soracak. Nefesim kesildiği an.

“Yapılan incelemelerde evlilik hiç bir engel olmadığı anlaşıldı. Şimdi sizlerin huzurunda sözlü beyan alıcam.”dedi sordu.

“Siz Nazdar Mirhan evlenmeyi kabul ediyor musunuz.”dedi sordum memur

Nazdar iki saat boyunca sessiz likleşti.

“Evet.”dedi sesi titriyordu

“Siz Ömer Soyder evlenmeyi kabul ediyor musunuz.”

“Evet, evet.”dedi kahkaha sesleri yükseliyordu.

Nazdar'ın ters ters bakış attı “dünden razı eşkiya.”dedi kısık sesle

Nikah memuru yapılan incelemelerden Evlilikten hiç bir engel olmadığı anlaşıldı. Ve cihan soracaktık.

“Ya hiç sen..”dedi Cihan.

“Cihan Mirhan evlenmeyi kabul ediyor musunuz.”dedi memur.

“Evet. Evet evet.”dedi sevinçle

“Roza haznedar evlenmeyi kabul ediyor musunuz..”dedi memur.

“Evet.”dedi yüksek sesle.

Ardından nazdar’ın kolunun tutup çekti merdiven çıkardın Mirhan odasına kilitli odada üç pencereden oturarak “Bırak beni evime gideyim."dedi hıçkırıklar dolu ağladı. Ömer Ağa yukarıya çıktım cebinde silahları havaya kaldırdı. Tetiği bastı."intikam alındı. Yabani."dedi keyifle.

Ağa sözün sözü...