~2~

2 Ay Sonra...

Ayrılmıştık... Evet aslında ayrılmıştım çünkü beni 7 aydır aldatıyormuş inanmak istemesemde aldatmış hemde birkaç kez. Yıkılmıştım bunu öğrenir öğrenmez Çeşmeye bilet alıp Ahşabın yanına gitmiştim, şu an otogardaydım ve Ablaya geleceğimi söylememiştir umarım planı yoktur bunu hiç düşünmemiştim , daha doğrusu düşünmemiştim. Evleri buraya çok uzak değildi ama hava kararıyordu yön hafızam pek iyi değildi yönümü kaybetmek istemediğim için navigasyonu açacaktım. Arama kısmına Ayçaların oturduğu siteyi yazıp arattım ama ilk başta hata verdi ilk kez olmuştu ama pek önemsemedim uygulamadan çıkıp tekrardan açtım bu sefer olmuştu, ama burası bana baya uzak kalıyordu kafamı telefondan kaldırıp etrafına baktım acaba ben gene mi bir şeyleri unutuyordum ve karıştırıyordum bu son 1 yıldır çok olmaya başlamıştı Ankara'ya dönünce hastaneye gidecektim bunu telefona not alıp taksi çağırmaya karar verdim.

5 dakikanın sonunda taksi gelmişti, iyiydi çok beklememiştim valizimi koyup arabaya bindim telefondan gideceğim yeri adama gösterince bana dönüp " Abla bu saatte oraya biraz geç varırız haberin olsun yollar baya kalabalık hafta sonu olduğundan." diyip yola koyuldu " Sorun değil abi biz varalımda kaçta olursa olsun ." Yola çıkalı neredeyse 25 dakika oluyordu ve biz hiç bilmediğim yollara sapmıştık çok tedirgin olmuştum hem adam sürekli aynadan bana bakıyordu veya bana öyle gelmişti. " Abi benim bildiğim daha yakındı Bahadır yoldayız, hem trafikte yok." dedim sesimdeki tedirginliği anlamamasını umarak. " Vallaha kardeşim sen nereyi açtıysan oraya gidiyoruz-" Adamın telefonu çalınca cümlesi yarım kalmıştı önemli olabileceğini söyleyip telefonu açtı, ben sadece adamı izliyordum korkmuştum. Adamın yüz ifadesi karşıdakinin söyledikleriyle değişmişti, birden fren sıktı ve öne savruldum en azından önümdeki koltuk beni tutmuştu. Adam bana dönüp telefonu hoparlöre aldı bir kadının adı çığlıkları arabada yankılandı kadın Samet nolur hemen gel diye bağırıyordu adının Samet olduğunu öğrendiğim adam telaşla
" A-abla karım hamile doğuruyo gitmek lazım sen burda insen oğlumun doğumuna yetişmem lazım ya da sende benle gel para almam!" Telaşının nedenini şimdi anlamıştım hızla kafamı sallayıp arabadan indim adamda benle inip valizi indirdi be de o sırada çantamdan para çıkartıp uzattım başta kabul etmese de ikna etmeyi başarmıştım " Allah analı babalı büyüsün." Teşekkür edip son gaz gitmişti.
Ama ben burayı hiç hatırlamıyordum umarım yanlış yeri yazmamıştım tekrar kontrol edip emin oldum, doğruydu belkide sürekli sabah gördüğümdendir. Adam bıraktığından beri 10 dakikadır yürüyordum hava tamamen kararmıştı burdan geri de dönemezdim zaten 5 dakika kaldığını gösteriyordu. İyice ağaçlar sıklaşmıştı, yolu flaşsız görmek epey zordu ama ilerledikçe yolu aydınlatan ufak ışıklar vardı ağaç gövdelerinde ve birkaç tabela buraya daha önce hiç gelmemiştim şu an çok emindim etrafı incelememi kesen " Hedefiniz solunuzda kalmaktadır." sesiyle gözlerim telefonu buldu ve ardından solumda kalan yıkık dökük ama oldukça yeni duran evi. İçimde anlam veremediğim tedirginlik çoğalmıştı, ellerim titriyordu nasıl navigasyon beni böyle bir yere getirmişti ki? Titreyen ellerimle telefonu zorlukla açtım Ayçayı arayıp beni almasını isteyecektim ki sinyal yoktu, bu durum beni daha da korkutmuştu. Bir anda başımın arkasında buz gibi bir soğukluk hissettim, arkamda biri vardı sesim çıkmıyordu daha doğrusu çıkamıyordu boğazım düğümlenmişti arkadan metalik bir ses geldi, o anda başımdaki soğukluğun sebebini anlamıştım. Silahtı gözlerimin dolduğunu o an fark etmiştim kalbim deli gibi atıyordu " Kimsin lan sen? Tipine bakılırsa mallar sende değil ayrıca mallar bu saatte gelmez -bunu kendine söylemiş gibiydi ikimizde bir anlığına afallasakta sözlerine devam etti-Kimin köpeğisin SÖYLE!" diye bir ses yükseldi cevap vermek istedim ama veremedim sesim çıkmıyordu. Adam bu duruma daha da sinirlenip " KONUŞSANA LAN KADIN MADIN DİNLEMEM BAKMAM GÖZÜNÜN YAŞINA!" Hala konuşamıyordum zorlukla dudaklarımı araladım nefesimi tuttuğumu o an fark ettim " B-ben bilmiyorum sadece arkadaşım-" vereceğim cevap hoşunua gitmemiş olacak ki sözümü kesti " LAN BAK ZOR DAYANIYORUM BANA SAKIN BAHANE UYDURMAYA ÇALIŞMA O KAFANI DAĞITIRIM ANLADIN MI FAHİ- "

" MAHİR! O ÇENENİ KES KARŞINDAKİ NE KADARDA AJAN OLSA DA KADIN, O SESİNİ KIS YOKSA NEFESİNİ KESERİM!" bunu diyen başka biriydi sanırım elebaşlarıydı adının Manir olduğunu öğrendiğim adam başımdaki silahı çekip hırsla koluma yapıştı ve artık yürüyorduk daha doğrusu o yürüyo bende sürükleniyordum, içeri girince bende mecburen arkasından girdim beni sandalyeye fırlattı.
Sağolsun ne kadarda kibar bir ayı yavrusu gerçi bundan ayı yavrusu değil direkt AYI olurdu hayvan gibiydi.

Yüzüme iğrenir gibi bakıyordu ama ses etmedi " Abi kızı oturttuk napalım bağlayalım mı yoksa konuşturalım mı kutlayı"

O kuklayı bana mı demişti odun.
Karşısındaki adamı azıcık duyabiliyordum sanırım o gelecekti az önce Kahire kızan adamdı onu anlayabilmiştim sesinden. Kısa bir süre gözlerimi yumdum belki rüyadayımdır diye umarak birkaç saniye sonra açtığımda hala burdaydım hayır, hayır rüyaydı bu birdzha kapattım bu sefer uzunca bir süre açmak istemedim. " Gözlerini aç rüyada falan değilsin kurtulamazsın ufaklık" ama o gelmişti az önce bağıran adam istemeye istemeye gözlerimi açtım karşımdaydı.
" Kimsin? Ve benim en önemli teslimat günümde burda ne işin var kimin adamısın ?" Sesi çok sakin çıkmıştı ama altındaki derinlik iliklerime kadar işlemişti beni tehtid ediyordu, aşikardı gözlerimi kaçırdım gerilmiştim
" Ben konuşurken bana bakacaksın sana öğretmediler mi küçükken " gözlerimi devirdim bu hareketime çok sinirlenmişti belliydi. Derileri tekrar kulaklarımda çınladı cidden anlamıyordum neresiydi burası nerdeydim ben ne bokuma gelmiştim?
" Bana bak sinirleniyorum ve bu ikimiz içinde hiç iyi olmaz o yüzden Konuş!" sesi sona doğru yükselmişti sanırım bu abi birileri
Boğazımı temizleyip konuşmaya başladım umarım sesim titremezdi" Ben kimsenin adamı falan değilim siz ne saçmalıyorsunuz bilmiyorum ama emin ol bilsem buraya gelmezdim bende meraklı değilim bu saatte böyle bir yere gelmeye." Kafamı kaldırıp etrafına bakındım şık döşenmiş eski bi tarzı vardı hoştu ama geriyorduninsani ister istemez
Sabrı kalmamıştı belliydi ama iatifini bozmadan tekrar sordu " Sana son kez soruyorum , Kimsin , kimin adamısın?"
Ama onun aksine benim sabrım çoktan tükenmişti " YA BEN KİMSENİN ADAMI FALAN DEĞİLİM NE YAPAYİM SENİN KIYTIRIK EVİNİ DE KARGO TESLİMATINIDA NE MAL MAL İŞLER GİT ŞUBEYE AL BU SAATTE NE KARGOSU KARDEŞİM BİRDE PAKETİN GELMEDİ DİYE KAFAMA SİLAH DAYIYORSUN NESİN SEN MAFYA MI " sesimin bu kadar yükselmesini beklemeyerek konuştum siktir resmen herife bağırmıştım. Herkes bana bakıyordu karşımdaki adam çok olmuştu bunu gözlerinden salak olmayan herkes anlayabilirdi ama bu çok sürmemişri hemen toparlanıp
" O sesini alçalt küçük hanım ayrıca sen ne saçmalıyor-" adamın sesi bıçak sesi gibi kesilmişti çünkü
Silah sesleri yankılanmıştı , korkuyla ona baktım gergindi bana bakıp kolumu kavradı hızlıca bir odaya sürükledi ve birkaç el ateş daha edildi ancak bu sefer tek ses namludan çıkan o boğucu ses değildi benim çığlıklarımda evde aynı tizlikle yankılanmıştı. Adam kolumu daha da sıkıp odaya sokmuştu. Gözlerime bakıp" Sakın ben gelene kadar burdan çıkma saklan eğer çıkarsan emin ol canın çok yanar!" Sesi semsertti ürpermiştim tam odadan çıkacakken geri döndü boyu uzundu hatta baya uzun iki adımla yanıma gelip tekrar kolumdan çekiştirdi
" sen napıyors-"
"Sus!"
Kolumdan tuttuğu gibi kitaplığın önüne geldik hızlıca kitaplığı taradı, cidden şu an bana kitap mı seçiyordu bu adam maldı. Ardından aradığını bulmuş gibi kitabı çekti ve birden kitaplık yan döndü kolumdaki eliyle beni içeri ittirip kapattı. Şaşkınlıkla kapanan kapıya bakıyordum
" Siktir ben ne yapıyorum."

~~~~~~~
Eveett ballarıım umarım beğenmişsinizdirrr fikirlerinizi bekliyoruumm
Umarım yarınlarda yeni bölümler gelecek dikkat edin kendinize
seviliyorsunuzz🫶🏻🫶🏻