~1~

Zar zor daldığım uykumdan yağmurun dingin ama bir o kadar da hoyrat sesiyle gözlerimi araladım, ilk işim saati kontrol etmek olmuştu 04.56 uykuya dalalı neredeyse birkaç saat olmuştu. Biliyordum 4 saatten fazla uyku uyuyamazdim her seferinde uyanirdim, uyanmasam bile uyandırıldım. Bu aralar beni uykularımdan uyandıran tek şey ilişkimin boka sarmasiydı böyle sıkkın dönemlerimde aklımı kontrol etmek iyice zorlaşıyordu benim için ne düşünürsem neye sıkılırsa canım ona uyanirdim aklımın kuruntulari bazen öyle gerçekçi şeyler yapıyorduki birkaç kez hastaneye gitmek zorunda kalmistim . Bunları daha fazla düşünmek istemiyordum yatağımdan kalkıp elimi yüzümü yıkadım, bir anlık Ayçaya yazmak istemiştim. Yanına gitmek biraz kafa dinlemek istemiştim umarım olurdu...
Ona sabahın erken saatlerine yazıp endişelendirmemek için saatin biraz geçmesini bekledim.

Farkına varmadan tam 3 saat camdan dışarı izlemişim bunu telefonnekranimin açılmasıyla anca anca fark ediyordum, mesaj gelmişti ekrandam mesajın üstüne tıklayıp kimin yazdığına bakmışım Mertti.
Gerilmiştim, kendimi toparlayıp mesajını okudum" Neden mesajlarıma dönmüyorsun Ilgın yeter artık bunaltıyorsun"
Ne diyeceğimi bilemeyerek " Şuan müsait değilim Mert sonra konuşsak ?"dedim Mert artık bana hiç iyi gelmiyordu bitsin istiyordum ama ona çok alışmıştım,evet biliyorum bu takıntıydı belki ama ne yapayım lise aşkımdı, çok sevmiştim o zamanlar ama o tanıdığım Mert artık yoktu gitmişti, ben onun 19 yaşındaki haline aşık olmuştum oysa , şimdi ikimizde büyümüştük o 24 ben 23 yaşına basmıştık, her günüm neredeyse onunla geçiyordu ta ki o taşıp beni buralarda yalnız başıma bırakana kadar. Farkındaydım artık beni ne görüyo ne duyuyordu sadece alışkanlıktan yazıyordu. İğrençti ikimizde bilipte karşı koymuyorduk,koyamıyorduk. Mert birkaç dakika sonra tekrardan yazmıştı " Sabahın 7'sinde ne işi amk yeme beni Ilgın salak mı yazıyo alnımda " çok agresifti kesin gene babasıyla kavga etmiş, sinirimi nereden çıkartsam diye düşünüp kesin Ilgın beni çeker diye düşünmüştü ama bugün o havada hiiç değildim. Mesajdan çıkıp Ayçayı aradım o uyanalı olmuştu çünkü sevgilisinden ayrıldığından beri her sabah bana yazardı. Evet, Ayçayla konuşmuştum bugün onun yanına gidecektim, birkaç günlüğüne umarım ikimizede iyi gelirdi.

İlk otobüsle Ayçanın yanına Çeşmeye gelmiştim Ayça annesiyle- babası ölünce - burada yaşamaya başlamıştı. Eve geldiğimde Fatma abla direkt bana sarılıp " Oyy kuzum benimm çok özlemişim yavrum neden gelmiyorsun kaç aydır darılıyorum bak!" diyip üzülmüş gibi yaptı, dudaklarını büzdü bu haline gülüp yanaklarından öptüm, biz sarılırken Ayça'm koşa koşa merdivenlerden yanıma iniyordu Fatma ablaysa kızıyordu kızına düşecek diye , o hep böyleydi çok sakardı. Koşarak boynuna atladı " Hoş geldin Ilgın'ım!" dedi bu hallerine gülerek ona sıkıca sarıldım çok özlemişitim pamuk şekerimi , evet ona öyle diyordum çünkü ortaokulda saçlarını pembeye boyamıştı." Hoşş buldum pamuk şekerim bende seni çook özledim" dedim ikisi bana çok iyi geliyordu Fatma abla yanıma gelip tekrardan sarıldı " Güzel kızım hadi gel açsındır yol yorgunusun birde en sevdiğin yemekten yaptım." Fatma ablayı çok seviyordum beni hiç Ayçadan ayırmazdı. " Tamam ablam hemen annemleri arayıp geliyorum."
Annemlerle konuşup yolunu ezbere bildiğim mutfağa adımladım " Ooo döktürmüşsün gene Fatoşum ne gerek vardı mahcup oluyorum ama." diyip yerime geçtim. " Olur mu hiç öyle şey duymamış olayım Ilgın çok kızarım , hem sen hala ne bekliyorsun güzel kızım yesene " kafamı sallayıp direkt yemeye başladım çok özlemiştim Fatma teyzemin yemeklerini...
Ahşabın yanında yaklaşık 1 hafta kalıp evime Ankarama geri dönmüştüm, vize haftam başlamasa belki daha fazla kalırdım.

~~~~~~~~~~~~~~~~
Selaamm
İlk bölüm nasıl olmuşş Bu bölüm kısaydı ama telafi edeceğimm
Bu benim ilk yayınladığım kitabım umarım beğenirsiniz ve yorumlarınızı cidden çook merak ediyorum fikirlerinizi falanda söyleyin kendinize dikkat edin seviliyorsunuzz 🫶🏻🫶🏻
Asıl bölüm bundan sonra işler kopacak beklemede kalııın